“இது என்னடி அதிசயமா இருக்கு,ஒரே நாளில் இங்கே எப்படி புதுசா ஒரு மாமரம் முளைச்சது என தங்களுக்குள்ளேயே கேட்டு கொண்டனர்..”
அப்பொழுது மரத்தில் இருந்து குரல் வந்தது..
“கவலைப்பட வேண்டாம் பெண்களே..!மதிவதனியாகிய நான் எங்கும் செல்லவில்லை..நான் தான் இங்கு மரமாக மாறி இருக்கிறேன்.. என்னில் சில நாட்களில் ஒரு மாம்பழம் தோன்றும்..அதை பறித்து என் பக்கத்திலேயே நட்டு வையுங்கள்.அது இன்னொரு மரமாக இருந்தாலும் அதுவும் என்னோட சக்தி தான்.காத்தவராயன் அழியும் காலம் வரும் பொழுது இந்த இரண்டு மரங்களில் பழம் பழுக்கும்.அந்த நேரத்தில் குழந்தை வரம் வேண்டி வரும் நபருக்கு இந்த பழத்தை கொடுங்கள்..நான் அவர்கள் வயிற்றில் மீண்டும் மறுபிறப்பு எடுப்பேன் என்று சொல்லி விட்டு குரல் நின்று விட்டது.
சில வருடங்களில்,மதிவதனி மரத்தில் இருந்தே இரண்டு மரங்கள் முளைத்தன..அதில் ஒன்று நாவல் மரம்,இன்னொன்று கொய்யா மரம்..இந்த ரெண்டு மரங்களும் மதிவதனி மரத்தின் சக்தியை உறிஞ்சி வளர்ந்தன..
சில நூற்றாண்டுகளுக்கு பிறகு,இரண்டு மாமரங்களில் பழங்கள் பழுக்க,அதே நேரத்தில் நாவல் மரத்திலும்,கொய்யா மரத்திலும் தலா ஒரு பழம் மட்டுமே பழுத்தது.மாமரமாய் நின்ற மதிவதனி மரத்தில் இருந்து பழம் பிரியங்காவின் பெற்றோருக்கு போய் சேர்ந்தது.முதல் மாம்பழத்தில் இருந்து தோன்றிய மரத்தில் இருந்து மாம்பழம் லிகிதாவின் பெற்றோருக்கு போய் சேர்ந்தது.நாவல் மரத்தில் இருந்த பழம் அனுவின் பெற்றோருக்கும்,கொய்யா மரத்தில் இருந்து தோன்றிய பழம் ஆராதனா பெற்றோருக்கு சென்று சேர்ந்தது..மாம்பழம் மூலமா பிறந்த பிரியங்கா மற்றும்,லிகிதா இருவரும் மாம்பழ கலரில் தங்கம் போல ஜொலித்தார்கள்.அதுவே அனு நாவல் பழம் மூலம் பிறந்ததால் நாவல் பழத்தின் உள்ளிருக்கும் கலரில் ,போதை ஏற்றும் டஸ்கி கலரில் அனு பிறந்தாள்..கொய்யா பழத்தின் உள்ளிருக்கும் பால் வண்ணமான வெள்ளை நிறத்தில் ஆராதனா உதித்தாள்..இது தான் இவர்கள் பிறப்பின் ரகசியம்.
மதிவதனியின் இரண்டாவது மாமரத்தில் பழுத்த மாம்பழம் மூலம் பிறந்த லிகிதாவிற்கு பூர்வ ஜென்ம ஞாபகம் வர காரணம் இதுவே.அதனால் தான் காத்தவராயன் தொடும் பொழுது எங்கோ உணர்ந்தது போல இருக்கு என அடிக்கடி சொன்னாள்..ஆனால் அனுவிற்கும்,ஆராதனாவிற்கும் அந்த எண்ணம் தோன்றவில்லை.அவர்கள் இருவரும் மதிவதனியின் வேரில் இருந்து தோன்றிய வேறு மரத்தில் பழுத்த பழங்களில் இருந்து தோன்றியவர்கள்..அதாவது மதிவதனியின் சக்தியை மட்டும் உறிஞ்சி வளர்ந்த மரத்தில் பழுத்த பழங்களில் இருந்து தோன்றியவர்கள்.அதனால் அவர்களுக்கு பூர்வ ஜென்ம ஞாபகமும் வராது..அவர்கள் காத்தவராயன் சக்தியை மட்டும் கிரகிக்க கூடியவர்களாக இருந்தார்கள்.மரமாக மாறிய மதிவதனியிடம் இருந்து தோன்றிய விதையில் உருவான மரத்தில் பழுத்த மாங்கனி மூலம் தோன்றிய லிகிதாவிற்கே,காத்தவராயன் தொடுதலை உணரும் பொழுது,மதிவதனி மரத்திலேயே உருவான மாங்கனி மூலம் பிறந்த பிரியங்காவை,காத்தவராயன் தொடும் பொழுது என்னவெல்லாம் நடக்கும்..!காத்திருப்போம்..
