என்ன வாழ்க்கைடா இது – End 250

“போண்ணா”
“போக்குவரத்தெல்லாம் சௌகரியமான இருக்கா ஹரிக்குட்டி”- ஷோபனா கேட்டாள்.
“எல்லாம் சூப்பர் டி ஷோபி. நீயும் ராகவியும் எப்படி இருக்கீங்க”- ஹரிதா
இந்த கூத்து தொடங்கி ரொம்பநாள் ஆகுது. ஹரிதா ஷோபனாவை வாடி-போடி என்று கூப்பிடுவது. ஹரிதா சொன்ன லாஜிக் – ‘அண்ணாவுக்கு பொண்டாட்டி ஆகுற ராகவி என் பிரென்ட். அவளை வாடி-போடின்னு தான் கூப்பிடுவேன். அதே அண்ணாவுக்கு ஷோபனாவும் பொண்டாட்டி ஆனதால அவளையும் அப்படித்தான் கூப்பிடுவேன்’.
“சந்தோசம் டி ஹரி குட்டி. உனக்கு ஆபீஸ் எப்படி இருக்கு தேவிகா”- ஷோபனா கேட்டாள். (ஒரு விதத்தில் என் அம்மா தேவிகா தனக்கு ஒரு சக்களத்தி என்பதால், அவளை இப்போதெல்லாம் சித்தி என்று கூப்பிடாமல், பேர் சொல்லித்தான் கூப்பிடுகிறாள்).

“சென்னை இல்லையா….சூப்பரா இருக்குடி ஷோபி ” அம்மா குரலில் ரொம்பவே சந்தோசம்.
“அத்தை என்னங்க பஸ்ஸுலையா போயிட்டு வரீங்க?” – ராகவி (அம்மா இவளுக்கு சின்னப்பாட்டி என்றாலும் எப்போதும் அப்படி கூப்பிட விடமாட்டாள் அம்மா.)
“இல்லடி மெட்ரோ வசதியா இருக்கு. ஹரி குட்டிக்கு காலேஜ் பஸ். புனே எப்படி இருக்கு. ரெண்டு குட்டிகளும் என்ஜாய் பண்ணுறீங்களா”
ராகவி முந்திக்கொண்டு – “புனே சூப்பர் அத்தை. உங்க பையன் அதை விட சூப்பர்” என்று வெடக்கத்தோடு என்னை இடது பக்கம் அணைத்துக்கொண்டாள்.
“ஷோபி….உனக்கு எப்படி இருக்கு ”
“ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன் தேவிகா. வாழ்க்கை இவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்குமான்னு இப்போதான் தெரிஞ்சிக்கிட்டேன்”
“என் பையன் உன்ன எப்படி வெச்சிருக்கான்”
“அம்மா நான் அவளை கட்டிக்கிட்டு தானே இருக்கேன். வெச்சிருக்கேன்னு சொல்ற”
“போடா….நீ சொல்லுடி”
“அவருக்கென்னடி. சொக்கத்தங்கம்.”
“இவ்வளவு நாள் உள்ளூரிலேயே இருந்தவ….புனே வசதிப்படுத்தா”
“ராமன் இருக்குற இடம் தான தேவிகா சீதைக்கு அயோத்தி” – ஷோபனா
“சீதையை பத்தி பாஞ்சாலி எல்லாம் பேசக்கூடாது” – ராகவி கடுப்படித்தாள். அந்தப்பக்கம் ஹரிதா கொள்-என சிரித்தது நன்றாகவே கேட்டது.
“என்னடி வாய் நீளுது? யாரை சொல்லற?” அம்மா கடுப்பாக கேட்டாள். அவளும் ரெண்டு புருஷன் காட்டியவள் தானே (எனக்கும் அம்மாவுக்குமான விவகாரம் ராகவிக்கு தெரியாது).
“ஐயோ….சாரி அத்தை”
“ஸ்கைப்புக்கு வரியாடா”
“சரிம்மா”
ஸ்கைப்பில் தொடர்ந்தோம். அம்மா ஸ்லீவ்-லெஸ் நைட்டியில் செமையாக இருந்தாள். ஹரிதா அதற்கும் மேலே……
“ஏ ஹரிக்குட்டி….அது என்னடி முண்டா பனியன் போட்டுருக்கியா? என்னோடதா இல்ல அம்மாவோட புதுப்புருஷனோடதா?”
“ச்சீ போண்ணா” – ஹரிதா
“ஏண்டா…..எங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகி 3 வருஷத்துக்கு மேல ஆயிடுச்சி. இன்னும் என்ன புது புருஷன்” – அம்மா
“பாருடா புருஷனாப்பத்தி சொன்னா எப்படி கோவம் வருதுன்னு” – நான்
அம்மாவும் ஹரிதாவும் உட்கார்ந்திருந்த நெருக்கம் எனக்கு என்னவோ பண்ணியது. என் இரு பக்கமும் இருந்த என் இரண்டு பொண்டாட்டிகளையும் மேலும் இறுக்கிக்கொண்டேன்.
“என்னடி ஜீத்து தினம் பேசுறானா?”
“ம்….பேசுறாருன்னா”
“டேய்…இவ ரொம்ப மோசம் டா. இங்க இவ சீனியர் ஒருத்தன் தினம் போன் பண்ணுறான். என்னன்னு கேட்டு வை.” – அம்மா
“ஏய்….இது என்னடி புதுசா?”
“ஐயோ அண்ணா……அவன் தான் சும்மா என் பின்னாடி சுத்துறான்” – ஹரிதா
“அவன் ஒருத்தன் தானா? என்னடி இது அநியாயமா இருக்கு. என் தங்கச்சி அழகுக்கு மொத்த சென்னையுமே இல்லை சுத்தணும்”
“நல்ல அண்ணன்டா நீ? ” – அம்மா
“அண்ணா நிறைய பேரு சுத்துறாங்க….”
“இவனுக்கு மட்டும் தான் நம்பர் கொடுத்தியாக்கும்”
“போண்ணா…”
“ஏய்….”
“ம்….அண்ணா எப்படி அவாய்ட் பண்ணுறதுன்னே தெரியலைண்ணா….அதான்…”
அம்மா உடனே – “ஜீத்துவுக்கு தெரிஞ்சா என்னாகும் சொல்லு…” என்றாள்
நான் – “அய்யோடா…..அதுக்குள்ளே மருமகன் மேல கரிசனை. ஏம்மா…..இவ என்ன அவனுக்கு கட்டுன பொண்டாட்டியா? ”
“ஏன்டா அதுக்காக…..அந்த புள்ள பாவம் இவளை நெனைச்சு உருகிக்கிட்டு இருக்கு…” (அவன் இந்த கேப்புல எத்தனை குட்டிகளை ஓத்தானோ?!)

