மன்னர் காலம்
மதிவதனி உடம்பில் ஏற்பட்ட காமத்தணலை அடக்க முடியாமல் தவித்தாள்..இதை அடக்க வழி என்ன ?என்று தெரியாமல் குழம்பி,காத்தவராயன் முன்னோக்கி நகர்ந்து வருவதை பார்த்து கையை ஊன்றி கொண்டு பின்னோக்கி நகர்ந்தாள். மூளை சொல்வதை அவள் உடல் கேட்க மறுத்தது..அவள் உடம்பில் ஏற்பட்ட அனலை அடக்க யாராவது ஒருவரிடம் உடலுறவு கொண்டால் மட்டும் தான் ஒரே வழி என அவள் உடல் அவளுக்கு உணர்த்தியது..
காத்தவராயன் அவள் கால்களுக்கு நடுவே கால்களை வைக்க இடுப்பில் இருந்த ஆடை நழுவி கீழே இறங்கியது..அவள் முக்கோண சொர்க்கத்தை மூடி இருந்த உள்ளாடை தெரிந்தது..அவள் முக்கோண சொர்க்கம் உப்பி அதன் சுவடு வெளியே, அவள் உள்ளாடையில் நன்றாக தெரிந்தது.
காத்தவராயன் அவள் சொர்க்க வாசலின் கதவின் மேல் கால் கட்டை விரலை வைத்து அழுத்தினான்..மதிவதனி துடித்தாள்.”வேண்டாம்”என்ற வார்த்தை வெளியே வந்தது.ஆனால் அந்த வார்த்தை அவளுக்கே கேட்கவில்லை…
காத்தவராயன் கால்கட்டை விரலை அவள் மன்மத சுரங்கத்திற்குள் நுழைக்க,மதிவதனி கண்கள் செருகியது..
“சொல்லு மதி..!நாம் மீண்டும் ஒருமுறை உடலுறவு கொள்ளலாமா?
மதிவதனி எதையும் சொல்ல முடியாமல் தவித்தாள்..
அவனின் கால்கட்டை விரல் ஈரத்தை உணர்ந்தது.
“நீ வாயை திறந்து சொல்லவில்லை என்றாலும் ஆனா உன் உடம்பு என்னை கேட்குது மதி”
காத்தவராயன் மூச்சை ஆழமாக உள்ளே இழுத்து சுவாசித்தான்..
“மதி,இங்கு இருக்கும் பூக்களின் வாசனையை உன் மகரந்தபூவில் இருந்து வீசும் வாசனை தான் சுகந்தமா இருக்குடி..இப்போ அள்ளி சுவைக்க வேண்டும் போல் இருக்கு..”
காத்தவராயன் அவள் அருகில் படுத்தான். மேலாடைக்குள் கையை விட்டு அவளின் பூப்பந்தை பிடித்து “உன்னோடது ரொம்ப மிருதுவாக மெத்து மெத்தென்று இருக்குடி”
மதிவதனியால் எதையும் தடுக்க முடியவில்லை..அவன் செய்யும் செயல்களுக்கு அவள் உடம்பு இன்னும் வேணும் என எதிர்பார்க்க தொடங்கியது..
“அரண்மனைக்கு போலாம்” என்ற பலவீனமான குரல் மட்டுமே மதிவதனி வாயில் வந்தது.
காத்தவராயன் மதிவதனி கழுத்து அருகே சென்று அவள் வாசனையை நுகர,”உன் வாசம் அருமையா இருக்குடி…”என்று சொன்னான்.
மதிவதனி பூப்பந்துகளை பிசைந்து கொண்டே காத்தவராயன் அவள் கழுத்தில் வாசம் பிடித்தான்..
மதிவதனிக்கு அவன் உதடுகள் வந்து மார்பை தீண்டாதா…!என ஏங்கினாள்.அவள் பூப்பந்துகளை பிசைய பிசைய அவளின் முனகல் சத்தம் அதிகரித்தது..
“உன்னோட முனகலில் இருந்தே நீ எந்த அளவுக்கு காமவயப்பட்டு இருக்கே என தெரியுது மதிவதனி.உன்னோட உணர்ச்சியை அடக்காதே..!உனக்கு நான் வேணும்,எனக்கு நீ வேணும்..வா” என அவள் மெல்லிடையை சிக்கென்று அழுத்தினான்..
மதிவதனி உடம்பில் மின்னல் பாய,காத்தவராயன் பின்னந்தலையில் முடியை கொத்தாக பிடித்து அவனை கிறக்கத்துடன் பார்த்தாள்.உதடுகள் துடித்தன..ஏதோ சொல்ல வந்து வார்த்தை வெளிவராமல் தொண்டை குழியில் சிக்கியது…
அவள் விரக தாபத்துடன் எச்சிலை விழுங்க அது அவள் பளிங்கு தொண்டை குழியில் இறங்கியது இலையில் பனித்துளி ஓடியது போல் இருந்தது…மார்பு விம்மி விம்மி புடைத்து மேலெழும்ப அவள் தாபத்தை ரசித்தான்..
பின்னந்தலையில் கொத்தாக அவன் முடியை பிடித்து இருந்த மதிவதனி,அவன் முகத்தை இழுத்து அவள் மார்பில் வைக்க,ஆடையோடு சேர்த்து காத்தவராயன் அவள் மாங்கனியை நக்கினான்..மதிவதனிக்கு அந்த தீண்டல் போதுமானதாக இல்லை..அவள் ஆடை அவளுக்கு பகையாக தோன்றியது..உடனே அதை கழட்டி எறிய காத்தவராயன் அதை பார்த்து “வாரே வா என்ன ஒரு கண்கொள்ளா காட்சி.சும்மா சொல்ல கூடாது…!ஆடையிலும் நீ அழகா இருக்கே,ஆடை இல்லாமல் அதை விட நீ பன்மடங்கு அழகா இருக்கே”
அவள் மார்பின் மீது பூத்து இருந்த பழத்தின் காம்பின் மீது விரலால் லேசாக சுண்ட,அது துடித்து விறைத்தது..பக்கத்தில் தடாகத்தில் இருந்த பச்சை நிற நீரை பார்த்தான்.அதை இந்த அழகான வெள்ளை மாங்கனிகள் மீது வண்ணம் தீட்டினால் என்ன..!என்ற எண்ணம் அவன் மனதில் தோன்றியது…