வகுப்பில் மாணவர்கள் எல்லோரும் மீண்டும் நான் வந்ததை கண்டு மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். என் வகுப்பில் என் சப்ஜெக்ட்டில் ஒவ்வொரு மாணவனிடமும் நான் தனி கவனம் செலுத்தி பாடம் நடத்துவதால் அவர்களால் நல்ல மார்க் ஸ்கோர் பண்ண முடிகிறது. கண்டிப்பாக இருந்தாலும் எப்போதும் சந்தேகங்களுக்கு விளக்கம் சொல்லும் டீச்சராக இருப்பதால் என் மீது தனி மரியாதை எல்லோருக்கும்.
எல்லோரும் கோரஸாக குட் மார்னிங் மிஸ் என்று சொன்ன போது ஒரு பக்கம் பெருமிதத்தால் உடல் சிலிர்த்தது. இன்னொரு பக்கம் நான் என்ன வகையான வாழ்க்கை வாழ்கிறேன் என்று மனம் சோர்ந்தது. என் வாழ்க்கையில் இருளான பகுதியும் ஒன்று இருப்பதை பாவம் இந்த மாணவர்கள் அறிய மாட்டார்கள். தெரிந்துக் கொண்டால் இந்த கோரஸான குட்மார்னிங் என் வகுப்பில் ஒலிக்குமா என்பது சந்தேகம் தான்.
ராகவ், சுனில், ப்ரபாவை பார்த்தேன். அவர்களும் அன்புடனும், மகிழ்ச்சியுடனும் என்னை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் அந்த பார்வையில் ஒரு மெல்லிய வித்தியாசம் இருந்தது. அது காதல் கூட இல்லை.
அதுவும் இருந்தது. ஆனால் அதோடு ஒரு ஓரத்தில் மிக மெல்லிய கோடாக ஒரு அலட்சியமும், அதிகாரமும் அவர்கள் பார்வையில் இருப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது.
அந்த நொடியில் நான் ஒரு முடிவெடுத்தேன். லாவண்யா சொல்லும் முறையில் என் வாழ்க்கையை கொண்டு செல்வதா வேண்டாமா என்பதை மெதுவாக தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் இந்த பசங்களை கொஞ்சம் விலக்கி வைக்க வேண்டும். ரொம்ப நெருங்க விட்டாலோ, எளிதாக அடையக் கூடியவளாக என்னை காட்டிக் கொண்டாலோ முதிர்ச்சி இல்லாத இந்த பசங்க என்னிடம் பொது இடத்தில் கூட மரியாதை குறைவாக நடந்துக் கொள்ள வாய்ப்பிருக்கிறது என்று தீர்மானித்தேன்.
அவர்களை நேருக்கு நேராக பார்த்தேன். புன்னகையோடு. ஆனால் அதில் காதலோ காமமோ இல்லை. நான் உங்களுக்கு டீச்சர் என்ற அதிகாரமும் கண்டிப்பும் காட்டி அவர்கள் கண்களை நேராக சந்தித்தேன். பசங்க தடுமாறிட்டாங்க. என் கண்ணை நேரா சந்திக்க முடியாம பார்வையை திருப்பிட்டாங்க. இவங்களை இதே லெவல்லே வைச்சிருக்கனும்ன்னு நினைச்சிட்டேன்.
மூன்று நாட்கள் கழித்து வகுப்பில் நின்றதால் சப்ஜெக்ட்டுக்குள் போகாமல் பொதுவாக பேச நினைத்தேன்.
என் டேபிளில் பொருட்களை ஒழுங்கு படுத்துவது போல சில நிமிடங்கள் செலவழித்து என் மனதை தயார் செய்துக் கொண்டேன். பின் டேபிளின் முன் புறம் வந்து நின்றேன்.
டேபிள் மேல் சாய்ந்தது போல நின்றுக் கொண்டு தொண்டையை செருமி விட்டு ஆரம்பித்தேன்.