“அவன் ரொம்ப உருகுரானாம்மா”
“கிண்டல் இல்ல டா….தினம் போன்ல எப்படி ஏங்குறான்னு உன் அருமை தங்கச்சிய கேளு”
“அவன் ஏங்குறதும் உருகுறதும் உனக்கு இவ்வளோ நல்லா தெரியும்னா……ஏண்டி ஹரிதா போனை ஸ்பீக்கர்ல போட்டா பேசுற?”
ஹரிதா சிரித்தாள்.
“அண்ணா உண்மைய சொல்றேன்……நான் ear phone போட்டு பேசுனா….இந்த அம்மா இருக்காளே….ஒரு சைட இவ காதுல வெச்சுக்கிறா” சொல்லிவிட்டு அம்மாவை இருக்க அணைத்து உதட்டின் அருகே முத்தமிட்டாள் ஹரிதா.
“ஆடி வெட்கம் கெட்டவள்களா” என்றேன்.
“ஏன்டா ரெண்டு அழகு குட்டிகளை பக்கத்துல வெச்சிக்கிட்டு என்ன பூஜையா பண்ணுற” – அம்மா
“என்ன பண்ண சொல்லுற?”
“ஹம்ம்ம்ம்ம்…….நாங்களும் பாத்து ரசிக்கிறா மாதிரி இவளுங்கள ஏதாவது பண்ணேண்டா”
“உன்ன மாதிரி அம்மா உலகத்துல எங்கேயுமே கிடைக்காதும்மா”
“உன் பக்கத்துல உக்காந்திருக்குறவள (ஷோபனா) விடவா?”
“ஏய்….என்னம்மா நீயே ஷோபிய கவுக்குற”