“என்னடா கிண்டலா? உங்கக்கா இன்னும் அவ்வளவு முன்னேறலே தெரிஞ்சிக்கோ!”
“ஆனா ரொம்பவே மாறிட்டே!” என்று கூறிய திலீப் அவளது நெஞ்சுப்பகுதியையே வெறித்தான். “நீ சுடிதார் போட்டு நான் பார்க்கிறது இது தான் முதல் தடவை!”
“பின்னே, இந்த ஊர் கிளைமேட்டுக்கு கசகசன்னு புடவையை உடுத்திக்கிட்டா அவ்வளவு தான்,” என்றாள் கவிதா. தம்பியின் கண்கள் தனது முலைகளை அளவெடுப்பதை உணர்ந்ததும்,அவளது பிராவுக்குள்ளே காம்புகள் விடைத்தன.
“ஆனா, எனக்கென்னமோ நீ புடவை கட்டிக்கிட்டாத் தான் ஒரு கிக் கிடைக்கும்,” என்று கண் சிமிட்டினான் திலீப்.
“ஆமாம், அப்பா அம்மா வீட்டுலே இல்லாத நேரமாப் பார்த்து வில்லன் மாதிரி என் புடவையை உருவிடுவியே..பாவி,” என்று சிரித்தாள் கவிதா.
“அக்கா!” திலீப் பொறுமையின்றி அவளை வளைத்துப் பிடித்து அணைத்தான். அக்காவின் உடல் சிலிர்ப்பதை உணர்ந்து கொண்ட திலீப், அவளை அப்படியே இறுக்கியபோது, அவளது செழிப்பான முலைகள் அவனது மார்பின் மீது அழுந்தின. அவள் அவனது காதருகே சூடான மூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தாள். பரபரத்த திலீப்பின் கைகள் அக்காவின் முலைகளின் மீது விழுந்தன.
“இஸ்ஸ்ஸ்! பொறுடா! இப்பத்தானே வந்திருக்கேன்,” என்று கவிதா சிணுங்கினாள்.
“ரெண்டு வருஷமா ஏங்கிட்டிருக்கேன் தெரியுமா?” என்று முணுமுணுத்தான் திலீப்.
தம்பியின் அணைப்பிலிருந்து விடுபட்ட கவிதா, அவனது முகத்தை இரண்டு கைகளிலும் ஏந்தி, அவனது கண்களை ஓரிரு கணங்கள் ஊடுருவி விட்டு, அவனது உதடுகளில் மென்மையாக முத்தமிட்டாள். திலீப்பின் உதடுகள் அவளது உதடுகளைக் கவ்விக்கொண்டு ஒரு சில நிமிடங்கள் சுவைத்தன. அவனது நாக்கு வெளியேறி அவளது வாய்க்குள்ளே துழாவத் தொடங்கியதும், கவிதாவின் விரல்கள் அவனது தலைமயிரைக் கோதி விடத் தொடங்கின. அவர்களது நாக்குகள் பின்னிக்கொண்டிருந்தன. அவர்களது உடல்கள் ஒன்றோடொன்று அழுந்திக்கொண்டிருந்தன. அவர்களது உடலுக்குள்ளே, நான்கு வருடங்களாக துருப்பிடித்துக்கொண்டிருந்த காம இச்சை கிளரப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. அவர்கள் இருவருக்குமே கால்களுக்கு நடுவே கலவரம் ஏற்படத்தொடங்கியிருந்தது. ஒரு வழியாக, அவர்களது முத்தம் முறிபட்டபோது, கவிதா ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விடுத்தாள்.
“அம்மாடியோ!” என்று கிசுகிசுத்தாள். “எவ்வளவு நாளாச்சுடா என் தம்பிக்குட்டி!”
கவிதாவின் ஒரு கால் திலீப்பின் தொடையோடு உராய்ந்து கொண்டிருந்தது. அவனுக்கு மிகுந்த எழுச்சி ஏற்பட்டிருந்ததனால், அவன் அணிந்து கொண்டிருந்த பேண்ட்டுக்குள்ளே அவனது ஆணுறுப்பு முட்டிக்கொண்டிருந்தது. கவிதாவுக்கும் அந்த ஸ்பரிசத்தின் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருந்தது. அவளது பிராவுக்குள்ளே முலைகள் விம்மத் தொடங்கியிருந்தன. அவளது காம்புகளை யாரோ பிடித்து இழுத்து விட்டது போல ஒரு சுரீர் என்ற உறுத்தலோடு அவை விடைத்துக்கொண்டன. அவர்களது அணைப்பு மேலும் இறுகியது.
“அக்கா!” அவளது காதில் அவன் மூச்சை அனலாக விட்டான். “வாக்கா, உடனே வேணும். வாக்கா!”
“அஞ்சு நிமிஷம்,” என்றாள் கவிதா. “கொஞ்சம் பேசிட்டிருப்போம். அப்புறம் அக்கா வேண்டான்னா சொல்லப்போறேன்?”
************************************************************************************************************
நாற்பத்தைந்தைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்த வயது பர்வதத்துக்கு. இத்தனை வருடங்களில் கூந்தல் மிகவும் குறைந்து போய், தோள் வரையோடு நின்று விட்டது. இரண்டு பிள்ளைகளைப் பெற்றவள், திருமணத்துக்குப் பிறகு, தான் பயின்ற நாட்டியத்தை நிறுத்தி விட்டதாலோ என்னவோ, உடம்பு புசுபுசுவென்று ஊதிப்போய்க் கிடந்தது. ஆயினும், அவளை வயசுப்பையன்கள் ’ஆன்ட்டி,’என்று அழைத்துப் பேசும் போது, அவர்களது கண்கள் தனது பருத்த முலைகளையே வெறித்துக்கொண்டிருப்பதை அவள் கவனித்துக்கொண்டு தானிருந்தாள். தினசரி ஆற்றங்கரைக்கு சென்று குளித்து விட்டு வருகிற வழக்கமுள்ளவள், ஒவ்வொரு நாளும் அவள் வீடுதிரும்புகிறபோது, சந்து டீக்கடையில் ஓசிப் பேப்பர் படிக்கிற கிராக்கிகள் அவளைப் பார்த்து விட்டு, அவளது கொழுகொழு முலைகளைப் பற்றியும், மதர்த்திருந்த குண்டியைப் பற்றியும் பச்சை பச்சையாக எதையாவது சொல்லிச் சிரிப்பதை அவளே பல தடவை காதால் கேட்டிருக்கிறாள். தனது உடல் உப்பியிருந்தபோதும், எல்லாரது கவனமும் தனது முலைகளின் மீதும், குண்டியின் மீதுமே இருந்தன என்பது குறித்து அவளுக்கு ஒரு பெருமிதம் இருந்து வந்தது.
