மதிவதனி ஆலமர விழுதை ஒரு நுனியை கெட்டியாக பிடித்து கொண்டு அவனை பார்த்து”ம்ம்ம்..இதை பிடித்து கொண்டு மேலே வா…”என்று சொல்ல,காத்தவராயன் அதை பிடித்து கொண்டு ஏறினான்.அவள் நின்று இருந்த இடம் சொரசொரப்பாக இருந்தாலும் அவனை இழுக்க மிகவும் சிரமப்பட்டாள்.அவள் கொஞ்சம் இழுக்க,அவனும் பிடித்து கொண்டு மேலேறினான்.
ஒரு வழியாக அவனை மேலே இழுத்து போட்டு தளர்ந்து பாறையில் படுத்தாள்.அவளுக்கு மேல் மூச்சு கீழ் மூச்சு வாங்கியது.அவள் நெஞ்சாம்பழம் ஏறி இறங்குவதை பார்த்து அவளிடம் தவழ்ந்து நெருங்கி சென்று படுத்தான்.அவள் உடல் முழுக்க வியர்த்து இருந்தது.
அவள் இடுப்பு வியர்வையில் மின்னியது.அதில் கை வைத்து அழுத்தி,அவள் மார்பில் வாய் வைத்து சப்பி கொண்டே,”நான் உன்னை இப்போ எடுத்துக்கட்டுமா மதி”
மதிவதனி ஒரு நிமிடம் அவனை ஏறிட்டு பார்த்தாள்.அவளை துரத்தும் போது பாறை மீது மேலே ஏறும் போது தவறி கீழே விழுந்ததில் அவன் முகத்தில்,மார்பில் அங்கங்கே சிராய்ப்புகள் உண்டாகி இரத்தம் வந்து கொண்டு இருந்தது.கண்களில் தூசி விழுந்து சிகப்பாகி இருந்தன.எனக்காக இவ்வளவு வெறி கொண்டு அலைகிறானே..!என அவன் மீது பச்சாதாபம் தோன்றியது.அவன் முகத்தில் கை வைத்து அவன் கண்களில் செவ்விதழ்களை பதித்து முத்தம் இட்டாள்.அவன் கண்களில் ஒட்டி இருந்த தூசியை நாக்கை நீட்டி கண்களில் விட்டு சுத்தம் ஆக்கிவிட்டு
பின்பு மதிவதனி,மேலும் கீழும் தலை ஆட்டி சம்மதத்தை தெரிவிக்க,காத்தவராயன் அவள் மீது காலை போட்டு இதழில் முத்தம் கொடுக்க வர,மதிவதனி அவள் இதழுக்கும்,அவன் உதட்டுக்கும் நடுவில் கை வைத்து தடுத்து,”இங்கே பார் காத்தவராயா நான் என்னை முழுசா இப்போ தரேன்.ஆனா ஒரு நிபந்தனை.”
“என்ன சொல்லு மதி”
என்னோட கன்னிதன்மையை என்னை வெற்றி கொள்ளும் ஆணிடம் தான் இழக்க வேண்டும் என்று உறுதியாக உள்ளேன்.பலத்தால் போட்டி வைத்தால் என்னை எளிதாக வெற்றி கொண்டு விடுவாய்.அதனால் இருவருக்கும் சமமான ஒரு போட்டி சொல்கிறேன்.அந்த போட்டியில் நீ என்னை வென்று விட்டால் இந்த தேகம் இன்று இரவு மட்டும் உனக்கு விருந்துகள் படைக்கும்.அப்புறம் போட்டியில் நீ வென்றால் இன்று ஒரு இரவு மட்டுமே நான் உன்னுடன் விரும்பி படுப்பேன்.
“ம்ம்ம்..எனக்கு அது போதும் மதி,அப்புறம் நீயே சுகத்திற்கு ஏங்கி மீண்டும் என்னை தேடி வருவாய்.என் வாரிசையும் உன் வயிற்றில் சுமப்பாய்”என காத்தவராயன் ஆவலோடு சொன்னான்.
“அதற்கு இந்த போட்டியை நீ வெல்ல வேண்டும் காத்தவராயா..”
“சரி,என்ன போட்டி சீக்கிரம் சொல்லு மதி..”
மதிவதனி அந்த போட்டியை சொல்ல,காத்தவராயன் அதை கேட்டு அதிர்ச்சி அடைந்தான்.இந்த போட்டியில் என்னால் வெற்றி பெற முடியுமா…! என நினைத்தான்
மன்னர் காலம்
மதிவதனி காத்தவராயனிடம் மீண்டும் ஒருமுறை தப்பிக்க வழி தேடினாள்.அவனிடம் எக்காரணம் கொண்டும் தன் கன்னித்தன்மையை அவள் இழக்க விரும்பவில்லை.ஆனால் அதே நேரத்தில் அவனை கொல்லவும் ஏனோ மனம் வரவில்லை.அவன் தன்னை ஒருவேளை வெற்றி கொண்டு விட்டால் அவனிடம் என்னை கொடுப்பதை தவிர வேறு வழியில்லை.நான் வெற்றி பெற்று விட்டால் இன்று நான் என் கன்னித்தன்மையை காத்து கொள்ள முடியும்,மேலும் இங்கு இருந்து தப்பிக்கவும் எனக்கு சந்தர்ப்பம் வாய்க்க கூடும்.அதனால் எனக்கு எதில் திறமை அதிகமோ அந்த போட்டியை தான் வைக்க வேண்டும்,என மதிவதனி மனதில் திட்டம் போட்டாள்.
ஆலமர விழுதை எடுக்கும் பொழுது மதிக்கு ஒரு குகை தெரிந்தது.அதில் இந்த போட்டிக்கு தேவையான அனைத்து உபகரணங்களும் அங்கே இருப்பதை பார்த்தாள்.உடனே அவளுக்கு அந்த யோசனை உதித்தது.
“இங்கே பாரு காத்தவராயா?என்னை நீ ரொம்ப நேசிக்கிறாயா..?”,
“ஆமா மதிவதனி அதிலென்ன சந்தேகம்..!”
“நீ நேசிப்பது என் பொலிவான தேகத்தின் அழகை தான் என்று எனக்கு நல்லா தெரியும்.ஏனெனில் நான் அதிகமாக நேசிப்பதும் என் தேகத்தின் அழகை தான்.அதை வைத்து தான் இப்போ போட்டியே…!”என மதிவதனி பீடிகை போட்டாள்.
“என்ன போட்டி சீக்கிரம் சொல்லு மதி..! அதில் வென்று உன்னை அடைய காத்து இருக்கிறேன்.”
“ஆய கலைகள் அறுபத்து நான்கிலும் நீ தேர்ச்சி பெற்றவனா காத்தவராயா…?”
மதிவதனி ஏதோ ஒரு சண்டையை தான் போட்டியாக வைக்க போகிறாள் என நினைத்து கொண்டு,”ஆம் மதி,வில்வித்தை,மற்போர், வாள் சண்டை என அவன் சொல்லி கொண்டே வர,”நிறுத்து காத்தவராயா,ஓவியம்,சிற்பம்,நடனம் கூட 64 கலைகளில் ஒன்று என்பதை மறந்து விட்டாயா…?என கேட்டாள்.
மதிவதனி என்ன போட்டி வைக்க போகிறாள் என காத்தவராயனுக்கு ஓரளவு புரிந்து விட்டது.ஓவியம்,சிற்பம்,நடனம் என்றால் அதில் அவன் அவ்வளவு தேர்ச்சி கிடையாது.ஓரளவு மட்டுமே தெரியும்.பேச்சு கொடுத்து நானே வம்படியாக மாட்டி கொண்டேனே என்று நினைத்தான்.ஆனால் இங்கு சிற்பம் வடிக்கவோ,ஓவியம் வரையவோ உபகரணம் இல்லையே..?ஒருவேளை நடனம் தான் போட்டியாக இருக்குமோ என நினைத்தான்.ஆனால் அதற்கும் இங்கு யாராவது இசைக்க வேண்டுமே..! என எண்ணங்கள் அவன் மனதில் ஓடியது.
மதிவதனி சேலையால் தன் மாராப்பை மூடி கொண்டு, அவன் கரம் பிடித்து அந்த குகைக்கு உள்ளே அழைத்து சென்ற உடனே அங்கு இருக்கும் பொருட்களை வைத்து அது என்ன போட்டி அவனுக்கு தெரிந்து விட்டது.அங்கே நிறைய சிலைகள் வடிக்கப்பட்டு இருந்தன.அது ஒரு சிலை வடிக்கும் கலைக்கூடம்.அங்கு காமத்தை தத்ரூபமாக காட்டும் ஆணும் பெண்ணும் உடலுறவு கொள்வது போல பல கோணங்களில் பல சிலைகள் வடிக்கபட்டு இருந்தன.சிலைகளில் வடித்து இருப்பதை போன்று இருவரும் உடலுறவு கொள்ள போகிறார்கள்.
இங்கே பாரு காத்தவராயா,எனக்கு என் மேனி மிக பிடித்தம்.உனக்கும் என் மேனி மிக பிடித்தம்.இங்கே சிலை வடிக்க தேவையான உபகரணம் இருக்கு.நீயும் நானும் ஒரே நேரத்தில் என்னை போன்று தத்ரூபமாக சிலை வடிக்க வேண்டும்.அதில் யார் சிலை தத்ரூபமாக முதலில் வடிக்க போறாரோ…அவரே வெற்றியாளர்.அவர் சொல்வதை தோல்வி அடைந்தவர் ஒப்பு கொள்ள வேண்டும்..இந்த போட்டிக்கு சம்மதமா?
காத்தவராயன் அவள் மேனியை மேலும் கீழும் அளந்தான்.அவள் மேனியை அவள் ஒப்புதலோடு கொடுத்தால் தானே சுகம் பலமடங்கு ஆகும்.கலவியில் அவளும் சேர்ந்து பங்கு பெற்றால் தானே சுகத்தின் உச்சியை காண முடியும்.அந்த சுகத்திற்காக தானே இவ்வளவு நாட்கள் காத்து கொண்டு இருந்தேன்.சரி ஒப்பு கொள்ள வேண்டியது தான்..
“நான் இந்த போட்டிக்கு ஒப்பு கொள்கிறேன் மதி,ஆனா தியானிக்க எனக்கு ஒரு நிமிடம் அனுமதி வேணும்..”
“ம்ம்ம்..”மதிவதனி அனுமதி தந்தாள்.
காத்தவராயன் தரையில் சம்மணமிட்டு தன் குல தெய்வம் காளியை மனதில் எண்ணி தியானித்தான்.
காளி அவன் மனதோடு பேச தொடங்கினாள்.
“சொல்லு காத்தவராயா..!என்னை ஏன் அழைத்தாய்..?”
“தேவி,நான் மதிவதனியை சிற்பகலை போட்டியில் வெல்ல வேண்டும்..!அதற்கு தாங்கள் தான் எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும்.”
“அது மிக கஷ்டம் காத்தவராயா..அவள் சிற்பக்கலையில் மிகவும் தேர்ச்சி பெற்றவள்.மேலும் அவள் அவளையே பலமுறை சிலை வடித்து உள்ளாள்.மிக எளிதாக அவள் இந்த போட்டியில் வெற்றி பெற்று விடுவாள்.அதனால் தான் உன்னை வெற்றி பெற தந்திரமாக இந்த போட்டிக்கு அழைத்து உள்ளாள்..”