சே! இது அண்ணன் வீடு! அண்ணி எப்போது வருவாள் என்று தெரியாது. இருப்பது ஒரே ஒரு படுக்கையறை; அண்ணனும் அண்ணியும் உபயோகப்படுத்துவது. ஹாலில் உட்கார்ந்து கொண்டு விரல் போட அவளுக்குத் துணிச்சல் இருக்கவில்லை. பாத்ரூம் போகலாம் என்றால்…! தன்னையுமறியாமல் அவள் உட்கார்ந்திர்ந்த இடத்திலேயே பாவாடையைத் தூக்கி விட்டுக்கொண்டு விரல்களால் தன் கூதியைப் பேன்ட்டீஸோடு சேர்த்துத் தேய்த்து விட தொடங்கினாள். ’என்னடா அவஸ்தை இது,’ என்று தன்னையே கடிந்து கொண்டாள். இவ்வளவு அவசரம் கூடாது. பொறுமையாக, மெதுவாக விரலை ஆற அமர உள்ளே போட்டுப் போட்டு எடுத்து, கொழுகொழுவென்று ஒழுகத் தொடங்கும் வரைக்கும் குடைந்து விட்டுக்கொள்ள வேண்டும்! அண்ணி வந்து விட்டால்…அண்ணன் வந்து விட்டால்…?
அண்ணி! பற்களை நறநறவென்று கடித்தாள். அப்பா அகாலமரணம் அடையவும், அண்ணனுக்கு அம்மா பர்வதம் அவசரமாகத் திருமணம் முடித்து விட்டிருந்தாள். ஐஸ்வர்யாவுக்கு அண்ணி கவிதாவைப் பார்த்த நாளிலிருந்து பிடிக்கவில்லை. அவளிடமும் தன்னைப் போலவே ஒரு பயங்கரமான ரகசியமான கடந்தகாலம் இருந்தாலும் இருக்கும் என்று அவளது உள்ளுணர்வு சொன்னது. அண்ணன் பிரபாகரின் அழகுக்கும் அத்தனை பொருத்தமானவள் அல்ல கவிதா என்று இன்னொரு எண்ணம் வேறு! பிரபாகர் நல்ல உயரம்; உயரத்துக்கேற்ற உடல்வாகு; கவர்ச்சியான முகம். என்ன பண்ணுவது, அவனது அதிர்ஷ்டம் அவ்வளவு தான்! கவிதாவைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கொண்டு விட்டான்.
முதல் முதலாக ஆணின் உறுப்பு தந்த ’அந்த’ அனுபவத்துக்குப் பிறகு, ஐஸ்வர்யாவுக்கு இருப்புக்கொள்ளவில்லை. கட்டுப்பெட்டியான ஒரு கிராமத்துப் பெண்ணான அவள், காமப்பசியில் தறிகெட்டுப் போய்விடுவாள் போலிருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் அவளுக்குத் தன் புழையில் ஒரு ஆணின் உறுப்பு தேவைப்படத் தொடங்கி விட்டிருந்தது. அவள் கைகள் தனியாக இருக்கும்போதெல்லாம் அவளது புழையையே தொட்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்தன.
’அண்ணியாவது..கிண்ணியாவது..,’ என்று பொங்கி வந்த காமத்தில் எல்லாவற்றையும் புறக்கணித்து விட்டு, அவள் விடுவிடுவென்று தான் அணிந்து கொண்டிருந்த உடைகளையெல்லாம் களைந்து விட்டு, அம்மணமாக பாத்ரூமை நோக்கி ஓடினாள். உள்ளே நுழைந்தவள் விக்கித்துப்போய் நின்றாள். அங்கே..
பிரபாகர் – அவளது அண்ணன் நின்று கொண்டிருந்தான்; முழுநிர்வாணமாக.
“ஐஸ்…! கதவைத் தட்டிட்டு வர்றதில்லையா?” அவன் பொருமினான்.
“ஓ! கதவை ஏன் தாள் போட்டுக்கலே?” ஐஸ்வர்யாவும் கூச்சலிட்டாள்.
“நீ இருக்கிறதையே மறந்திட்டேன்; இன்னிக்குத் தானே வந்திருக்கே…?”
“பரவாயில்லே!” என்று ஒரு குறும்புப் புன்னகையை வரவழைத்தபடி அண்ணனை நெருங்கினாள் ஐஸ்வர்யா. “இப்போ நாம ரெண்டு பேரும் மட்டும் தான் இந்த வீட்டிலே இருக்கோமா..?”
பிரபாகரின் சுண்ணியைக் கையால் பற்றியபடி, அவனது உதட்டில் வாய் வைத்து அழுந்தி முத்தமிட்டாள். பிரபாகர் அவளை அரைகுறை மனதோடு தள்ள முயல்வது போலிருந்தது. ஆனால், அவனது சுண்ணியை அவள் பிடித்திருந்த இறுக்கத்தில் அவனால் அதிகம் நகர முடியவில்லை.
“ஐஸ்! உங்க அண்ணி வந்திடுவா…,” என்று முணுமுணுத்தான்.
“அது தான் பிரச்சினையா உனக்கு..?” அவள் அவன் காதில் கிசுகிசுத்து, ’கிளுக்’கென்று சிரித்தாள். அவளது இன்னொரு கை அவனது விரிந்த மார்பின் மீது படர்ந்திருந்த மயிரை அளையத் தொடங்கியது. “இது கிடைக்குமுன்னு தானே நான் ஊரை விட்டு இங்கே வந்திருக்கேன். ஏன் பிகு பண்ணறே?”
“ஐஸ்! சொல்றதைக் கேளு…!”
“இதையே தான் நீ ஊருக்கு வந்திருந்தபோது நானும் சொன்னேன். கேட்டியா நீ? தங்கச்சின்னு கூடப் பார்க்காம பட்டப்பகல்லே, புரட்டிப் போட்டு ஓத்தியே…? உன்னாலே தானே எனக்கு இவ்வளவு கெட்ட பேரு! நீ மட்டும் ரொம்ப நல்லவனாட்டம், பொறுப்பான அண்ணனாட்டம் அபார்ஷனுக்கு ஏற்பாடு பண்ணிட்டு, ஒண்ணுமே தெரியாதவன் மாதிரி நடிச்சிட்டிருக்கே..தானே…?”
“சரி சரி! முடிஞ்சதையே பேசிட்டிருந்தா எப்படி?”
“கரெக்ட்! ஆக வேண்டிய காரியத்தைப் பாரு!” ஐஸ்வர்யா அவனது சுண்ணியை இறுக்கினாள்.
“இன்னொரு தடவை ப்ரெக்னென்ட் ஆகணுமா?”
“ஊஹூம்! அண்ணி சாப்பிடற மாத்திரை இருக்கிற இடம் தெரிஞ்சு போச்சே…!” அவள் சிரித்தாள்.
