அமுதா அந்த காட்சிகளை பார்த்து உணர்ச்சி ஏறியதை மறைக்க தனக்கு அருகில் நடந்து வந்துக் கொண்டிருந்த குமாரிடம் என்ன இவ்ளோ விவஸ்தை இல்லாம நடந்துக்கிறாங்க என்று முணுமுணுப்பாக சொன்னாள்.
குமார் சிரித்துக் கொண்டு கண்களால் ஒரு புதர் மறைவை காட்டி, அங்கே உத்து பாருங்க. அந்த புதருக்குள்ளே என்ன நடக்குதுன்னு என்றான். அமுதா பார்த்து விட்டு எனக்கு ஒண்ணும் தெரியலையே என்றாள். சரி பார்க்க வேண்டாம். வாங்க வேற பக்கம் போகலாம். எதுக்கு தேவையில்லாத வம்பு என்று அமுதாவின் கையை பிடித்து வேறு பக்கம் இழுத்து சென்றான்.
இது இப்போது அடிக்கடி நடந்துக் கொண்டிருந்தது. அமுதா அவன் தன் கையை பிடிப்பதை தடுக்கவில்லை. அதனால் குமாரும் சான்ஸ் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவள் கையை பிடித்து தற்காலிக சுகம் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தான்.
இந்த முறை குமார் அமுதாவின் கையை பிடித்தவன் கையை விடாமலே இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டு, தன்னுடன் அவளை இழுத்துக் கொண்டு நடக்க, அமுதாவின் கணவன் டயர்டானது போல பின் தங்கி விட, லாவண்யா எதோ கவனமாக இருப்பது போல வேறு பக்கம் சென்று விட, அவர்கள் அருகில் இல்லாததை கவனிக்காதது போல, கவனிக்க விரும்பாமல், இந்த மாறிய ஜோடி தனியே இருக்க…
அமுதா ஆர்வம் தாங்காமல், குமாரின் தோளோடு தோள் சேர நன்றாக உரசிக் கொண்டு, என்ன அங்கே? என்னமோ சொல்லிட்டு, அப்புறம் இந்த பக்கம் இழுத்துட்டு வந்துட்டீங்க. என்ன பார்த்தீங்க அங்கே என்று குமாரை கேட்க…
ஐயோ… விடுங்க… அது வேண்டாம்.
டேய் சொல்லப் போறியா இல்லையா என்றாள் அமுதா.
அவள் டேய் என்று கூப்பிட்டது குமாருக்கு சுன்னியை எழும்ப வைத்தது. அவன் கை அமுதாவின் கையை இறுக்கிப் பற்றியது. அவளை இன்னும் கொஞ்சம் அருகில் இழுத்து தன் உடலுடன் நெருக்கமாக உரச வைத்தது.
சொன்னப்புறம் திட்டக் கூடாது.
திட்ட மாட்டேன் சொல்லு…
அங்கே அந்த பையன் மடிலே ஒரு பொண்ணு படுத்திருந்தா….
அடச்சீ… இதுக்கு தான் அவ்ளோ பில்டப்பா…
குமார் குறும்பாக சிரித்தான்.
என்னடா? புரியாமல் முழித்தாள் அமுதா.
அந்த பொண்ணு தலை மேலேயும் கீழேயும் அசைஞ்சிட்டிருந்திச்சு…
அசைஞ்சிட்டிருந்திச்சா… அதுக்கென்ன….
அமுதா அப்பாவி மாதிரி கேட்க கேட்கவே…
அவளுக்கே புரிந்து விட்டது.
அந்த பெண் தன் காதலனின் சுன்னியை ஊம்பிக் கொண்டிருந்திருக்கிறாள். அதை தான் குமார் புதரின் அடர்த்தியையும் தாண்டி பார்த்திருக்கிறான்.
அமுதாவை வெட்கம் சூழ்ந்துக் கொண்டது. அவள் தர்ம சங்கடமான நிலைக்கு சென்றாள். அப்போது தான், தான் இருப்பது தன் கணவனுடன் அல்ல, வேறொரு ஆணுடன் என்ற நினைப்பே அவளுக்கு வந்தது. இதை அவள் சுத்தமாக எதிர்பார்க்கவே இல்லை. இனி என்ன பேசுவது என்று புரியாமல் ஒரு நிமிடம் குமார் பக்கம் திரும்பாமல் நடந்து வந்தாள்.
அவள் வாய் அவளையும் அறியாமல் இப்படி ப்ப்ளிக் ப்ளேஸ்லே… ச்சே… விவஸ்தை கெட்ட ஜென்மங்க… என்று முணுமுணுத்தது.
அவள் இதை குமாரை பார்த்து சொல்லாமல் தனக்கே சொல்லிக் கொள்வது மாதிரி முனக…
குமார் இந்த வாய்ப்பை நழுவ விட விரும்பாமல் அமுதா முனகலாக சொன்ன வார்த்தைகளை வைத்து அப்படியே பேச்சை தொடர ஆரம்பித்தான்.
லவ்வர்ஸா இருக்கும்… சின்ன வயசா இருக்காங்க. காலேஜ் ஸ்டூடண்ட்ஸ்ன்னு நினைக்கிறேன். வேற வழி இல்லையே அவங்களுக்கு. அதான் இப்படி… அதில்லாம இப்பெல்லாம் இந்த மாதிரி ப்ப்ளிக்கா பண்றதுலே ஒரு கிக் இருக்குன்னு நினைச்சே செய்றாங்க. இதெல்லாம் இப்ப ரொம்ப சாதாரண விசயமாகிடுச்சு.
உங்களுக்கும் விவஸ்தை இல்லை. அதை போயி உத்து பார்த்திருக்கீங்க என்று குமாரின் தோளில் அடித்தாள் அமுதா.
குமார் சிரித்து விட்டு, பின்னே இதெல்லாம் அவ்ளோ சீக்கிரம் கிடைக்கிற சான்ஸா. கிடைக்கிறப்ப பார்த்து ரசிச்சிடனும் என்றான் குறும்பாக.
பொறுக்கி என்று செல்லமாக அவனை அழைத்து மீண்டும் அவன் தோளில் ஒரு அடி கொடுத்தாள் அமுதா.
பின் அவனை முறைத்துப் பார்த்து நான் கிட்டே இல்லைன்னா அங்கேயே நின்னு முழுசா பார்த்துட்டு தான் வந்திருப்பீங்க இல்லே என்று கேட்க…
குமார் அதற்கு, நான் இந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்ல விரும்பலை. வாங்க நாம திரும்பி போவோம். உங்க ஹஸ்பண்ட் வெய்ட் பண்ண போறார் என்றான்.
அவன் அப்படி மாற்றி பேச காரணம் அமுதா இப்போது அவன் நினைத்ததை விட அவனிடம் செக்ஸ் விசயங்கள் பேசும் அளவுக்கு நெருக்கமாகி விட்டாள். அவள் இந்த நெருக்கத்தை விரும்புகிறாளா என்று அவளை ஆழம் பார்க்க தான் அவன் அப்படி கேட்டான்.
அவன் மனம் உற்சாகத்தில் துள்ளி குதிக்கும் படி அமுதா பதில் சொன்னாள்.
அவர் எங்கே போக போறார். எங்கேயாவது டயர்டா இருக்குன்னு சொல்லி உட்கார்ந்திருப்பார். சுத்த வேஸ்ட். நாம இன்னும் கொஞ்சம் உயரமான இடத்துக்கு, அதோ அங்கே போயிட்டு வரலாமா என்று அவர்கள் நின்றிருந்த இடத்திலிருந்து கொஞ்சம் மேடாக இருந்த இடத்தை காட்ட…
துள்ளி குதிக்காத குறையாக குமார் உற்சாகத்தோடு சரி என்று அவள் கையை பிடித்துக் கொள்ள…
ஜோடி மாறிய இந்த ஜோடி மெல்ல அந்த மேட்டில் ஏற துவங்கியது. கீழே இருந்து பார்த்த போது நினைத்ததை விட அந்த மேடு உயரமாக இருந்த்தோடு, ஏறுவதற்கும் எந்த வசதியும் இல்லாமல், கற்களின் மேல் கால் வைத்தும், கற்களின் இடுக்குகளை கைகளால் கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டும், கொஞ்சம் சிரமத்தோடு தான் ஏற வேண்டியிருந்தது. குமார் சந்தர்ப்பத்தை நழுவ விடாமல் அமுதாவின் கையை பிடித்திருந்தவன் அவ்வப்போது அவள் இடுப்பை வளைத்து அவளை தூக்கி அவள் மேலே ஏறி வர உதவி செய்யும் சாக்கில் அவள் உடம்பில் கொஞ்சம் அந்தரங்கமான இடங்களில் கைகளை அலைய விட துவங்கினான். அத்தனைக்கும் அமுதா அலட்டிக் கொள்ளாமல் கண்டுக் கொள்ளாமல் வந்தாள். குமார் சில முறை அமுதாவின் இடுப்பை, வெண்ணெய் போன்ற வளவளப்பான இடுப்பை தன் கையால் பிடித்து அழுத்தி பிசைந்து அனுபவித்துக் கொண்டான். அமுதா அதை கண்டுக் கொண்ட மாதிரியே தெரியவில்லை.
மேட்டின் மீது ஏறியதும் இருவருக்குமே கொஞ்சம் மூச்சிரைக்க, குமார் அமுதாவின் கையை பிடித்து அவளை அங்கிருந்த பாறையின் மீது உட்கார வைத்து அவளருகில் அவனும் நெருக்கமாகவே, நன்றாக உரசிக் கொண்டு அமர்ந்தான். அருகருகில் அமர்ந்த பின்பும் குமார் அமுதாவின் கையை விடவில்லை. கொஞ்ச நேரம் கை விரல்களை கோர்த்துக் கொண்டு அமைதியாக அமர்ந்திருந்தனர். குமார் அமுதாவின் கையை அப்படியே எடுத்து மெல்ல தன் மடி மீது வைத்துக் கொண்டான். அமுதா அமைதியாக இருந்தாள். குமார் அமுதாவின் கை விரல்களை மெல்ல இறுக்கினான்.
அதை கண்டுக் கொள்ளாத அமுதா, குமார் நான் உங்க கிட்டே ஒண்ணு கேட்கனும். மறைக்காம உண்மையை சொல்லனும். எனக்கு அந்த விசயம் ரொம்ப நாளா மனசை உறுத்திட்டு இருக்கு என்றாள்.