அவருக்கு மிகவும் வலிமையான பிடியும் நீண்ட கைகளும் இருந்தன. என் தொடைகளுக்கு இடையே ஒருவித உணர்ச்சியைக்கூட என்னால் உணர முடிந்தது. பிறகு, அப்படி நினைத்ததற்காக என்னை நானே கடிந்துகொண்டேன்.
பிறகு வினோத் ஒரு கருப்பு நிற காருக்கு அருகில் நின்றார். அது ஒரு பெரிய BMW SUV கார். உற்சாகத்தில் நான் வினோத்தை நோக்கித் திரும்பி, “இது உங்கள் காரா? மிகவும் அழகாக இருக்கிறதே” என்று கேட்டேன். அதற்கு வினோத், “இல்லை, இல்லை, என் கார் வீட்டில் இருக்கிறது; இது கிங்கின் கார். அவரு காரில்தான் நாம் உங்கள் சாமான்களை எடுத்துச் செல்ல முடியும்” என்று சொன்னார். அதற்குப் பின்னால் இருந்த கிங் , ஒரு குறும்புத்தனமான புன்னகையுடன், “ஆமாம், உன் கணவரின் கார் சிறியதுதானே” என்று சொன்னார். அவர் இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசுகிறார் என்பது எனக்குப் புரிந்தது, ஆனால் எப்படி எதிர்வினையாற்றுவது என்று தெரியவில்லை. நான் எதுவும் கேட்காதது போல அங்கேயே நின்றுகொண்டிருந்தேன். பிறகு கிங்கும் வினோத்தும் என் சாமான்களைக் காரில் ஏற்றினார்கள். கனமான சூட்கேஸை உயர்த்தும்போது கிங்கின் கைகளை நான் பார்த்தேன்; என் கணவரின் கைகளுடன் அவற்றை என் மனதில் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தேன்.
பிறகு கிங் வினோத்தை நோக்கித் திரும்பி, “உனக்கு இந்தக் காரை ஓட்ட வேண்டும் என்று எப்போதும் ஆசைதானே, அதனால் இன்று நீயே ஓட்டு” என்று சொல்லி சாவியை அவன் பக்கம் வீசினார். அவன் சாவியைப் பிடித்துக்கொண்டு என்னிடம், “அவர் பாஸ் காரை ஓட்ட என்னை அனுமதிப்பதே இல்லை; இன்று எனக்கு அதிர்ஷ்டமான நாள், ஒன்றரை மணி நேரம் நான் இந்தக் காரை ஓட்டப் போகிறேன்” என்று சொன்னான் (விமான நிலையத்திலிருந்து வீட்டிற்கு ஒன்றரை மணி நேரப் பயணம்). அவன் குரலில் அப்படி ஒரு உற்சாகத்தைக் காண முடிந்தது;
என்னைப் பார்ப்பதில் காட்டாத அந்த உற்சாகத்தை கார் ஓட்டுவதில் காட்டுகிறானே என்று என் மனதிற்குள் அவனைத் திட்டிக்கொண்டிருந்தேன். ஆனால், கார் ஓட்டுவது என்பது வினோத்-கிங்கின் உறவில் அடுத்த கட்டத்தையோ அல்லது ஒரு முக்கிய அங்கீகாரத்தையோ குறிக்கும் விஷயம் சாதாரண பாஸ் எம்ப்லாய் உறவு யில்லை ஆனால் என்பது அப்போது எனக்குத் தெரியாது.
வினோத் ஓட்டுநர் இருக்கையில் அமர்ந்தான்; நான் ஏற முற்பட்டபோது கிங் எனக்காகப் பின் கதவைத் திறந்து, பின் இருக்கையில் வசதியாக அமருமாறு கூறினான், பிறகு அவனும் முன் இருக்கையில் ஏறிக்கொண்டான். என் கணவர் காரை ஓட்டத் தொடங்கினார், நான் காரின் வசதிகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். கிங் எதையோ சரிசெய்ய, காரின் உள்ளே கதகதப்பான சூழல் உருவானது; வெளியே நிலவிய குளிருக்கு அது இதமாக இருந்தது. அவன் என் பக்கம் திரும்பி, “இப்போது கதகதப்பாக இருக்கிறதா?” என்று கேட்டான்; நான் “ஆம்” என்றேன். “எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் வசதியாக இருங்கள்” என்று அவன் கூறினான். அந்த நேரம் முழுவதும் என் கணவர் கார் ஓட்டுவதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்திக்கொண்டிருந்தார்.
