ஆடைகளுக்கு விடுதலை கொடுத்து விட்டு…
சலிக்க, சலிக்க…
திகட்ட, திகட்ட…
வெட்கமில்லாமல் புணர்ந்து புணர்ந்து….
கற்பனையை ஓட விட்ட லாவண்யாவுக்கு மனதில் காமம் ஊறி ததும்பி நிரம்ப துவங்கியது. பின் சுதாரித்துக் கொண்டு, ச்சீய் நாயே அலையாதே. முதல்லே கிளம்பற வழியை பார்ப்போம், அப்புறம் என்ன நடக்குதுன்னு பார்ப்போம் என்று தன்னைத் தானே திட்டிக் கொண்டு எழுந்து நின்று மற்றவர்களையும் சரி கிளம்புங்க என்றாள்.
காரில் பயணம் செய்யும் போது வேறு வழியில்லாமல் அமுதாவும் அவள் கணவனும் காரின் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்துக் கொள்ள குமார் காரை ஓட்டினான். லாவண்யா அவனுடன் முன்னிருக்கையில் அமர்ந்து வந்தாள். அந்த பயணம் ஒரு இருபது நிமிடங்களில் முடிந்து விட்டதால் அமுதாவும் அவள் கணவனும் அருகருகே அமர்ந்திருந்தும் அதிகமாக ஒன்றும் பேசிக் கொள்ளவில்லை.
லாவண்யாவுக்கும் குமாருக்கும் கணவன் மனைவி சண்டை என்று தோன்றி விடக் கூடாதே என்று அமுதா தன் கணவனிடம் இயல்பாக இருப்பது போல சில வார்த்தைகள் பேசினாள். அவனும் அவள் பேசிய போது மட்டும் பதிலுக்கு பேசினான்.
பசிச்சுதுன்னா சொல்லு அம்மு. இங்கேயே காலை டிபனை முடிச்சிட்டு போயிடலாம் என்றான் அமுதாவிடம்.
அமுதா, எனக்கு பசியில்லை. அதான் அங்கே ரிவர் சைட்லேயே நிறைய ஹோட்டல்ஸ் இருக்குன்னு குமார் சொன்னாரில்லே. அங்கே போய் எதாவது சாப்பிட்டுக்கலாமா என்று கேட்க, எல்லோரும் சரி என்று ஒத்துக் கொண்டனர்.
படகுத் துறையில் இரண்டு விதமான படகுகள் இருந்தன. ஜோடிகளாக இரண்டு பேரும், அவர்களோடு படகை இயக்குபவரும் மட்டும் செல்லும் வகையில் படகுகள். கூட்டமாக பத்து பேர் சேர்ந்து செல்லும் படகுகள். ஜோடியாக மட்டும் செல்லும் படகில் செல்ல யாருக்கும் விருப்பமில்லை. ஏனென்றால் ஜோடியாக செல்வதென்றால் அமுதாவும் அவள் கணவனும், லாவண்யாவும் அவள் கணவனும் தனித்தனி படகுகளில் செல்ல வேண்டும். அப்படி சென்றால் லாவண்யா, குமார், கண்ணன் மூன்று பேரின் திட்டத்திற்கு ஒத்து வராதே. அதனால் அவர்கள் மூன்று பேரும் அந்த தனிப் படகுகளை தவிர்க்க நினைத்தனர். அமுதா என்ன சொல்லப் போகிறாளோ என்று மூன்று பேரும் ஆவலுடன் காத்திருந்தனர். அமுதாவுக்கும் அப்படி தனிப் படகில் போக விருப்பமில்லை. அவளுக்கு கணவன் மீதிருந்த கோபம் இன்னும் போகவில்லை. அதனால் அவளும் கணவனுடன் மட்டும் தனியே படகில் செல்ல விருப்பமில்லாமல் இருந்தாள். நான்கு பேரும் என்றால் எதையாவது பேசிக் கொண்டு இயல்பாக இருக்கலாம். மனமும் லேசாகும். ஆனால் என்ன காரணம் சொல்வது என்று தான் அவளுக்கு புரியவில்லை.
அவளுக்கு உதவுவது போல ஒரு விசயம் அமைந்தது. படகுக்கான கட்டணம் பொதுவாகவே அவர்கள் ஷாக் ஆகிற அளவுக்கு அதிகமாக இருந்தது. அதுவும் ஜோடியாக பயணம் செய்யும் படகின் வாடகை அதிர்ச்சியடையும் அளவுக்கு இருக்கவே, அதுவே அமுதாவுக்கு வசதியாகி விட்டது. ஐயோ, அவ்ளோ பே பண்ணி போக வேண்டாம். அநியாயமா இருக்கு. நாம பெரிய போட்லேயே போயிக்கலாம் என்று சொல்லி விட எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சி.
ஆனால் பெரிய படகில் பத்து பேர் பயணம் செய்யலாம் என்பதால், பத்து பேர் சேரும் வரை காத்திருந்து பின் தான் படகை எடுப்போம் என்று சொல்லி விட்டார்கள். படகு கட்டணம் அதிகமாக இருந்த காரணத்தால் போட்டில் போக ப்ளான் பண்ணி வந்த பலர் வேண்டாம் என்று வேறு இடம் போகலாம் என்று திரும்பி செல்வதை காண முடிந்தது. ஒரு வழியாக அரை மணி நேரம் காத்திருந்த பின் பத்து பேர் சேர போட் கிளம்பியது. அனேகமாக இது தான் முதல் படகு என்று தோன்றியது.