மன்னர் காலம்
காத்தவராயன் குகையில் ஓடி சென்று பார்த்த பொழுது அங்கே மதிவதனியை காணவில்லை.முழுக்க முழுக்க சிலைகள் மட்டுமே கண்ணில் பட்டன.ஆனால் காத்தவராயனுக்கு ஒன்று மட்டும் தெரிந்தது.அவனுக்கு வாசனை நுகரும் திறன் அதிகம் என முன்பே கூறி இருப்பேன்.அவள் வாசத்தை வைத்து மதிவதனி குகையில் தான் இருக்கிறாள் என்று தெரிந்தது.குகைக்கு வெளியே செல்ல மேலே துளை இருந்தது.அது வழியாக அவள் செல்லவில்லை என உறுதியாக தெரிந்து கொண்டான்.அவனுக்கு இருக்கும் ஒரே பிரச்சினை,வெளியில் இருந்தால் காற்று வீசும் திசையை வைத்து அவள் வாசனையை உணர்ந்து கொண்டு அவள் இருக்கும் திசையை கண்டுபிடித்து விடுவான்.ஆனால் இது குகை..!காற்று உள்ளே சுற்றி சுற்றி ஒரே இடத்தில் சுற்றி கொண்டு இருந்ததால் அவள் எந்த திசையில் இருக்கிறாள் என கண்டே பிடிக்க முடியவில்லை.
ஒவ்வொரு சிலையின் பின்னாடி தேடி கொண்டே வந்தான்.ஆனால் அப்படி தேடி கொண்டு வரும் பொழுது மதிவதனி அவன் அசைவை வைத்து நகர்ந்து கொண்டே இருந்தாள்.
மேலும் அவள் அவன் கவனத்தை திசை திருப்ப வேண்டுமென்றே ஒரு சிலையின் பின்னே அவள் சேலையை அவிழ்த்து அதன் நுனி மட்டும் கண்ணில் தெரியுமாறு வைத்து விட்டு அதற்கு முற்றிலும் எதிர்திசையில் நகர்ந்து கொண்டு இருந்தாள்.எப்படியும் காத்தவராயன் அதை நோக்கி செல்வான்,அப்பொழுது எளிதாக குகைக்கு வெளியே சென்று கொஞ்ச நேரம் போக்கு காட்டலாம் என்பது அவள் கணக்கு.ஆனால் முழு நிர்வாணமாக உடலில் ஓட்டு துணி இல்லாமல் அவள் சிலைக்கு பின்னே ஒளிந்து கொண்டு இருந்தாள்.
காத்தவராயன் சேலை நுனியை பார்த்து “இங்கே தான் ஒளிந்து இருக்கியா மதி..!இதோ வரேன்..”என ஒரு காலை எடுத்து வைக்கும் போது கல் தட்டியது..அவன் ஒரு அடி எடுத்து வைக்கும் போது மழை நீர் தேங்கி இருந்த குட்டையில் கால் வைக்கும் போது எழுந்த அலைகளில் ஒரு பளிச்சென்ற முகம் தெரிந்ததை பாத்து அப்படியே நின்றான்.சிலைக்கு பின்னால் இருந்து மதிவதனி அவன் செய்கையை எட்டி பார்த்து கொண்டு இருந்தாள்.
எழுந்த அலைகளில் தெளிவாக தெரியாவிட்டாலும் அவள் வெண்ணிலவு முகம் ஓரளவு தெரிந்தது. அலைகள் கொஞ்ச கொஞ்சமாக ஓய்ந்து விட மதிவதனியின் அழகு முகம் இன்னும் பளிச்சென்று தெரிந்தது.
அவள் கட்டிய சேலை வேறு இடத்தில் இருப்பதை பார்த்து,அவள் முழு நிர்வாணமாக இருக்கிறாள் என்பதை அவன் யூகித்து கொண்டான்..
திரும்பாமல் அப்படியே பின்னோக்கி நடந்தான்.அவன் வருவதை பார்த்த மதிவதனி சிலைக்கு பின் நன்றாக ஒளிந்து கொண்டாள்.
ஆனால் ஒளிந்து இருந்த சிலைக்கு அருகே வராமல் காத்தவராயன்,அவன் வடித்து வைத்த மதிவதனி சிலைக்கு அருகே செல்ல அவள் பெருமூச்சு விட்டாள்.அங்கு இருந்து அவன் என்ன செய்கிறான் என தெளிவாக பார்க்க முடிந்தது..அதன் அருகே சென்று,”மதி உன் இதழ்கள் தான் என்ன சுவை.முக்கனிகளின் சுவையும்,தேனும் கலந்து கொடுத்தால் கூட உன் இதழ் சுவையின் நூறில் ஒரு பங்கு கூட வராது.”என சிலையின் இதழ்களை வருடினான்.
“என்ன அழகான உன் முலைகள்,உன் காம்பில் சுரக்கும் தேனை இப்போ சுவைக்க போகிறேன்”என சிலையின் முலைகளில் வாய் வைத்து சப்பினான்.
மதிவதனி இதை கேட்டு உள்ளூர அனல் உருவாகி புழு போல் துடித்தாள்.அவன் சிலையை தொடுவது எல்லாம் அவளுக்கு அவளை தொடுவது போல் இருந்தது..அவள் மெல்லிய இடையை பார்த்தான்.தொட்டான்,தடவினான்,முத்தம் இட்டான்.ஒவ்வொன்றுக்கும் மதிவதனி துடித்தாள்.கடைசியாக அவள் புண்டை இதழ்களில் விரல் விட,”அம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்மமாமாம..”என துடித்து மறைவில் இருந்து வெளிப்பட்டு விட்டாள்.
அவளை தானாக வெளியே வர வைக்க காத்தவராயன் போட்ட திட்டம் வெற்றி பெற்று விட்டது..