பிறகு கிங் எனக்குப் பசிக்கிறதா என்று கேட்டான்; அதற்கு நான் “சிறிது பசிக்கிறது” என்று பதிலளித்தேன். “கவலைப்படாதீர்கள், உங்களுக்காக ஒரு சிறப்பு இரவு உணவைச் சமைத்து வைத்திருக்கிறேன்; வீட்டுக்குச் சென்றதும் அதைச் சாப்பிடலாம். அதுவரை, பின் இருக்கையில் உங்களுக்குத் தேவையானவை ஏதேனும் இருந்தால் எடுத்துக்கொள்ளலாம்” என்று அவன் கூறினான்.
சாப்பிடுவதற்குப் பழங்களும் பழச்சாறும் இருந்தன. எனக்காகவே அவர் பிரத்யேகமாகச் சமைத்திருந்தார் என்பதைக் கேட்டு நான் ஆச்சரியப்பட்டேன்; பொதுவாக இத்தகைய கேள்விகள் என் கணவரிடமிருந்துதான் வந்திருக்க வேண்டும், ஆனால் அவரோ எதுவும் பேசாமல் வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டிருக்க, கிங் தான் என்னிடம் இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். என் கணவர் கூடத் தராத ஒரு சிறப்புக் கவனத்தை அவன் என் மீது செலுத்துவதை என்னால் உணர முடிந்தது; அது எனக்கு ஒரு சிறப்பான உணர்வைத் தந்தது, அதை நானும் ரசிக்கத் தொடங்கினேன். வசீகரமான தோற்றம், கட்டுக்கோப்பான உடல்வாகு மற்றும் ஈர்க்கும் குரல் வளம் கொண்ட கிங் போன்ற ஒரு ஆணின் சிறப்புக் கவனம் என் மீது விழுவது எனக்குப் பெருமையாக இருந்தது, அந்த உணர்வை நான் விரும்பினேன்.
அப்போது கிங்கின் குரல் என் சிந்தனைகளைக் கலைத்தது. நான் ஜீன்ஸ் மற்றும் டி-ஷர்ட் போன்ற நவீன உடைகளை அணிந்து வருவேன் என்று எதிர்பார்த்ததாகவும், ஆனால் நான் சுடிதார் அணிந்திருப்பதாகவும் அவர் கூறினார்; அதே சமயம், “இந்த உடையிலும் நீங்கள் மிகவும் அழகாக இருக்கிறீர்கள்” என்றும் சொன்னார். ‘கடவுளே, இங்கே என்ன நடக்கிறது? என் கணவர் முன்னாலேயே அவர் என்னிடம் வெளிப்படையாகக் கொஞ்சுகிறாரே!’ என்று எனக்குள் தோன்றியது. நான் பதில் சொல்வதற்கு முன்பே வினோத் என் பக்கம் திரும்பி, “ஆமாம் ஷாலினி, நீயும் ஜீன்ஸ்-டி-ஷர்ட் அணிந்துதான் வருவாய் என்று நானும் நினைத்தேன்” என்று சொன்னார். காரில் ஏறிய பிறகு என் கணவர் பேசிய முதல் வார்த்தை அதுதான். உடனே கிங் குறுக்கிட்டு, அதிகாரமான குரலில் வினோத்திடம், “நீ பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு வண்டியை ஓட்டுவதில் கவனம் செலுத்து” என்று கூறினார். வினோத் அமைதியாக வண்டியை ஓட்டத் தொடங்கினார். இங்கே என்ன நடக்கிறது என்று எனக்குப் புரியாமல் குழப்பமாக இருந்தது; வினோத் என் கணவர், ஆனால் அவரைப் பேச அனுமதிக்கவில்லை; மறுபுறம் கிங் என்னிடம் கொஞ்சிக்கொண்டே, என் கணவரைத் தன் மனைவியிடம் பேசக்கூடாது என்று ராணுவ உத்தரவு போலக் கட்டளையிடுகிறார்; என் கணவரும் அதை எதிர்க்கவில்லை, அதற்கான எந்த அறிகுறியையும் காட்டவில்லை. எதுவும் நடக்காதது போல அவர் வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டே இருந்தார்.