டியர் ஸ்டூடண்ட்ஸ், இன்னும் சரியா 40 டேஸ் தான் இருக்கு. உங்களுக்கு பப்ளிக் எக்ஸாம் ஸ்டார்ட் ஆக. ஓவராலா உங்க பெர்பாமென்ஸ் நல்லா தான் இருக்கு. பட் நம்ம எஜுகேசன் சிஸ்டத்திலே ப்ளஸ் டூ மார்க்ஸ் ரொம்ப பெரிய ரோல் எடுத்துக்கும். சோ இந்த 90% எல்லாம் பெரிய விசயமே இல்லை. எபோ 95 தான் உங்க கெரியரை டிசைட் பண்ணும். 90லே இருந்து 100க்கு பக்கமா போக நீங்க எக்ஸ்ட்ரா எபெர்ட் தரனும். நூறு மீட்டர் ஓட்டப் பந்தயத்திலே கடைசி 10 மீட்டர் தான் கஷ்டமா இருக்கும். அதே மாதிரி தான் இதுவும். இந்த லாஸ்ட் மினிட் ப்ரிபரேசனுக்கு ஸ்கூலும் உங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ணும், பை மீன் ஆஃப் ஸ்பெஷல் க்ளாஷஸ், ஸ்பெஷல் கோச்சிங் க்ளாஷஸ்ன்னு. நீங்க செய்ய வேண்டியதெல்லாம்…
எல்லோருமே இப்போது என் பேச்சில் கவனமாக இருந்தார்கள். அந்த மூன்று பசங்களும் சேர்த்து…
இந்த சார்ட் டைம்லே நீங்க செய்ய வேண்டியது, படிப்பு தவிர நல்ல ஹெல்த்தி புட், கூடவே தேவையான அளவு தூக்கம் இரண்டும். ஹெல்த்தி பாடி தான் ஹெல்த்தி மைண்ட் கொண்டு வரும். சோ ஹெல்த்தியான புட்ஸ் எடுத்துக்கங்க. நல்லா தூங்கி ரெஸ்ட் எடுங்க. படிங்க. இதான் இந்த 40 டேஸ்லே உங்க ஷெட்யூல். டிவி, அவுட்டிங், சினிமா, பார்ட்டி, ஃபன் அப்படின்னெல்லாம் எதாவது செஞ்சீங்கன்னா…
அது உங்க கெரியரை பாதிக்கும். உங்களுக்கு அது எவ்வளவு பிடிச்ச விசயமாயிருந்தாலும் சரி இந்த டைம்லே அதை ஒதுக்கி வைங்க. சின்ன சின்ன இந்த சந்தோஷங்களை நீங்க எப்ப வேணா அனுபவிக்கலாம். ஆனா இந்த எக்ஸாம்லே தேவையான ஸ்கோர் எடுக்காம விட்டீங்கன்னா, அது சரி பண்ணவே வாய்ப்பில்லாத விசயமா மாறிடலாம். நினைவிலே வைச்சுக்கங்க பாய்ஸ். இது ஒரு நாக் அவுட் மேட்ச். பாய்ண்ட் கணக்கிலே மேட்ச் கை விட்டு போக கூட வாய்ப்பிருக்கு. நான் சொன்னதை கவனத்திலே வைச்சிங்க. எல்லோருமே வின் பண்ணி என்னை தலை நிமிர வைங்க. ஓகே… ஹேவ் எ குட் டே. நெக்ஸ்ட் நாளைக்கு க்ளாஸ்லே பார்த்துக்கலாம்.
கொஞ்ச நேரம் வகுப்பு அமைதியாக இருந்தது. பின் எல்லோரும் கை தட்டி தேங்க்யூ மிஸ் என்று கோரஸாக சொல்ல மனநிறைவுடன் வெளியில் செல்ல திரும்பினேன். வாசலில் லாவண்யா நின்றிருந்தாள் கைகளை தட்டியபடி.
கொஞ்சம் கூச்சத்தோடு வெட்கப்பட்டுக் கொண்டே அவளருகே செல்ல, எக்ஸலண்ட் மேடம் என்று என்னுடன் இணைந்து நடக்கத் துவங்கினாள்.
க்ளாஸ் இல்லையா? என்றேன்.