…
நான் வெஜ் எடுத்திருக்கலாம். தூங்கிட்டேன்.
…
சமைக்கலையா?
…
என்ன அம்மு இவ்ளோ கோபம்? இந்த வாரம் இல்லைன்னா அடுத்த வாரம் போனா ஆகாதா? எதுக்காக இவ்ளோ சீரியஸா ரியாக்ட் பண்றே…
…
அதான் சொல்றேனில்லே… அடுத்த வாரம் கண்டிப்பா போலாம் அம்மு.
அடக்க முடியாத கோபத்தோடு, உங்களுக்கு பசிச்சா, என்ன வேணும்னாலும் ப்ராமிஸ் பண்ணுவீங்க. உங்க பசி தீர்ந்ததும், எல்லா சத்தியமும் காத்துலே பறந்துடும். நான் தான் இளிச்சவாயி…
அப்படி இல்லைடி… நைட் ட்ராவல் பண்ணின களைப்பு. அதில்லாம வந்ததும் உன்னை வேற….
திரும்பி முறைத்தேன்.
அவர் சிரித்து விட்டு காதருகில் வந்து இரண்டு டைம் நல்லா ஓத்திருக்கேன். அந்த டயர்ட் இருக்காதா? என்றதும் கோபம் போன இடம் தெரியாமல், ஆனால் பொய் கோபத்தோடு, அவர் கன்னத்திலும் முதுகிலும் செல்லமாக படபடவென்று கைகளால் மாறி மாறி அடித்து விட்டு உனக்கு வெட்கமே இல்லையாடா எரும மாடு. எவ்ளோ கஷ்டப்படுறேன். நமக்கு ஒரு குழந்தை இருந்தா வாழ்க்கை எவ்ளோ சந்தோஷமா மாறும்ன்னு தானே இவ்ளோ கெஞ்சுறேன். ஏண்டா புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்கிறே என்று சொல்ல சொல்ல என் கண்களில் கண்ணீர் கோர்த்துக் கொள்ள, என்னை இழுத்து தழுவிக் கொண்ட என் கணவர் ஒன்றும் சொல்லாமல் அப்படியே என்னை அணைப்பிலேயே வைத்திருக்க, கொஞ்ச நேரம் அவர் நெஞ்சில் சாய்ந்துக் கொண்டிருந்து விட்டு மெல்ல விலகி அமர்ந்து அவரை முறைத்துப் பார்க்க…
இந்த டைம் நான் சொன்ன சொல்லை காப்பாத்துறேன். அடுத்த வாரம் ஞாயித்துக் கிழமை நாம ஹாஸ்பிடல் போறோம். நான் அங்கே போய் கையடிக்கிறேன். கஞ்சியை எடுக்கிறேன். டெஸ்ட் பண்றோம். குழந்தை பெத்துக்குறோம் என்று சொல்ல…
ச்சீ… அசிங்கம் புடிச்சவனே…. எல்லா நேரத்திலேயும் இதே மாதிரி பேச ஆரம்பிச்சிட்டே. வெட்கம் கெட்ட மனுசா… உனக்கு எல்லாமே விளையாட்டா போச்சா…
இல்லைடி… உன் மூடை மாத்த தான் அப்படி சொன்னேன். இனி நானும் கோ ஆபரேட் பண்றேன். சரியா…
ம்…
இன்னைக்கு மத்தியானம் பட்டினிதானா? சமைக்கலை போல இருக்கே….
ஹாஃப் அன் ஹவர் வெய்ட் பண்ணுங்க. ரெடி பண்ணிடறேன்.
ஆர்டர் பண்ணிடலாமா?
வேண்டாம். வெளி சாப்பாடு உடம்புக்கு ஆகாது.
இதுலே உள் குத்து எதாவது இருக்கா செல்லமே.
இருக்குடா என் புருஷா. இனி எல்லாமே உள் குத்து மட்டும் தான். வெளி குத்துக்கெல்லாம் ஆசைப்படாதே. அறுத்துருவேன்.
அம்மாடியோவ்… உத்தரவு மஹாராணி…