பிறகு கிங் மீண்டும் என் பக்கம் திரும்பி, முன்பு கேட்ட கேள்விக்கான பதிலுக்காகக் காத்திருப்பது போல என்னைப் பார்த்தார். சுடிதாரில் நான் வசதியாக உணர்வதாகவும், அதனால்தான் அதை விரும்புவதாகவும் அவரிடம் கூறினேன். அதற்கு கிங் , “உங்கள் உடல்வாகிற்கு நவீன உடைகள் மிகவும் அழகாக இருக்கும்” என்று சொன்னார். அவ்வளவுதான், இன்னொரு ஆணின் மனைவியின் உடல்வாகு பற்றி அவளுடைய கணவர் முன்னாலேயே வெளிப்படையாகக் கருத்துத் தெரிவித்தார். எனக்குள் கலவையான உணர்வுகள் எழுந்தன: கிங்கின் கருத்துக்கு என் கணவர் எதுவும் சொல்லாததால் கோபம், கிங் என்னை மெச்சியதில் மகிழ்ச்சி, அதே சமயம் அந்தச் சூழலால் ஒருவிதத் தர்மசங்கடம். என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல், நான் வெறுமனே ‘நன்றி’ என்று சொல்லிவிட்டு அமைதியாகிவிட்டேன். பிறகு ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்க்கத் தொடங்கி, அந்த வெளியின் காட்சிகளை ரசிக்க ஆரம்பித்தேன். இருந்தாலும், அந்த காருக்குள் இப்போது உண்மையில் என்ன நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்று என் மனம் என்னிடம் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது.
சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, கிங் என்னிடம் மீண்டும் பேசத் தொடங்கினார்; என் பயணம், சென்னை மற்றும் என் வேலைகள் பற்றி விசாரித்தார். நான் அவரை நேராகப் பார்க்காமலே பதிலளித்தேன்; சில கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லாமல் புன்னகைத்தேன். பிறகு, கிங் என்னைச் சில பழங்களைச் சாப்பிடுமாறு வற்புறுத்தினார்; எனக்கும் பசியாக இருந்ததால் சாப்பிடத் தொடங்கினேன். கிங் என்னை உற்று நோக்குவதை என்னால் உணர முடிந்தது; அந்த உணர்வு எனக்குப் புதிதாக இருந்தாலும், அதை நான் ரசித்தேன். என் கணவர் அங்கேயே இருந்தும் அவர் எதுவும் சொல்லாதபோது, நான் ஏன் அதை ரசிக்கக்கூடாது? எனக்கு என்ன பிரச்சனை இருக்கப்போகிறது? சிறிது நேரத்தில் கிங்கின் முன்னிலையில் நான் இயல்பாக உணர்ந்தேன்; நாங்கள் கடந்து செல்லும் இடங்களைப் பற்றி அவரிடம் கேட்கத் தொடங்கினேன். என் கேள்விகள் அனைத்திற்கும் கிங் மட்டுமே பதிலளித்தார், என் கணவர் வாயே திறக்கவில்லை. இது எனக்குத் துணிச்சலைத் தந்தது; அதனால் நான் கிங்கின் தோற்றத்தைப் பற்றிப் பேசவும், அவரது வேலை பற்றி விசாரிக்கவும் தொடங்கினேன்.