இங்கிலீஸ் டீச்சர் – பாகம் 6 11

‘ம்ம்ம்’
அவளுடைய இளம் பச்சை நிற பிளவுஸ் பாதி நனைந்திருந்தது. அதன் வழியாக உள்ளே அணிந்திருந்த பிராவின் நிறத்தை கண்டுபிடிப்பது எனக்கு கடினமாயில்லை. நான் குறும்பான குரலில் அவளை சீண்டினேன்.
‘கருப்புதான் எனக்கு பிடிச்ச கலரு..’
திரும்பிப் பார்த்த மாலதி நான் பிளவுசின் வழியாக பிராவைப் பார்ப்பதைப் பார்த்து முறைத்தாள். பின்னர் சேலையை தோளைச் சுற்றி இழுத்து மறைத்தாள். என் பார்வையைத் தவிர்த்து லேசான வெட்கத்துடன் சாலையைப் பார்த்தாள்.
அப்போது வண்டியில் தொப்பலாக நனைந்த ஓர் ஆணும் பெண்ணும் வண்டியை நிறுத்தி எங்கள் முன்னால் வந்து ஒதுங்கினர். இருவரையும் பார்த்தால் காதலர்கள் போலிருந்தது. அந்தப் பெண் இறுக்கமான மஞ்சள் நிற சுடிதார் அணிந்திருந்தாள். அவள் ஆடை முழுவதும் நனைந்து உள்ளே அணிந்திருந்த உள்ளாடைகள் நன்கு தெரிந்தன. அவளும் கருப்பு பிரா அணிந்திருந்தாள்.
மாலதி லேசான குறும்புடன் என்னிடம் கிசுகிசுத்தாள்.
‘இப்போ பாட வேண்டியதானே அந்தப் பாட்ட..’
‘ஹாஹா..’ (லேசாக சிரித்தேன்.)
அந்தப் பெண்ணின் உடை நனைந்து உடலோடு ஒட்டி பின்புற வனப்பை அப்பட்டமாக என் கண்களுக்கு கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. நான் மாலதியை இன்னும் நெருங்கி நின்றேன்.

20

அவள் என்ன என்பது போல் என்னைப் பார்த்து விட்டு ஒன்றும் சொல்லாமல் நின்றாள். நாங்கள் இருவரும் கடையின் சுவரை ஒட்டி நின்றதால் எனக்கு லேசான துணிச்சல் பிறந்தது. என் கையை மாலதியின் இடுப்புக்கு கீழ் பக்கவாட்டு வனப்பில் உரசும் படி தொங்க விட்டேன். அவள் திரும்பி என்னருகில் நின்ற சிறுவர், சிறுமியைப் பார்த்தாள். பின்னர் என்னைப் பார்த்தாள். என் பார்வை ‘முன்னால்’ நின்ற பெண்ணின் ‘பின்னால்’ இருந்தது.
லேசான கோபத்துடன் முழங்கையால் என் வயிற்றில் இடித்தாள்.
‘ஓய்ய்.. எங்க பாக்குற.. கொழுப்பா..?’
(நான் வழிந்தேன்.) ‘என்ன மாலதி. ஒன்னுமில்லையே.’
‘அய்ய்ய.. ரொம்ப வழியுது இந்தா தொடச்சுக்கோ.’ (லேசான கோபத்துடனும் குறும்புடனும் சேலைத் தலைப்பை நீட்டினாள்.)
நான் ஒன்றும் சொல்லாமல் குனிந்து கொண்டேன்.
(எனக்கு மட்டும் கேட்கும் குரலில் லேசான அதட்டலுடன் சொன்னாள்.) ‘ஏய்ய் பொறுக்கி.. கண்ணு அங்க இங்கனு அலையுறத பார்த்தேன்ன்.. கொன்னுடுவேன். ஒழுங்கா இரு.’
‘ஏய்ய் முன்டம். நான் ஒன்னும் எங்கயும் பாக்கல.’ (லேசாக வலது கைய மாலதியின் பின்னால் கொண்டு சென்று பட்டும்படாமல் பின்புறங்களை உரசினேன். அவளுக்குப் பின்னால் இருந்த என் கையை யாரும் பார்க்க வாய்ப்பில்லை என்பது எனக்கு வசதியாயிருந்தது.)

