ரொம்ப ஸ்மார்ட்டா நடந்துக்கிறதா நினைப்போ…
லீவ் இட் அம்மு… மறந்துடுங்க அதையெல்லாம்…
நீ மறப்பியா?
மாட்டேன்…
பொறுக்கி…
மறக்க நினைச்சாலும் மறக்காது…
பேசாதே…
மறக்கவும் விரும்பலை…
போடா…
திரும்பி நடக்க துவங்கிய அமுதாவை குமார் தயங்காமல் தாவி பிடித்து இழுத்தான். அப்படியே அவள் முதுகை தன் மீது சாய்த்துக் கொண்டு இடுப்பை வளைத்து அணைத்தான். பட்டென்று அவன் கை மீது ஓங்கி அடித்த அமுதா அவன் கையை பிரித்து விட்டு விட்டு அட்வாண்டேஜ் எடுத்துக்காதே. நான் இப்பவும் உனக்கு கிடைக்க மாட்டேன் என்றாள்.
குமார் தள்ளி நின்றுக் கொண்டு இட்ஸ் ஓகே. சரி வா போவோம் என்று அவள் கையை பிடிக்க, வெட்கம் கெட்டவன்டா நீ என்று அமுதா இந்த முறை கையை விடுவித்துக் கொள்ளாமல் அவன் விரல்களுடன் விரல்களை கோர்த்துக் கொண்டு நடக்க துவங்கினாள். மீண்டும் குமாரின் கைகளுக்குள் அமுதா அடிக்கடி சிறைபட, குமார் அப்பாவி மாதிரி முகத்தை வைத்துக் கொண்டே அமுதாவின் உடம்பில் அந்தரங்கமான பகுதிகளில் கை போட்டு பிடித்து தடவி கசக்கி நன்றாகவே அனுபவிக்க, அமுதா அவனுக்கு அனுமதி கொடுக்காத மாதிரி முகத்தை சாதாரணமாக வைத்துக் கொண்டு, ஆனால் அனுமதித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
சரிவில் இறங்கி, அடிவாரத்தை அடைந்தது சில அடிகள் வைத்ததும் நின்ற அமுதா…
அந்த வழியா வேண்டாம்.
அமுதா அவர்கள் சற்று நேரம் முன்பு பார்த்த அந்த புதர் மறைவு ஜோடியை நினைத்து அப்படி சொல்கிறாள் என்பதை குமார் அதை புரிந்துக் கொண்டு அமுதாவின் காதில் இன்னுமா அவங்க அங்கே இருப்பாங்க. இந்நேரம் அவனுக்கு வந்திருக்கும். முடிச்சுட்டு கிளம்பிருப்பாங்க என்று குறும்பாக கிசுகிசு குரலில் சொல்ல அவனை திரும்பவும் அறைய கையை ஓங்கினாள் அமுதா.
குமார் அடிக்காதடி… ரொம்ப வலிக்குது. இப்படியா முரட்டுத் தனமா அடிப்பாங்க என்று தன் கன்னத்தை கையால் மூடிக் கொள்ள, அவன் பேச்சு வாக்கில் டி போட்டதை கண்டுக் கொள்ளாத அமுதா, அந்த தன் கன்னத்தை மறைத்திருந்த கையின் மீதே ஒரு அடி கொடுத்தாள்.
குமாரின் மனம் அளவில்லாத சந்தோஷத்தில் மிதந்துக் கொண்டிருந்தது. பட்சி வலையில் விழுந்து விட்டது என்று அவனுக்கு தெளிவாகவே புரிந்து விட்டது. இனி சரியான நேரம் பார்த்து அமுதா டீச்சரை இழுத்து அணைத்து அவள் உதடுகளை கவ்வி சப்பி எடுக்க வேண்டியது தான். அமுதா கண்டிப்பாக அதை தடுக்கவோ, மறுக்கவோ மாட்டாள். அவள் உடம்பில் காமம் ஏறி விட்டது. கண்டிப்பாக ஒத்துழைப்பாள். அதோடு அவளும் பதிலுக்கு தன் உதட்டை கவ்வி சப்பினாலும் சப்புவாள். அவள் அப்படி இணங்கிய பின் அவளுடைய ஆடைகளை அவிழ்த்து அந்த பொன்னிற உடலை வெளியில் எடுத்து அவளுடைய ஈர பெண்மைக்குள் தன் முரட்டு ஆண்மையை செலுத்தும் நேரம் ரொம்ப தூரத்தில் இல்லை என்று எண்ணி குமாரின் மனம் மகிழ்ச்சியில் நிரம்பியிருந்தது.
ஒரு புறம் இந்த ராங்கிக்காரியை நம்ப முடியாது. இன்னும் அவளாகவே எதுவும் செய்யவில்லை. பேச்சில் மட்டும் இப்போது செக்ஸ் கலந்திருக்கிறது. திடீரென்று முரண்டு பிடித்தாலும் பிடிப்பாள். கொஞ்சம் நிதானிப்போம் என்று அவன் மனம் சொன்னாலும், அவன் அடித்தண்டோ பேண்ட்டையே கிழித்து விடுவது போல உள்ளே விண் விண்னென்று எழும்பிக் கொண்டு நின்றது.
ஆனால் அமுதா டீச்சரின் அதரங்கள் இரண்டையும் தன் முரட்டு உதடுகளால் கவ்வி சுவைக்க பொருத்தமான நேரமும் அதற்கான சூழலும் இன்னும் சற்று தூரத்தில் காத்திருப்பதை அவன் அறியவில்லை.
எதுவும் பேசிக் கொள்ளாமல் இருவரும் சரிவில் கை கோர்த்துக் கொண்டு இறங்க… குமார் தன்னுடன் இணைந்து நடக்கும் அமுதாவின் உடம்பை, அவள் இடுப்பை, இடுப்பின் வளைவை, மார்பகங்களின் எழுச்சியை, அந்த சதைக் குன்றுகளின் திண்மையை, பின்புற பிருஷ்டங்களின் கோள வடிவை அணுஅணுவாக ரசித்துக் கொண்டே ஐயோ இப்படி செதுக்கி வைச்ச சிலை மாதிரி இருந்துட்டு என்னை கொல்றாளே, இந்த உடம்பை சீக்கிரமே பார்க்கனும்… அவுத்து பார்க்கனும், அம்மணமா பார்க்கனும் என்று கற்பனை குதிரையை மனம் போன போக்கில் அலைய விட்டுக் கொண்டு எழும்பிய ஆண்மையோடு அவளை முடிந்த வரை உரசிக் கொண்டும், அவள் உடலில் தன் உடலை தேய்த்துக் கொண்டும் நடந்து வந்தான் குமார்.
திடீரென்று அமுதா அப்படியே சிலையென நிற்க… அவள் பார்வை சென்ற இடத்தை பார்த்தான் குமார்.