மேலும் அமைதி.
“டேய், என்னடா ஆச்சு?”
“ஒன்னுமில்லை மா, நான் அப்பறம் பேசுறேன்.” என்று சொல்லிவிட்டு நான் ஃபோனை வைத்துவிட்டேன். எனக்கு என்ன ஆனது என்று எனக்கே தெரியவில்லை. என் உறுப்பு முழுதாக விரைத்திருந்தது ஆனாலும் எனக்கு அதனை அடுத்த கட்டத்துக்கு கொண்டு செல்ல மனமில்லை. இதனைத்ட் தொடர்ந்து நான் விந்தை வெளியேற்ற பல வகைகளில் முயற்சி செய்தேன். ஃபோனில் இருந்த பலான படங்களைப் பார்த்து சுன்னியைக் குலுக்கினேன், சரசுவின் நிர்வாண படங்களைப் பார்த்துக் குலுக்கினேன். அம்மாவிடம் மீண்டும் ஃபோன் செய்து பச்சையாகப் பேசிக் கொண்டே குலுக்கினேன். தனியாக அமர்ந்து தியானம் செய்வது போல் சரசுவின் சல்லாபங்களை நினைத்துப் பார்த்துக் குலுக்கினேன், நாட்கணக்கில் அம்மணமாக அந்த பங்களாவில் பேய் போல் சுற்றினேன் ஆனாலும் என்னால் உச்சத்தை அடைய முடியவில்லை. என் உறுப்பு பயங்கர வீரியத்துடன் விரைக்கும், சொட்டு சொட்டாக அதிலிருந்து முன்விந்து வடிந்து கொட்டைகள், தொடைவரை நனையும் , நான் பரவசமாக உணர ஆரம்பிப்பேன், ஆனால் மணிக்கணக்கில் அந்தப் பரவசம் தொடருமே தவிர, என்னால் உச்சம் அடையவே முடியாது. ஏதோ ஒரு மாற்றம் எனக்குள் நிகழ்ந்திருந்தது. அதை நினைத்து நான் முதலில் மிகவும் கவலையுற்றேன், ஆனால் அதன்பிறகு என்னை நானே சமாதானம் செய்து கொண்டேன். ஊருக்கும் போனதும் ஒரு நல்ல டாக்டரைப் பார்க்க வேண்டும் என்று எண்ணிக் கொண்டேன்.
திருச்சியில் இறங்கி எங்கள் ஊருக்கும் பஸ் ஏறினேன். அதில் பெரிதாகக் கூட்டம் இல்லை. மூன்று பேர் அமரக்கூடிய ஒரு இருக்கையில், ஜன்னலோரம் அமர்ந்து வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். வெளியே மெல்ல மெல்ல இருண்டுகொண்டு இருந்தது.
பஸ் கிளம்பிச் சற்ற் நேரம் கழித்து, எனக்கு முன்னால் இரண்டு இருக்கைகள் தள்ளி அமர்ந்திருந்த ஒரு பெண் என்னைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். நான் முதலில் அவளை பெரிதாக சட்டை செய்ய வில்லை. நேரம் போகப் போக அவள் என்னை மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். கண்டக்டர் வந்து டிக்கெட் கொடுத்துவிட்டு முன்னால் சென்று ஒரு அமர்ந்துகொண்டார். அடுத்த சில நிமிடங்களில் அந்தப் பெண் தன் இருக்கையில் இருந்து எழுந்து என் இருக்கையில் வந்து அமர்ந்தாள்.
என்னைப் பார்த்து சினேகமாகச் சிரித்தாள். முதலில் சற்றுத் தள்ளி அமர்ந்திருந்தவள், இடையில் இருந்த என் பையை கீழே இறக்கி வைத்துவிட்டு என்னை ஒட்டி வந்து அமர்ந்தகொண்டாள். அவளுக்கு நாற்பது வயது இருக்கும். தேக்கு மர நிறம். நல்ல உருண்டு திரண்ட தேகம். அவள் மீது இருந்து ஒரு இனிய வாசனை வந்தது.
“உன்னை எங்கையோ பாத்த மாதிரி இருக்குப்பா.” என்றாள் என்னிடம். நான் பதிலுக்குச் சிரித்தேன். தெரியாத பெண் என்றாலும் அவளால் எனக்கு எந்த அச்சுறுத்தலும் இருப்பது போலத் தெரியவில்லை. வேறு யாரோ என்று நினைத்து என் அருகே வந்து அமர்ந்துள்ளாள் என நினைத்தேன்.
“உன் பேரு என்ன?”
“ராம்குமார்.”
“இதுக்கு முன்னாடி நீ என்னை பாத்திருக்கியா?”
“இல்லையே.”
“சரி சரி.” என்று சொல்லிவிட்டு என் தொடையில் கை வைத்தாள். நான் அவள் முகத்தைப் பார்த்தேன். ஆனால் அவள் பார்வை என் இடுப்புக்குக் கீழே யே இருந்தது. என் உறுப்பு விரப்படைந்து பேண்டில் ஒரு பெரிய புடைப்பை ஏற்படுட்த்தி இருந்தது. அவள் அதைப் பார்த்துக் கொண்டே தன் உதட்டை நக்கிக் கொண்டாள். ஒரு முறை சுற்றும் முற்றும் பார்த்து, எங்களை யாரும் கவனிக்கவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டாள். பின் மெல்ல தன் மாராப்பை ஒரு பக்கமாக ஒதுக்கிவிட்டு, என்னைப் பார்த்து சிரித்தாள். ஜாக்கெட்டுக்குள் பெரிய முலை ஒன்று திமிறிக்கொண்டு நின்றது.