‘ஆமாமா.. அதான் பார்த்தேனே. அவ உடம்ப மேயுறத. அவளுக்காவது அறிவு வேணாம். இவ்வளவு மெல்லிசாவா போட்டுட்டு வெளில வருவாங்க. சே.’
‘ஆமா. வெரி பேட்.’
‘அய்ய இவரு ரொம்ப யோக்கியரு. கண்ணு அவ பின்னால நீளுது. கை என் பின்னால நீளுது.’
‘உள்ள வேற ஒன்னு நீளுதுடி. அத விட்டுட்ட?’
‘அய்ய்யோ..’ (வெட்கத்துடன் தலையில் ஒரு கையால் லேசாக அடித்துக் கொண்டாள்.) ‘நீ அடிதான் வாங்கப் போற.’
‘ம்ம்..’ (என் கை அவளின் இடது பக்க குண்டியை பிடித்து மெதுவாய் பிசைந்தது.)
(மாலதி கிசுகிசுப்பான குரலில் பதறினாள்.) ‘ஏய்ய் சிவாõ.. என்ன இது? பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல. கைய எடு.’
‘ம்ம்.’ (நான் ஒன்றும் சொல்லாமல் மேலும் அழுத்திப் பிசைந்தேன். அவள் கெஞ்சினாள்.)
‘சிவாõ.. என்ன இது. ப்ளீஸ். ஸ்டாப் இட்.’

என் கை அவளின் இடது குண்டியிலிருந்து வலது குண்டிக்கு மாறியது. அவள் முழங்கையால் என் வயிற்றில் லேசாக இடித்தாள்.
‘சும்மா இரு சிவாõ. யாராது பாத்துடப் போறாங்க. ப்ளீஸ் கைய எடு.’
நான் எடுக்க வில்லை. பாதியாய் அறுத்து அருகருகே வைக்கப்பட்ட பலாப்பழங்களைப் போலிருந்த மாலதியின் பின்புறங்களை என் வலது கை வெறித்தனமாக மேய்ந்தது. மாலதி நெளிந்தாள்.
‘சிவாõ. ப்ளீஸ்ஸ்டா.. இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர். வேணாம் ஸ்டாப் இட்.’
அவள் சொல்வதைக் கேட்கும் மனநிலையில் நானோ என் கைகளோ இல்லை. அவளின் பின்புறம் பழங்களை மேய்ந்த என் வலது கை நடுவிலிருந்த பள்ளத்தாக்கை நோக்கி பயணித்தது.
‘சிவாõõ..’
லேசான அதிர்ச்சி கலந்த பதட்டத்துடன் எனக்கு மட்டும் கேட்கும் படி அலறினாள். அவள் உடல் லேசாக சிலிர்த்தது. கொஞ்சம் நனைந்திருந்த சேலையைத் தாண்டி அவளின் உடல் சூடு என் கைகளில் தெரிந்தது. நான் மெதுவாய் குண்டிப் பிளவை மெதுவாய் தடவினேன். அவள் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் தவித்தாள்.
‘ஏய்ய்.. பொறுக்கி. விடு ப்ளீஸ்ஸ்.’
‘ம்ம்ம்.’ (லேசான முனகலுடன் மேலும் அழுத்தினேன்.)
‘சிவாõ.. சொன்னா கேளு. வா போகலாம்.’

