சில நொடிகள் லாவண்யாவிடமிருந்து எந்த பதிலும் வராததால் நானே ஏய்… என்னாச்சு… நான் சொன்னது சும்மா ஜாலியாதாண்டி என்றேன்.
என் மேலே கோபமோ, வருத்தமோ இல்லையே என்றாள்.
நோ வே… என்னனு தெரியலை. உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்குடி என்றேன் காதலாக.
வீட்டுக்கு வரட்டுமா?
எதுக்குடா செல்லம்?
உன்னை ஓக்க தான்.
வீட்டிலே அவர் இருக்காருடி.
நோ ப்ராப்ளம். அவரையும் ஓத்தா போச்சு…
நீ செய்வே… ஸ்கூல் போகனும். கட் பண்ணு ரெடி ஆகிறேன். ஸ்கூல்லே மீட் பண்ணலாம் என்றேன்.
வெய்ட்… சில விசயங்கள் சொல்லனும். ப்ரின்ஸ் அன் கரஸ் என் கிட்டே சான்ஸ் இருக்கான்னு மட்டும் தான் கேட்டாங்க. பசங்க கூட உங்களுக்கு நெருக்கம் இருக்கிறது பத்தி ஒரு சந்தேகம் அளவுக்கு தான் அவங்களுக்கு தெரியும். வாட்ச் மேன் கிழவன் என் கிட்டே மட்டும் தான் விசயத்தை சொல்லிருக்கான். அவங்களை பொருத்த வரை நீங்க இன்னும் அதே ஸ்ட்ரிக்ட் டீச்சர் தான். அதனாலே நீங்க அவங்களை பார்த்து பயப்பட வேண்டியதில்லை. அதே டைம் நீங்க சம்மதிச்சா அவங்க…
அவள் சொல்ல சொல்ல அவள் மீதான என் மதிப்பு உயர்ந்துக் கொண்டே போனது. என்னை எந்த சிக்கலிலும் மாட்டி விடக் கூடாது என்று எவ்வளவு அக்கறை எடுத்துக் கொள்கிறாள்.
சொல்லுடி… சம்மதிச்சா… என்ன நடக்கும்.
ஆசைப்படுறாங்கடி. நீ ஓகே சொன்னா…
ஓக்க வந்திருவாங்க என்று சொல்லி விட்டு சிரித்தேன்.
பச்சை தேவுடியா… சிரிக்காதடி.. உன் முடிவு மட்டும் இல்லை. அவர் கிட்டேயும் கலந்து பேசி முடிவெடு. அவசரமில்லை.
என்னடி அவரு… உன் புருசன் மாதிரி…
ஆமாடி சக்களத்தி… எனக்கும் புருசன் தான். திருடிட்டு போக போறேன்…
அடியேய்…
நீ வேணா என் புருசனை மயக்கிக்கோ…
எங்கே…. அதான் வெளிநாட்டிலே கொண்டு போய் ஒளிச்சு வைச்சிருக்கியே…
அடிப்பாவி… அதுக்கென்ன? உன் போட்டோவை மட்டும் அனுப்பினா அந்த நாய் அடுத்த ப்ளைட்லே கிளம்பி வந்துடுவான் உன்னை போட…
ம்ம்ம்…பார்ப்போம். பார்ப்போம். டைமாயிட்டு இருக்குடி. நேர்லே பேசிக்கலாமா?
ஷ்யூர்… இன்னும் சில விசயங்கள் சொல்லனும். உன் சேஃப்டிக்கு. கவனமா இரு. கொஞ்சம் அடி பிசகினாலும் சொசைட்டிலே நாம கேவலமாயிடுவோம். ஆம்பிளைங்க எப்பவும் ஆம்பிளைங்க தாண்டி, அது யாரா இருந்தாலும். எப்பவும் அவங்க கிட்டே ஒரு எச்சரிக்கையோடவே இருக்கனும் என்றாள்.
அப்பப்பா… சின்னப் பெண் என்று நினைத்தால் எவ்வளவு விவரமாக பேசுகிறாள் என்று வியப்பாக இருந்தது.
சுத்தமாக மூன்று நாட்கள் ஆகிறது பள்ளிக்குள் நுழைந்து. என்னமோ மாதக் கணக்கில் போகாதது போல ஒரு உணர்வு. ஸ்டாஃப் ரூமிலேயே எல்லோரும் சூழ்ந்துக் கொண்டு நலம் விசாரிக்க, ஒவ்வொருவருக்கும் பதில் சொல்லி சொல்லி ஓய்ந்து போனேன். மனமும் குழம்ப ஆரம்பித்தது.
எல்லோருமே என்னை கண்டிப்பான டீச்சராக தான் நினைத்து என்னிடம் மரியாதையாகவும் அன்பாகவும் பழகுகிறார்கள். நலம் விசாரிக்கிறார்கள். இந்த சில மாதங்களில் என் உடல் பசிக்காக நான் சென்று கொண்டிருக்கும் பாதை பற்றி அறிந்தால் இந்த மரியாதையும் மதிப்பும் கிடைக்குமா என்று மனம் குழம்பியது.