அனு: “ஹா ஹா ஹா! நெனைச்சேன்டா கேடி. அம்மா சும்மாதான் சொன்னேன்! வா உன் ரூமுக்கு போகலாம்!”
ரெண்டு பேரும் கண்ணன் ரூமுக்குள்ள போனாங்க. கண்ணன் கதவை அடிச்சுட்டு பெட்ல போயி உக்காந்தான் அமைதியா! அனு அம்மாவுக்கு ஒரே ஆச்சரியம்!
அனு: “டேய் கேடி, என்னடா அமைதியா உக்காந்துட்ட. அதும் அம்மாவை நிக்க வெச்சுட்டு. ஏதேதோ யோசிச்சு வெச்சுருக்கேன்னு சொன்ன. ஒன்னும் புரிலயே அம்மாவுக்கு!”
கண்ணன்: “ஏன், நீங்க மட்டும் தான் டீஸ் பண்ணுவிங்களா? நாங்க பண்ண மாட்டோமா?”
அனு: “ஓ, அப்பா இன்னிக்கு வெறும் டீசிங் மட்டும் தானா? சம்பவம் ஏதும் இல்லையா?”
கண்ணன்: “குண்டிமா! அதெல்லாம் நீ எதிர் பாக்குற மாதிரி நல்லா செஞ்சுடலாம் சம்பவம்! நீ வந்து உக்காரு குண்டிமா என் பக்கத்துல!”
அனு: “குண்டிமான்னு கூப்பிட்டு மூடேத்துறதுலாம் இருக்கட்டும்! என்ன பிளான் வெச்சுருக்க? என்னென்ன செய்யப்போற அம்மாவை?”
கண்ணன்: “குண்டிமா, கேள்வி ஏதும் கேக்காத. நான் சொல்றதெல்லாம் செஞ்சா இன்னிக்கு உனக்கு மகன் சொர்கத்தை காட்டுறேன்!”
அனு: “பில்டப்லாம் பலம்மா இருக்கே?”
கண்ணன்: “அந்தளவுக்கு சரக்கு இருக்குமா! பாக்கத்தானே போற!”
அனு: “அதையும்தான் பாப்போமே!”
கண்ணன்: “குண்டிமா! ஒரு பொம்பள ஒடம்பு மேல எனக்கு எவ்ளோ ஆச இருக்குன்னு இன்னிக்கு உன்கிட்ட காமிக்க போறேன்! இவ்ளோ நாளா உன்ன அம்மாவா மட்டும்தான் பாத்துருக்கேன்! நான் செம காஜி பையனா இருந்தாலும் இன்செஸ்ட் ஆசை எனக்குள்ள இருந்ததில்லை. ஆனா இன்னிக்கு கதையே வேற! எல்லாத்துக்கும் காரணம் நீ தான்மா! உன் ஒடம்பு தான். இந்த தளதளன்னு இருக்கிற கொழு கொழு உடம்புதான்!”
அனு: “அடப்பாவி, அப்போ அம்மா என்ன அவ்ளோ குண்டாவா இருக்கேன்?”
கண்ணன்: “மொறைக்காதம்மா! இது ஆம்பளைங்க பாஷை. நீ அனுஷ்கா மாதிரி இருக்க. இதே தமன்னா மாதிரி இருந்திருந்தா எனக்கு இவ்ளோ ஆச வந்துருக்குமான்னு தெரியாது!”
அனு: “அப்போ அம்மாவை அரேபிய குதிரை அனுஷ்கான்னு சொல்றியா?”
கண்ணன்: “பார்றா. அனுஷ்காவுக்கு அரேபிய குதிரைனு பேர் இருக்கிறது கூட என் குண்டிமாவுக்கு தெரியுமா?”
அனு: “அதெல்லாம் ஆபீஸ்ல பேசிப்பாங்கடா! அப்டித்தான் தெரியும்!”
கண்ணன்: “நான் எப்படி தெரியுமனு கேக்கவே இல்லையே? தெரியுமான்னு தானே கேட்டேன்!”
அனு: “டேய் கேடி, நடிக்காத! அடுத்த கேள்வி அதுதான்னு தெரியும்!”
கண்ணன்: “ஹா ஹா ஹா! சரிதான். அத விடும்மா. இன்னிக்கு நீ ஏதாவது பிளான் வெச்சுருக்கியா?”
அனு: “ரொம்ப நாள் கழிச்சு ஓலு போடப்போறோம், நல்லா என்ஜாய் பண்ணனும் மகன்கூட அப்டின்றத தவிர அம்மாக்கு ஏதும் பிளான் இல்லடா செல்லம்!”
கண்ணன்: “ஓ, அப்டிங்களா குண்டிமா! சரி, நீங்க ஒன்னு செய்ங்க. போயி குளிச்சுட்டு ப்ரா ஜட்டி, பாவாடை, ஜாக்கெட், சேலை எல்லாமே கட்டிட்டு வாங்க. ஒவ்வொண்ணா கழட்டி அனுபவிக்கிற சுகமே தனிதான்”
அனு: “டேய், எல்லாம் அவுக்க தானேடா போறோம்? அப்புறம் எதுக்கு இந்த நேரத்துல குளிச்சுட்டு எல்லாத்தையும் போட்டுட்டு வர சொல்ற? டைம் வேஸ்ட் ஆகும்ல?”
கண்ணன்: “அம்மா, சொல்றத செய்மா! எல்லாத்துக்கும் காரணம் இருக்கு.”
அனு: “என்னவோ போ!”
அனு அம்மா சலிச்சுட்டே குளிக்க போனாலும் பையன் என்ன செய்ய போறான்னு ஆர்வமா இருந்துச்சு. போயி குளிச்சுட்டு அவன் சொன்ன மாதிரி சேலைய கட்டிக்கிட்டு வந்தா அனு அம்மா. அதுக்குள்ள கண்ணன் ரூம் முழுக்க கொஞ்சம் வித்தியாசமா மாத்தி வெச்சுருந்தான்!
முதல் இரவு ரூம் மாதிரி எல்லாம் இல்ல. தினமும் ராத்திரி அவன் கை அடிக்கிறப்ப போடுற ரெட் அண்ட் ப்ளூ லைட் போட்டு வெச்சுருந்தான். அந்த நிறமே கொஞ்சம் வித்தியாசமான உணர்வை கொடுத்துச்சு அனுவுக்கு. ஒருமாதிரி வித்தியாசமான அதே நேரம் செம போதையான தாழம்பூ ஊதுவத்தி வாசனை. கண்ணன் ரசனைக்காரன் தான்னு நெனைச்சு சிரிச்சுகிட்டே அவன் கிட்ட நெருங்கி வந்தா. கண்ணன் காலேஜ்ல இருந்து வந்தப்ப மாத்தின லுங்கியோட அதே மாதிரி தான் இருந்தான். அனுவுக்கு ஆச்சரியம் என்னன்னா நம்மள மட்டும் ரெடி ஆக சொல்லிருக்கான் அவன் அப்டியே இருக்கானேன்னு. அம்மா முகத்துல இருந்த கேள்விக்குறிய புரிஞ்சுகிட்டு கண்ணன் பேச ஆரம்பிச்சான்.