என்னிடமிருந்து நகர்ந்து விலக முயன்றாள். ஆனால் நகர்ந்தால் என் கை அவளின் பின்னழகை சுவைப்பது முன்னால் இருப்பவர்களுக்கு தெரிந்து விடும் என்பதை சட்டென்று உணர்ந்து மீண்டும் என் பக்கமாகவே நெருங்கி நின்றாள். என் கை தன் வேலையை தொடர்ந்தது.
மழை லேசாக குறைந்தது. முன்னால் நின்ற ஜோடி கிளம்பியது. அந்தப் பெண் நடக்கும் போது நனைந்த சுடிதாரில் ஒட்டிக்கொண்டு குலுங்கிய பருத்த பின்புறங்களை என் பார்வை தடவியது. என் நடுவிரல் நீண்டு மாலதியின் சேலை, பாவாடை, உள்ளாடையுடன் முன்னேறி அவளின் பின் வாசலைத் தேடியது. என் பார்வை சென்ற இடத்தை கவனித்த மாலதி அதட்டலுடன் என்னை லேசாக இடித்து தள்ளினாள். இதை எதிர்பார்க்காத என் கை அவளிடமிருந்து விலகியதும் சட்டென்று அடுத்த படியில் இறங்கி நின்றாள்.
நான் நகர்ந்து இறங்கி அவள் பக்கத்தில் நின்றேன்.
‘என்ன ஆச்சு மாலதி.’
‘ஒன்னுமில்ல. வா போகலாம்.’
‘இன்னும் மழை விடல பாரு.’
‘பரவால்ல. குறைஞ்சிடுச்சுல்ல. வா போகலாம்.’ (அவளுடைய குரலில் கோபம் தெரிந்தது.)
‘என்ன ஆச்சு? கோபமா?’
‘ஒன்னுமில்ல போ.’ (சாலையைப் பார்த்தபடி சொன்னாள்.)

‘ஏன்டி கோபம். சொல்லு ப்ளீஸ்.’
‘சரி நீ கௌம்பு. நான் நடந்து போய்க்கறேன்.’
முன்னால் நகர்ந்தவளை கையைப் பிடித்து அழுத்தி நிறுத்தினேன். அவள் என் கையை விலக்கிக் கொண்டாள்.
‘சாரிடி. நான் செஞ்சது தப்புதான். ப்ளீஸ்’
‘……..’
‘சாரி மாலு.. மழையால கொஞ்சம் உணர்ச்சி வசப்பட்டுட்டேன். அதான் பப்ளிக் ப்ளேஸ்னு கூட பாக்காம கை வெச்சிட்டேன். சாரி.’
‘அதுக்கு எதுக்கு என்கிட்ட வரணும்? அதான் ரஸ்ஸ்ஸிச்சு பார்த்தியே. அவ கிட்டயே போக வேண்டியதானே?’
‘ஓ.. உனக்கு அதுதான் கோபமா? நான் ஒன்னும் பாக்கலடி. முன்னால நின்னதால சாதாரணமா பாத்தேன். தேடிப் போயா பார்த்தேன்.’
‘ஏன்.. தேடிப் போய்தான் பாரேன். நானா வேண்டாங்கறேன். போ போ.. என்னமோ மேயிற மாதிரி பாத்துட்டு சாதாரணமா பார்த்தாராம்.’
‘ஏய்ய் மாலு. சாரிடி.’
‘ஒன்னும் வேணாம். போ அவ பின்னாலயே போ. நல்லா கொழு கொழுன்னு வெச்சிருக்கால்ல. தருவா.’ (லேசாக குரல் உடையத் தொடங்கியது.)
‘ஏய்ய்.. என்ன இருந்தாலும் உன்னோடது மாதிரி வருமா? அவள்லாம் உன் முன்னால.. சாரி.. பின்னால நிக்க முடியுமா?’
‘போதும் போதும் இந்த ஐசெல்லாம் அங்க போயி வைய்யி.’ (மாலதி உதட்டோரம் வெட்கப் புன்னகை அரும்பியதை சட்டென்று மறைத்தாள்.)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *