ஆராதனா செல்ல,ராம கோபாலன் ஓலைச்சுவடியை எடுத்தான்.ஆனால் ஏனோ அந்த ஜாடி அவனை ஈர்த்தது.அதை முதலில் திறக்க முயன்றான்.ஆனால் எவ்வளவோ முயன்றும் அதை அவனால் திறக்க முடியவில்லை.
எதிர்பாராத விதமாக அவன் கையில் இருந்து ஜாடி கீழே விழுந்து உருண்டது.அதை கையில் எடுத்து இப்போ திறக்கும் போது எளிதாக திறந்தது.
அதில் இருந்து கரும்புகை குபுகுபுவென வெளியே வந்து மனித உருவில் அவன் முன்னே நின்றது.
“ஹாஹாஹா” என்ற சத்தம் கேட்டு ராம கோபாலன் பயந்தான்.அந்த புகை பேச தொடங்கியது.
“என்னை இந்த கட்டில் விடுவித்ததிற்கு உனக்கு நன்றி.என் பெயர் காத்தவராயன்.மாயமலையின் அரசன்.உன்னை ஒன்றும் செய்ய மாட்டேன் பயப்படாதே.”
“அரசே,அப்போ இந்த பேய்,பூதம் எல்லாம் உண்மை தானா ?”
“ஆம்,மதிவதனியால் கொல்லப்பட்டு ஆவியாக நீண்ட நாட்களாக இந்த ஜாடியில் தங்கி இருந்தேன்.இங்கே மேலே இருக்கிறாளே ஆராதனா, அவள் அழகில் மயங்கி அவளை அனுபவிக்கவே நான் அவளோடு வந்தேன்.ஆனால்….”
“என்ன ஆனால்… பிரபு”
“அவளை என் இச்சைபடி அனுபவிக்க அருவமாக இருக்கும் எனக்கு ஒரு மானிட உடல் தேவைப்படுகிறது.”
“அதற்கு…!”என ராம கோபாலன் திக்கி திணறி கேட்டான்.
“எனக்கு உன் மூலமாக இன்னொரு உதவி தேவைப்படுகிறது.அவளை அனுபவிக்க எனக்கு உன் உடல் வேண்டும்.”
ராம கோபாலன் யோசித்தான்.ஆராதனாவை அனுபவிக்க தான் என் உடலில் வலு இல்லை.தானாக சந்தர்ப்பம் அமைகிறது என மனதுக்குள் எண்ணிக் கொண்டு அவனும் உடனே ஒப்புக்கொண்டான்.
உடனே காத்தவராயன் அவன் உடலில் புகுந்தான்.காத்தவராயன் புகுந்த ராம கோபலனின் உடல் மாடி மேல் ஏற தொடங்கியது.மேலே ஆராதனா தன் முந்தானையை எடுத்து வெறும் ஜாக்கெட்டோடு குனிந்து மழை நீரை பிழிந்து கொண்டு இருந்தாள்.அறைக்கதவு உள்ளே தாழ் போட்டு இருந்தாலும் தானாக காத்தவராயனுக்காக திறக்க தொடங்கியது.
காற்றாக வந்த காத்தவராயனின் முதல் கூடல் பஞ்சவர்ண கிளி ஆராதனா