ஐஸ்வர்யாவின் மனதிலும் அதே போன்ற எண்ணங்களே மேலோங்கியிருந்தன. அண்ணன் இவ்வளவு அருமையாக ஓப்பான் என்று தெரிந்திருந்தால், அவன் திருமணம் செய்வதற்கு முன்னமே கூட அவனுக்குத் தனது உடலைப் பரிசாக அளித்திருக்கலாமே என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். இனி அண்ணி இல்லாத சமயங்களில் அண்ணனுக்குத் தானே பெண்டாட்டியாக இருந்து அவன் போதும் போதும் என்று சொல்கிறவரைக்கும் கூதிபிரித்துக் கொடுக்க வேண்டியது தான் என்று அவள் முடிவு செய்து விட்டிருந்தாள். அவள் அதுவரைக்கும் கற்பனையில் ரசித்த சினிமாநடிகர்கள், கிரிக்கெட் வீரர்கள், அவர்கள் ஊர்க்காரப் பையனகளை விடவும் நிஜத்தில் தன்னை ஓத்துக்கொண்டிருக்கும் அண்ணனே போதும் என்று அவள் முடிவு மேற்கொண்டாள்.
“அண்ணா! அண்ணா! அண்ணியை…நீ..இப்படித் தான்…பண்ணுவியாண்ணா…?”
“இல்லே..நீ என் தங்கச்சி இல்லையா? அந்த நினைப்பே எனக்கு இன்னும் ரொம்ப வெறியேத்திட்டிருக்கு….”
பிரபாகரின் ஓள்திறமை பற்றி ஐஸ்வர்யாவுக்குப் பெருமையாக இருந்தது. மென்மையாக ஆரம்பித்து, அதிரடியாகத் தொடர்ந்து, கண்மூடித்தனமாக இறுதியில் கதறடிப்பதில் அண்ணனுக்கு நிகர் அவனே தானிருக்க முடியுமோ?
“சூப்பராப் பண்ணறேண்ணா…சூப்பர்…சூப்பர்….”
தங்கையின் பாராட்டுக்களில் திளைத்தபடியே பிரபாகர் தனது வேகத்தை மென்மேலும் அதிகரித்து, அவளது புழைக்குள்ளே மின்னல்வேகத்தில் சுண்ணியை இறக்கி ஏற்றி விளையாடினான். அவளது இடுப்பைப் பிடித்திருந்த அவனது கைகள் அவளது சதைகளின் மீது இறுகின. அவர்களது உடல்கள் ஒன்றோடொன்று மோதிக்கொண்ட ஒசையும் அதிகரித்துக்கொண்டே போனது. அவனது சுண்ணி தனது புழைக்குள்ளே ஆழ ஆழமாக இறங்க இறங்க, அவளும் தனது புழையுதடுகளால் அவனது தண்டைப் பிடித்து இறுக்கி வைத்துக்கொண்டிருந்தாள். அவனது சுண்ணியின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் அவள் உள்வாங்கிக்கொண்டு, அது தந்த சுகத்தில் மெய்மறந்து கொண்டிருந்தாள். இன்னும் இன்னும் அவளுக்குத் தேவைப்பட்டது. அவனது சுண்ணியை அவளது புழை விட்டு விட முடியாது என்பது போல கெட்டியாகப் பற்றிப் பிடித்துகொண்டிருந்தது.
ஷவரிலிருந்து கொட்டிக்கொண்ட தண்ணீரின் குளிர்ச்சி மெல்ல மெல்ல மறையத் தொடங்கியிருந்தது. அவர்கள் இருவருக்கும் எதைப் பற்றிய சொரணையும் ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. அவனது விரைத்த சுண்ணி அவளது புழைக்குள்ளே வேகவேகமாகப் போய் வந்து கொண்டேயிருநது. இருவரும் எழுப்பிக்கொண்டிருந்த சத்தம் இறந்தவர்களையும் கூட எழுப்பி விடும் போலிருந்தது. உள்ளே,வெளியே என்று இடைவிடாமல் பிரபாகர் தனது அற்புதமான சுண்ணியைத் தங்கையின் அழகான புழைக்குள்ளே அனுப்பியபடியிருந்தான்.
பிரபாகரின் சுண்ணி தனது புழைக்குள்ளே துடிதுடித்து இறுகுவதை உணர்ந்த ஐஸ்வர்யா, அவன் தனது உச்சத்தை நெருங்கிக்கொண்டிருப்பதை உணர்ந்து கொண்டாள். திடீரென்று, அவளுக்கு என்ன தோன்றியதோ, தனது உடலை அவனிடமிருந்து விலக்கி, திரும்பி, அண்ணன் முன்பு மண்டியிட்டு அமர்ந்தவள், அவ்னது சுண்ணியைத் தன் வாய்க்குள்ளே இழுத்துக்கொண்டாள். அடுத்த கணமே, குபுகுபென்று பிரபாகரின் சுண்ணியிலிருந்து பாய்ந்த விந்து, அவளது தொண்டைக்குள்ளே இறங்கியது. சிறிது நெரம் மூச்சு வாங்கியபடியே அண்ணனும், தங்கையும் பாத்ரூமுக்குள்ளேயே ஒருவரை ஒருவர் வெறித்தபடி நின்றிருந்தனர். பிறகு,
அவரவர் உடல்களைத் துவட்டிக்கொண்டு, ஒருவரையொருவர் மென்மையாக அணைத்துக்கொண்டு, பாத்ரூமை விட்டு வெளியேறினர். அவர்கள் இருவருக்கும் ஒன்று நன்றாகப் புரிந்திருந்தது. இது, மீண்டும் இங்கு தொடர்ந்து விட்டிருக்கிறது; இது இன்னும் தொடரும் என்பது. போகப்போக இது அடிக்கடி நடைபெறக்கூடும் என்ற எதிர்பார்ப்பும் இருவருக்கும் இருந்தது.
’எவனோ ஒருத்தன் தன்னைக் கெடுத்து கர்ப்பமாக்கி விட்டான்,’ என்று எண்ணிக்கொண்டு, தன்னைத் தண்டிப்பதாகக் கருதி, எந்த அண்ணன் தன் கன்னித்தன்மையைக் களவாடினானோ, அதே அண்ணன் வீட்டுக்குத் தன்னை அனுப்பிய அம்மா பர்வதத்தின் அறியாமையை எண்ணி ஐஸ்வர்யா மனதுக்குள்ளே சிரித்துக்கொண்டாள். ஆனால்..
’தன்னை நம்பி தங்கையை அனுப்பி வைத்த தாயின் நம்பிக்கையைக் காப்பாற்ற முடியாமல், அவளை மீண்டும் அனுபவித்து விட்டோமே,’ என்றும்,’தன்னை மலைபோல நம்பியிருக்கும் மனைவி கவிதாவுக்கு அவர்களது வீட்டிலேயே துரோகம் இழைத்து விட்டோமே,’ என்றும் பிரபாகருக்கு ஒன்றுக்கு இரண்டாக உறுத்தல்கள் ஏற்பட்டிருந்தது என்னவோ உண்மை. அவன் மனதுக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டான்.
கவிதா! என்னை மன்னித்து விடு!
