காலாந்தகன் ஒரு நிமிடம் தடுமாறி,பின் உடனே..”மன்னர் மன்னா தாங்கள் இந்திரஜித் சக்தியை பெற்று விட்டால் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உங்களை அழிக்கும் சக்தி தான் யாது..?இந்திரஜித் சக்தியை அடைந்த பிறகு தாங்கள்,அதை பெற்று தந்த எனக்கு இதை விட பன்மடங்கு பொன்,பொருளை அள்ளி தெறித்து விட மாட்டீர்களா..?என சமாளித்தான்.
“நல்லது…நீ சொல்லும் படி நடந்து விட்டால் நீ நினைத்தே பார்த்திராத வைரங்களாலும், வைடூரியங்களாலும் உன்னை குளிப்பாட்டி விடுவேன்..ஆனால் நீ சொன்னபடி நடக்காவிட்டால் என் கைகளாலேயே உன் தலையை கொய்து விடுவேன்..ஜாக்கிரதை..”என மிரட்டினான்..
“நான் சொன்னது கண்டிப்பா நடக்கும் மன்னா..அப்படி நடக்காவிட்டால் என் தலையை நானே பலியிட்டு கொள்கிறேன்..”காலாந்தகன் உறுதி கூறினான்.
“மன்னா,இன்னொரு முக்கியமான விசயம்,மதிவதனி குழந்தையை ஈன்றெடுக்கும் வரை தாங்கள் பொறுமையாக இருப்பது அவசியம்.அளவுக்கு மீறி அதாவது அவரை பல பேர் முன்னாடி அவமானப்படுத்தி விட போகிறீர்கள்..அப்புறம் அவர் தற்கொலை ஏதாவது செய்து கொண்டால் பட்ட கஷ்டம் எல்லாம் பாழாய் போய்விடும்.எதுவாக இருந்தாலும் நாலு சுவர்களுக்குள் நடக்கட்டும்.ஏனெனில் பெண்ணின் மனது எப்பொழுது எப்படி மாறும் என்பதை கணிக்க இயலாது..?அவர்கள் நொடியில் முடிவெடுத்து உடனே நிறைவேற்றி கொள்வார்கள்..”
“எனக்கு புரிந்தது காலாந்தகா,உண்மையில் அவள் வந்த உடன் பல பேர் முன்னிலையில் ஆடை உருவி அவமானப்படுத்த நினைத்தேன்..ஆனால் எதிர்காலத்தில் கிடைக்க போகும் அளப்பரிய சக்திக்காக காத்து இருக்க தான் வேண்டும்..”
“சரி மன்னா,நான் விடைபெறுகிறேன்..நான் சொன்ன குழந்தை பிறந்த உடன் பாதாள பைரவி கோவிலுக்கு கொண்டு வந்து விடுங்கள்..”
“கொண்டு வருகிறேன் நீ சென்று வா”
காலாந்தகன் நேராக சென்ற இடம் பாதாள பைரவி கோவில்..
“தேவி,இந்த உலகில் தோன்றிய ஒரேயொரு அதிமகாரதியின் வம்சத்தை உனக்கு பலி கொடுக்க போகிறேன்..காத்திரு தாயே..
காத்தவராயன் தனக்கு இந்திரஜித் சக்தி கிடைக்கும் என முட்டாள்தனமா நினைத்து கொண்டு இருக்கிறான்.ஆனால் யார் பலி கொடுக்க போறாங்களோ,அவர்களுக்கு தான் இந்த தேவி வரம் கொடுப்பாள் என்று கூட அறியாத முட்டாளாக அவன் இருக்கிறான்.”என அவன் கடகடவென அந்த குகையே அதிரும்படி சிரித்தான்.
“தேவி,அந்த குழந்தையை கொண்டு வந்து பலி கொடுக்க வேண்டியது என் பொறுப்பு..தாங்கள் நான் கேட்ட வரத்தை கண்டிப்பா அருள்பாலிக்க வேண்டும்..” என வேண்டி கொண்டான்..
ஆனால் காலம்,தான் என்ன செய்ய காத்து இருக்கிறது என பாதாள பைரவி சிலை போல அது அமைதியாக இருந்தது..
அந்தி மாலை மறைந்து,நிலவு உதயமான இரவு நேரம் காத்தவராயன் அறைக்குள் நுழைந்தான்.
அங்கே காத்தவராயன் கட்டிலில் மதிவதனி அடர் குங்குமப்பூ நிற உடையில் சிவந்த தக்காளி பழம் படுத்து இருந்தாள்..ஒருக்களித்து படுத்து ஒரு கையை தலைக்கு முட்டு கொடுத்து அவனை ஒரு காம பார்வை பார்த்தாள்.
ஆதிசேஷன் மீது பள்ளி கொண்டு இருக்கும் விஷ்ணு போல ஒருபக்கமாக படுத்து இருந்த மதிவதனி,ஒரு இலையால் பக்கத்தில் உள்ள கிண்ணத்தில் இருந்த நீரை எடுத்து அக்குளுக்கு கீழே விட்டாள்.நீர் துளிகள் அவள் ஆடையை நனைத்து மெல்ல அவள் இடுப்பில் இறங்கியது.இடுப்பில் இருந்த நீர்த்துளியை பார்த்ததும் காத்தவராயன் எச்சில் ஊறியது.
அடுத்து தலையை லேசாக மேலே தூக்கி இலையில் உள்ள நீரை நெற்றியில் விட்டாள்..அந்த நீர் அவள் நாசியில் சரிந்து இறங்கி கீழே விழும் பொழுது தனது அழகிய நாக்கை நீட்ட,அது அவள் நாவில் விழுந்தது.
அதை பார்த்த உடன் காத்தவராயன் சுன்னி மேலே தூக்கியது..அப்படியே பாய்ந்து அவள் இதழை கவ்வ வேண்டும் என துடித்தான்..ஆனால் இன்னும் அவளை அலைய விட வேண்டும் என எண்ணி மாடம் அருகே சென்று வெளியே அழகை பார்த்து மனதை மடை மாற்ற முயற்சி செய்தான்.
ஆனால் மதிவதனி விடவில்லை.அவனை தூண்ட அவனருகே சென்று அவன் தோளில் கை வைத்தாள்..காத்தவராயன் தோளை குலுக்கி,சூடான வார்த்தைகளை அவளை நோக்கி உதிர்க்க,அது அவள் மனதை காயப்படுத்தி கண்களில் கண்ணீரை வரவழைத்தது.
நிகழ் காலம்
பிரியங்கா ஆஸ்திரேலியா செல்வதற்கு முன்,அவள் தந்தை வேணுகோபால் ஒரு ஜோதிடரிடம் அவள் ஜாதகத்தை கொண்டு வந்தார்..
அதை பார்க்க பார்க்க ஜோதிடரின் கண்கள் விரிந்தன.
“ஆகா..என்ன ஒரு அருமையான ஜாதகம்,செல்வ வளத்தை அள்ளி தரும் ஜாதகம் இது..இந்த ஜாதகத்திற்கு உரியவளுக்கு நல்ல அறிவுக்கூர்மை இருக்கும்.. அழகில் வானுலக தேவதைகளையே தோற்கடிப்பாள்.வீரம் சொல்லவே வேண்டாம்.கல்வி,வீரம்,செல்வம் ஒருங்கே பெற்ற ஜாதகம் இது.ஆனால் இன்னும் இரண்டு வருடங்களில் காத்தவராயன் மன்னன் ஆவி மூலம் அவளுக்கு கண்டம் நேரவிருக்கு..”
வேணுகோபாலும் அவரிடம்”இதையே தான்,என் குழந்தைக்கு ஜாதகம் எழுதும் ஜோதிடரும் சொன்னார்..அந்த கண்டத்தை தவிர்க்க தகடு எதுனா மந்திரித்து கொடுக்க முடியுமா ஜோசியரே?” என கேட்டான்.
ஜோசியர் தன்னை மறந்து சிரித்தார்..
“காத்தவராயன் ஆவி,உங்களுக்கு அவ்வளவு சாதாரணமாக போய் விட்டதா…”என கேட்டார்.