“என்ன மலரு… என்ன ரெண்டு பேரும் இங்குட்டு இருக்கீங்க?” என்று கோமளா சந்தேகமாகப் பார்த்தபடி கேட்க, மலர் அத்தை தன் முகத்தில் எந்தப் பதற்றத்தையும் காட்டாமல், கலைந்திருந்த முந்தானையை இழுத்துச் சரி செய்தபடி வெளியே வந்தாள்.
“அட… வா கோமளா! நேத்து மழை அடிச்சுப் பெய்ஞ்சதா… அப்படியே இங்க ஒதுங்குனோம். விடாமப் பெய்ஞ்சதுல கண்ணு அசந்து அப்படியே தூங்கிட்டோம்,” என்று இயல்பாகச் சொல்லிச் சமாளித்தாள்.
ராசகுட்டி எதுவும் பேசாமல் தலைகுனிந்து நின்றான். அவனது மனதில் நேற்று அந்த அடர்ந்த காட்டிற்குள் ( புண்டைக்குள் ) புகுந்து விளையாடிய நினைவுகள் இன்னும் ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தன. கோமளாவின் முன்னால் அத்தையின் அந்தப் பருத்தத் தொடைகளும், மார்புகளும் முழுமையாகப் போர்த்தப்பட்டிருப்பதைப் பார்க்க அவனுக்கு ஒருவித ஏமாற்றமாக இருந்தது.
“ராசகுட்டி… நீ வீட்டுக்குக் கிளம்புப்பா. நான் கோமளா கூட அந்த ஆட்டுக்குத் தண்ணி காட்டிட்டு வந்திடுறேன்,” என்று மலர் அத்தை சொன்னபோது, அவளது கண்களில் ‘கிளம்பு’ என்கிற கட்டளையும், ‘நேற்று நடந்தது ரகசியமாக இருக்கட்டும்’ என்கிற கெஞ்சலும் கலந்திருந்தது. கோமளா அங்கே நின்றுகொண்டிருந்ததால் ராசகுட்டியால் எதையும் பேச முடியவில்லை. மெல்லச் சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்குக் கிளம்பினான்.
சைக்கிளை வேகமாக மிதித்துக் கொண்டு வரும்போது, ராசகுட்டியின் சட்டையில் ஒட்டியிருந்த அந்த மல்லிகைப் பூவும் வேர்வையும் கலந்த மலர் அத்தையின் ஜாக்கெட் மணம் அவனது நாசியைத் துளைத்தது. அந்த மணம் அவனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் அந்தப் பழைய மோட்டார் ரூமின் ரகசியங்களை நினைவுபடுத்தியது.
வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தபோது, திண்ணையில் அவனது அம்மா படுத்திருந்தாள். அவள் ஏதோ வேலையாகக் களைத்துப் படுத்திருக்க, ராசகுட்டி அவளைப் பெருசாகச் சட்டை செய்யவில்லை. நேராகச் சென்று திண்ணையின் ஓரத்தில் அமர்ந்து கொண்டான்.
அவனது கண்கள் எதையோ வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், மனதுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது எல்லாம் நேற்று இரவு நடந்த அந்த விபரீதக் காட்சிகள் தான்.
