காத்தவராயன் ஆவி..”உனக்கு சொன்னால் புரியாது..பட்டால் தான் புரியும்..உனக்கு அப்போ என் உதவி தேவைப்படும்.அப்போ என்னை கூப்பிடு”என சொல்லி மறைந்து விட்டது..கஜா கையில் இருந்த குடுவையும் மறைந்து விட்டது…”
“அய்யோ தங்க காசு போச்சே”என கஜா ஏமாற்றம் அடைந்தான்..
“போ போ…உன் துணை இல்லாமல் அவளை அனுபவிக்க எனக்கு தெரியாத வழியா…!”என கஜா மனதுக்குள் நினைத்து கொள்ள,
“என்னை மீறி எப்படி நீ லிகிதாவை தொடுவாய் என நானும் பார்க்கிறேன்” என காத்தவராயன் ஆவியும் மனதுக்குள் நினைத்து கொண்டது..
காலையில் லிகிதா காய்ந்த துணிகளை உலர்த்தி கொண்டு இருந்தாள்.அப்பொழுது எதேச்சையாக எதிரில் உள்ள மரத்தை பார்க்க,அதில் ஒரு அண்டங்காக்கை உட்கார்ந்து அவளையே உற்று பார்த்துக் கொண்டு இருந்தது…அதன் சிவந்த விழிகளை பார்க்க லிகிதா அதன் பார்வைக்கு வசியப்பட்டாள்.ஏதோ இந்த உலகத்தில் இருந்து விடுபட்ட உணர்வு அவளுக்கு..அவள் உடம்பில் சில இரசாயன மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன.அவள் மார்புகள் விம்மி விம்மி துடித்தன..மோகம் தூண்ட உதடுகள் உலர்ந்தன.தோள்கள் துடித்தன.இடது கண் துடித்து அபாயத்தை உணர்த்தியது.கைகள் தானாக சென்று அவள் மார்பை பிசைந்தன.அணிந்து இருந்த ஆடை கசங்கியது..
சரியாக அந்நேரம் அவள் தோழி வந்து தோளை உலுக்க,அவள் நினைவுக்கு வந்தாள்..
“என்னடி ஆச்சு உனக்கு..! கூப்பிட்டு கொண்டே இருக்கேன், மரம் மாதிரி நிக்கற…”
“ஒன்னும் இல்லடி,என்ன விசயம்.?
“ஆமா ஊருக்கு வரலையா நீ..!தேர்தலுக்கு லீவு கொடுத்து இருக்காங்க.அப்படியே சனி,ஞாயிறு வேற வருது..மூணு நாள் வீட்டுக்கு போய் என்ஜாய் பண்ணிட்டு வரலாம்..”
“இல்லடி..! ஒரு செமினாருக்கு கொஞ்சம் நோட்ஸ் எடுக்க வேண்டிய வேலை இருக்கு..அதனால் நான் வரல..நீ பத்திரமா போய்ட்டு வா..”
“லிகிதா,ஹாஸ்டலில் எல்லோரும் ஊருக்கு போய்ட்டாங்க.யாருமே இல்ல.அப்புறம் தனியா நீ அவஸ்தை பட போறே.”
“அதெல்லாம் பட மாட்டேன்..எனக்கு துணையா சகுந்தலா மேடம் இருக்காங்க..தயவு செய்து நீ போய்ட்டு வாடி..உன் தொந்தரவு இல்லாமல் மூணு நாள் நான் நிம்மதியா இருப்பேன்..”
ஹாஸ்டலில் எல்லோரும் கிளம்பி விட்டு இருந்தனர்.. லிகிதா,மற்றும் சகுந்தலா தேவி மட்டுமே இருந்தனர்..
மந்திரி கொடுத்த தேர்தல் வேலையை கஜா வாக்குபதிவு அன்று கச்சிதமாக முடித்தான்..அன்றிரவே லிகிதாவை நாடி அவள் ஹாஸ்டலுக்குள் சுவரேறி குதித்து உள்ளே நுழைந்தான்…ஆனால் அங்கே காத்தவராயன் ஆவியும் இருந்தது..
“அடியே லிகிதா வந்துட்டேன்டி .என்னையா ஊசி குத்தி முடக்கி போட்டே…இப்போ எப்படி ஊசி குத்துறே என்று நானும் பார்க்கிறேன்…”என ஒரு நம்பருக்கு போன் செய்தான்..
அவன் ஃபோன் பண்ணிய அடுத்த நிமிடமே மின் இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டது..
காத்தவராயன் ஆவி,”நீ என்ன தான் திட்டம் போட்டாலும் அதை முறியடிக்க நானாச்சி கண்ணா.என்னை மீறி நீ அவளை தொட கூட முடியாது”என சிரித்தது..
கஜா மனதுக்குள்,”இன்னிக்கு யாருமே உன் ஹாஸ்டலில் இல்லை என தெரிந்து தான் வந்து இருக்கேன்டி.”என அரையிருட்டில் தடவி தடவி வந்தான்.
அவள் ரூம் நம்பர் 306 என டார்ச் அடித்து தேடி கொண்டே வந்தான்.கதவை திறக்க அது திறந்து கொண்டது..உள்ளே நுழைந்த உடன் அங்கே இருந்த வாசல்படியை கவனிக்காமல் கஜா கால் வைக்க அதில் இடறி மொபைல் போன் தவறி கீழே விழுந்து உடைந்தது.மொபைலில் இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச வெளிச்சமும் காணாமல் போனது.
“யார் அது…?”என்று ஒரு பெண் படுக்கையில் பதறி எழுந்து கேட்க, அவள் வாயில் வைத்து மயக்க மருந்து கைக்குட்டையை அழுத்தினான்..
கஜா பிடியில் இருந்து அவளால் தப்பிக்க முடியாமல் திணறினாள்..
“Mmmmmmmmm” என சத்தம் மட்டுமே வந்தது.
“என்கிட்ட இருந்தா தப்பிக்க பாக்கிற லிகிதா.இன்னிக்கு உன்னை சும்மா விட மாட்டேன்..”என காத்தவராயன் கத்தினான்.
கைக்குட்டையை வைத்து அழுத்தும் பொழுதே அதில் மயக்க மருந்து இருப்பதை அவதானித்த அவள் மூச்சு விடுவதை நிறுத்தி இருந்தாள்.ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் முடியாமல் மூச்சை உள்ளிழுக்க,மயக்க மருந்து உள்ளே சென்றது.கண்கள் செருகின…மயங்கி கீழே விழுந்தாள்.அவளை அப்படியே தூக்கி கட்டிலில் கிடத்தினான்..
கொண்டு வந்த வயாக்ரா மாத்திரையை வாயில் போட்டு கொண்டு தன் ஒவ்வொரு உடையாய் அவிழ்த்தான்..