மீண்டும் நிகழ்காலம்
அனன்யாவிற்கு காளிங்கனின் காமபார்வை பற்றி நன்கு அறிந்து இருந்தாள்..தான் ஊர் தலைவர் பொண்ணு என்பதால் எப்படியும் தன்னை தொட அவனுக்கு பயம் இருக்கும்,அதனால் அவன் எல்லை மீற மாட்டான் என்ற நம்பிக்கை அவளுக்கு இருந்தது..மேலும் வேலைக்காரர்கள் இருவர் துணைக்கு வருவதால் அவளுக்கு பயம் இல்லை..
ஒரு குறிப்பிட்ட இடம் வந்த உடன் காளிங்கன் காரை நிப்பாட்ட சொன்னான்.இங்கிருந்து 2 km உள்ளே நடந்து போகனும் வாங்க…
அதற்குள் அனன்யாவிற்கு வயிற்று வலி லேசாக வர ஆரம்பித்து விட்டது..
அனன்யா வயிற்றில் கையை வைத்து கொண்டு “எனக்கு மறுபடியும் மீண்டும் லேசா வயிற்றுவலி வருகிற மாதிரி இருக்கு”என வலியில் முனகினாள்..
“உனக்கு இன்னும் முழுமையா வயிற்று வலி வருவதற்கு ஒரு மணிநேரம் இருக்கு அனன்யா..அதுக்குள்ள அந்த இடத்துக்கு போய் விடலாம்.வேகமாக நட” என்று காளிங்கன் அழைத்தான்..
காளிங்கன் முன்னாடி போக,மற்ற மூவரும் பின்தொடர்ந்து சென்றார்கள்..
ஒத்தையடி பாதையில் நடந்து செல்லும் பொழுது நிறைய பாறைகள் குறுக்கிட்டன..அதை எல்லாம் ஏறி இறங்க நால்வரும் கஷ்டபட்டனர்..
கொஞ்சம் ஓய்வு எடுத்தால் தேவலாம் என்று நினைக்கும் பொழுது வழுக்கு பாறை என்ற இடத்திற்கு நால்வரும் வந்தனர்.அது ஒரு மிகப்பெரிய பாறை.அதில் மனிதர்கள் மட்டும் ஏற அங்கங்கே கடப்பாரைகளை செருகி இருந்தனர்..அதில் ஒவ்வொரு கடப்பரையாக கால் வைத்து தான் மேலே ஏற முடியும்.காட்டு மிருகங்களில் இருந்து தப்பித்து கொள்ள அவ்வாறு ஏற்பாடு செய்து இருந்தார்கள்.அதாவது ஆடு,மாடு மேய்ப்பர்கள் வந்தால் அவற்றை இந்த பாறையை சுற்றி மேய விட்டு, அவர்கள் இந்த பாறையில் ஏறி கண்காணிப்பது வழக்கம்.அதில் பத்து அல்லது பதினைந்து பேர் கூட உட்காரலாம்..ஒவ்வொருவராக கம்பி பிடித்து கொண்டு மேலே ஏறி உட்கார நால்வருக்கும் மேல் மூச்சு,கீழ் மூச்சு வாங்கியது.வியர்வை ஆறாக பெருக்கெடுத்து ஓடியது..அனன்யாவுக்கும் மூச்சு வாங்கியது. விம்மி விம்மி வெளியே வர துடித்து கொண்டு இருந்த அவள் முயல் குட்டிகளை ஓரக்கண்ணால் பார்த்த காளிங்கன் வாயில் எச்சில் ஊறியது..”யப்பா என்ன சைஸ் இப்பவே கடிச்சி தின்னனும் போல இருக்கே..”என்று நினைத்தான்..கழுத்தோரம் வழிந்த வியர்வையை பார்த்து அவனுக்கு “வெண்ணெய் உருகி ஓடுவது போல இருக்கே..!”அவன் அழகையே ரசித்து கொண்டு இருக்க, அவன் சுன்னி வானத்தை நோக்கி பீறிட்டு கிளம்பியது.அவன் அதை அடக்க மிக சிரமபட்டான்.