“அத்தையின் அந்தப் பருத்த மார்புகள்… அந்த காடு போன்ற பெண்மை… தன் ஆண்மையை அவள் வாய்க்குள் வைத்துச் சுவைத்த அந்த இதமான ஸ்பரிசம்…”
நினைக்க நினைக்க 19 வயது இளம் ரத்தம் அவனது நரம்புகளில் சூடாகப் பாய்ந்தது. தன் கைலிக்குள் விடைத்துக் கொண்டு நிற்கும் தன் ஆண்மையை அவன் உணர்ந்தான். காய்ச்சல் தீர்ந்தாலும், இப்போது அவனுக்குள் ஒரு புதுவிதமான காம தீ பற்றி எரிந்தது
அந்த அதிகாலைக் காற்று இதமாக வீச, திண்ணையில் படுத்திருந்த தன் அம்மாவைப் பார்த்தான் ராசகுட்டி. இதுவரை அவளுக்கு மகனாக மட்டுமே இருந்தவன், நேற்று அத்தையிடம் கண்ட அந்தப் பெண்மைத் தகிப்பிற்குப் பிறகு, இப்போது தன் பெற்ற தாயையும் ஒரு பெண்ணாகப் பார்க்கத் தொடங்கியிருந்தான். அந்த இளம் ரத்தம் அவனது புத்தியைத் தடுமாற வைத்தது
அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்த அவனது அம்மாவின் மாராப்பு சற்றே விலகியிருந்தது. ஜாக்கெட்டின் இடுக்கில் ஒரு பக்க மார்பின் மேடு விம்மிக்கொண்டு வெளியே எட்டிப் பார்த்தது. ராசகுட்டியின் கண்கள் அப்படியே நிலை குத்தி நின்றன. ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் அனைத்தும் பூட்டியிருந்தாலும், அவளது அந்தப் பருத்த இளமைத் தகிப்பைச் சிறைபிடிக்க முடியாமல் அந்தத் துணி திணறியது.
“அத்தைக்குத் தான் புருஷன் இருந்தும் சுகம் இல்லை… ஆனா அம்மாக்கோ புருஷனே கிடையாது. அவளோட இந்த உடம்பு எத்தனை வருஷமா தாகத்தோட இருக்கும்?” என்கிற விபரீத எண்ணம் அவன் மனதில் மின்னலாக ஓடியது. உள்ளுக்குள் ‘இது உன் அம்மாடா… தப்பு!’ என்று ஒரு மெல்லிய குரல் கேட்டாலும், அத்தையோடு நேற்றுப் பகிர்ந்த அந்த ஈரமான நினைவுகள் அந்தக் குரலை அமுக்கிவிட்டன.
தலை முதல் கால் வரை தன் அம்மாவை ஒரு காமப் பார்வையால் அளவெடுக்கத் தொடங்கினான். மலர் அத்தையின் மார்புகள் பழுத்தக் கனிகள் போலத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன என்றால், அவனது அம்மாவின் மார்புகள் ஜாக்கெட்டுக்குள் இன்னும் கட்டுக்கோப்பாக, திமிறிக் கொண்டு நின்றன. மாராப்பு விலகிய அந்த இடைவெளியில் தெரிந்த அந்தப் பிளவு அவனது ஆண்மையை மீண்டும் துடிக்க வைத்தது
அப்படியே அவள் ஒருக்களித்துப் படுத்திருந்தபோது, அவளது அந்தப் பருத்தக் குண்டிகள் புடவையை மீறி மேடாகத் தெரிந்தன. இடையின் வளைவில் தெரிந்த அந்த ஆழமான தொப்புள் சுழி, நேற்று அத்தை செய்த அந்தத் தொப்புள் விளையாட்டை அவனுக்கு ஞாபகப்படுத்தியது. அம்மாவின் அந்தத் தொப்புள் குழிக்குள் தன் நாவை விட்டுத் துழாவினால் எப்படி இருக்கும் என்கிற கற்பனை அவனது நரம்புகளை முறுக்கேற்றியது.
அவளது உடலின் ஒவ்வொரு மடிப்பும், அந்தப் புடவையின் இறுக்கமும் ராசகுட்டிக்கு ஒரு புதிய போதையைத் தந்தது. ஒரு மகனாகப் பார்த்த அதே கண்கள், இன்று ஒரு வேட்டைக்காரனைப் போலத் தன் தாயின் தேகத்தைத் தின்னத் தொடங்கின.
ஆனா அம்பிகா விழித்துக்கொள்ள “என்னடா ராசு… நேத்து மழையில எங்கடா போயிட்ட? அத்தையும் நீயும் வயலுக்குப் போனீங்கன்னு பழனியாண்டி சொன்னான்,” என்று அவனது அம்மா தூக்கக் கலக்கத்தில் எழுந்து கேட்க, ராசகுட்டிக்கு ஒரு நிமிடம் இதயம் படபடவெனத் துடித்தது.