அதிர்ஷ்டக்காரன் பாகம் 15 41

உஷாரான வர்ஷினி பாய்ந்து அழுத்திக்கொண்டாள்…அதோடு நில்லாமல்… பத்மினியின் துப்பட்டாவை எடுத்து பத்மினியின் இடுப்பில் சுற்றிக்கட்டி அதை பிடித்துக்கொண்டாள் … வர்ஷினியின் கண்கள் துப்பட்டா இல்லாமல் சூடிதாருக்குள் திமிறிய பத்மினியின் இளமைக் குன்றுகளை வெறித்தது…

வர்ஷினியின் பார்வை போன இடத்தை பார்த்த பத்மினிக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது…
” என்னடி அப்படி பார்க்கிறே?.” குரல் சன்னமாக வந்தது….வெட்கத்தில் மார்பை மூட முயற்சித்த பத்மினியின் கைகளை வர்ஷினியின் அதட்டல் தேக்கியது..

“ம்….கையை வச்சிட்டு சும்மா இருங்க!….. மூட ஏதாவது பண்ணினேளா… அப்புறம் நான் பொல்லாதவளாயிடுவேன்… ஜாக்கிரதை…..
“ மிரட்டியவள்….

” சூப்பரா இருக்கீங்கக்கா!….. பார்க்க பார்க்க எனக்கே ஆசையா இருக்கே?”

“ஏய்… வரூரூரூரூ…….. அப்படி பார்க்காதடி….. . எனக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுது…. எப்படியோ இருக்குடி… எதுக்கடி அப்படி பார்க்கிறே?…………….. நீ இதுக்கு முன்னாடி அதை பார்த்ததே இல்லையா?……..” குரல் திணறி திணறி வந்தது…

“நான் இதுக்கு முன்னாடி பாத்ததுதான்… அப்போ பார்த்ததுக்கும்… அத்தான் தொட்டபின்னாடி இருக்கிறதுக்கும் ஏதாவது வித்தியாசம் இருக்கான்னு பார்க்கிறேன்…..

“ஏதாவது வித்தியாசம் இருக்கா?…………..” பத்மினி சன்னமான குரலில் கேட்டாள்..

“அதுதான் தெரியலே?… டாப்பை கழட்டிட்டு பார்த்தால்தான் தெரியும்னு நினைக்கிறேன்……
“ வர்ஷினி சிரிக்க…

“அடியே!… அப்படி ஏதாவது பண்ணிடாதடி!… யாராவது பாத்துட்டா மானம் போயிடும்……….. அப்படி பார்க்காதடி… எனக்கு கூச்சமா இருக்குடி….” பத்மினி சிணுங்கினாள்…

“அப்படியே கடிச்சு திங்கலாம்போல இருக்குங்கக்கா!….” நாக்கை சப்புக்கொட்டி ….வாயை உறிஞ்சினாள்…

“அதை நீயும் கடிக்கனுமா?…ச்ச்ச்ச்சச்…..” பத்மினி நாக்கை கடித்துக்கொண்டாள்.. வெட்கத்தில் முகம் சிவந்தாள்…

“அப்போ அத்தான் ரெண்டையும் கடிச்சு வச்சுருக்கதறாரா?….ஆனா கடிச்ச மாதிரி தெரியலையே?….அத்தானோட அடையாளத்தை பார்க்கனும்னா கழட்டினாத்தான் பார்க்க முடியும்னு நினைக்கிறேன்…. கழட்டவா?…” வர்ஷினி தயாராக…

“என்னையாவது கொஞ்சமாத்தான் காயம்பண்ணினார்… அம்மாவைத்……………….” திக் கென விழித்தவள்…”அய்யோ சாமி.. உன்கிட்டே பேசினா…. எல்லாத்தையும் உளறிடுவேன்….. என்னால ஆகாதுடா சாமி….” பத்மினி வெடுக்கென வர்ஷினியின் கையில் இருந்து பிடுங்கிக்கொண்டு தோட்டத்துக்குள் ஓடினாள்….

“எங்கேக்கா ஓடறீங்க?….. நாய் இருக்கு…..” வர்ஷினி சிரிக்க….பத்மினி அப்படியே ஆணி அடித்தாற்போல் நின்றாள்….

“ஏண்டி நாய் இருக்கா?….” பயந்த குரலில் கேட்டாள்….

ஓடிவந்து பிடித்துக்கொண்ட வர்ஷினி…” ஆமாங்கக்கா!… கடிக்கிற நாய் ஒண்ணு இருக்கு…. என்னை விட்டுட்டு அப்படி இப்படி போயிடாதீங்க!….. அப்புறம் கடிச்சுடும்….”

“நீ சொல்வதை பார்த்தால் எனக்கு நம்பிக்கை வரலியே?…” பத்மினி சந்தேகமாய் கேட்டாள்….

“அப்படின்னா ஓடுங்க!…. நாய் கடிக்கட்டும்….” வர்ஷினி பத்மினியை விடுவித்தாள்…

“ஏய் நிஜமாலுமே நாய் இருக்காடி?…..” பத்மினி வர்ஷினியோடு ஒண்டினாள்…”எங்கேடி காணோம்?….” சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள்….

“அது இப்போ வராது….. நான் கூப்பிட்டாத்தான் வரும்….. கூப்பிடவா?…”

“வேணாம்டி…. எனக்கு பயமா இருக்கு…” பயந்தபடியே வர்ஷினியின் கையை பிடித்துக்கொண்டாள்….

“வாங்கக்கா!… இப்படி எதிரெதிரா உட்கார்ந்துக்குவோம்…. இங்கேதான் நாங்க எல்லோரும் குளிப்போம்…. சட்டென யார் கண்ணிலும் படமாட்டோம்…. நல்ல பாதுகாப்பான இடம்……..
“ வர்ஷினி பத்மினியை அமர வைத்தாள்… தானும் எதிரே அமர்ந்து கொண்டாள்….

1 Comment

Add a Comment
  1. 16 to17 please

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *