அதிர்ஷ்டக்காரன் பாகம் 15 41

“என்ன என்னவோ நினைப்பு!… அண்ணன் என்ன செய்தாலும் தடுக்கக்கூடாதுன்னு ஒரு வைராக்கியம்… அவரோட பசிக்கு என் உடம்பையே தின்னக்கொடுக்கலாம்னு ஒரு வெறி!…… நான் என்ன நினைச்சேன்னு இப்போ மறந்துருச்சு!… ஆனா… அந்த சுகத்துக்காக எதையும் தரலாம்னு தோணிச்சு…..”

“விடிய விடிய நடந்துச்சுக்கா?….”

“நான் மணியைப்பார்க்கலடி!… அண்ணனை என்னோட தூங்க மட்டும் வேண்டாம்னு சொல்லிட்டேன்… என்ன வேணுமானாலும் பண்ணிக்கோங்க!!…. ஆனா நைட் இங்கேயே இருந்துடாதீங்கன்னு மட்டும் மறக்காம சொல்லிட்டேன்…”

“ஏங்கக்கா!…அது முடிஞ்ச பின்னாடி புருஷாளை கட்டிப்பிடிச்சு தூங்கறதுதான் நல்லாயிருக்கும்னு படிச்சிருக்கேன்…” வர்ஷினி ஆசையாய் சொன்னாள்…

“அடி பைத்தியமே?… அது எல்லாம் முறையா தாலி கட்டி முதலிரவு கொண்டாடுபவர்களுக்கு!… எங்களை மாதிரி காந்தர்வ முறைக்கு அதெல்லாம் ஒத்து வராது!… நீ சொல்ற மாதிரி விடியற வரைக்கும் நாங்க ரெண்டுபேரும் ஒன்றாகவே இருந்தோம்னு வச்சுக்கோ…. என்ன ஆகும்?….”

“என்ன ஆகும்?…”

“அடி மண்டு!… விடியக்காலையிலே அம்மா வந்து கதவை தட்டினா எப்படிடீ திறக்கறது?…ரூமுக்குள்ளே அண்ணன் இருக்கிறாரே?…..” பத்மினி சிரித்தாள்

“அட ஆமாம்லே!….” வர்ஷினி தலையை தட்டிக்கொண்டாள்…
“நான் மறந்துட்டேன்…..ஸாரிக்கா!…” குறும்பாய் சிரித்தாள்…
“நீங்க மேலே சொல்லுங்க!….”

“மேலே எங்க சொல்றது?… அண்ணன் எத்தனை மணிக்குப் போனார்னு தெரியலே!… அவர் எழுந்து போறது மட்டும்தான் லேசா நினைவிலே இருந்துச்சு!… அந்த நிலையிலேயும் அப்படியே போய் ரூம் கதவை சாத்தி தாழ்ப்பாழ் போட்டுட்டு வந்து போர்வையை மேலே போட்டுக்கொண்டு படுத்தவதான்….. விடியக்காலையிலே அம்மா கத்தி கத்தி கூப்பிட்ட பின்னாடிதான் எழுந்தேன்…. உடம்பெல்லாம் ஒரே வலி…..

“ரொம்பவும் வலிச்சுதாக்கா?….” வர்ஷினி ஆதுரமாய் கேட்டாள்..

“வலின்னா…. நிஜ வலியில்லை!… இரு ஒரு மாதிரி இன்பவலி….. உடம்பெல்லாம் வலிக்க வலிக்க … அந்த இடத்தையெல்லாம் முத்தமிட்டு கொஞ்சனும்போல அவ்வளவு ஒரு நல்ல வலி…. அண்ணனை பார்த்தா எங்கே எல்லாம் வலிக்குதோ அங்க எல்லாம் ஒரு முத்தம் வாங்க வேண்டும்ங்கிற மாதிரி ஒரு நினைப்பு வர்ற வலி…..” பத்மினி கனவில் பேசுவது போல பேசிக்கொண்டே இருந்தாள்…

“ஆன்ட்டியை எப்படிக்கா சமாளிச்சீங்க?….”

“நான் எப்படியே சமாளிச்சு ரூம் கதவை திறந்து விட்டுட்டு மறுபடியும் வந்து படுத்துட்டேன்…. மறுபடியும் ஒரு நல்ல தூக்கம் போட்டுட்டுத்தான் அப்புறம் சூடா வென்னீர் வச்சு குளிச்சிட்டுத்தான் காலேஜுக்கு கிளம்பினேன்….”

“குளிக்கும்போதும் வலிச்சுதாக்கா?…..”

“ஆமாண்டி!… அது எல்லாம் இன்பமான வலி…. வெந்நீரிலே குளிக்க குளிக்க…. குளிச்சிட்டே இருக்கலாம்போல ஒரு சுகம்… மனசே இல்லாமதான் வெளியே வந்து காலேஜுக்குப்போனேன்…. உடம்புதான் காலேஜுக்குப்போச்சு…. மனசு அண்ணனை நினைச்சே ஏங்குச்சு!… அவர் இந்நேரத்துக்கு என்ன பண்ணுவார்?… என்னை நினைச்சுக்குவாரா?… மறுபடியும் அவரை எப்போ பார்ப்போம்?…. இன்றைக்கும் அவரோட சேருவோமா?…. அப்படி சேர்ந்தா அவர் என்னவெல்லாம் பண்ணுவார்னு நினைச்சு நினைச்சு ஏங்கிட்டே இருந்தேன்டி!…..”

“அப்புறம் மறுநாளும் சேர்ந்தீங்களா?….” வர்ஷினி ஆவலுடன் கேட்டாள்..

“ஏண்டி மக்கு!… சேராம இருக்க முடியுமாடி?… என்னை அதாள பாதாளத்தில் கட்டி வச்சிருந்தாலும் எல்லா கயிற்றையும் அறுத்துட்டு ஓடிப்போயிருப்பேன்…..அண்ணனை தழுவினாத்தான் அந்த ஏக்கம் தீரும்டி…. அவர் கையிலே என்னை முழுசா தந்தாத்தான்… என் வேகம் குறையும்!…அதுவரைக்கும் எல்லாத்தடையையும் தாண்டிட வேண்டும்னு ஒரு வெறி!… ஒரு ஆக்ரோஷம்….
“ பத்மினி உணர்ச்சியில் உடம்பை முறுக்கிக் கொண்டாள்… கைகளை இறுக்கினாள்….

1 Comment

Add a Comment
  1. 16 to17 please

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *