அப்புறம் வழக்கம் போல நிகழ்வுகள் எல்லாம் முடிஞ்சப்புறம் திரும்பவும் ராத்திரி வந்துச்சு. கண்ணன் ரூம்ல படுக்க வேண்டிய ராத்திரி.
ராத்திரி மூணு பேரும் சாப்ட்டு முடிச்சுட்டு பசங்க தூங்குறதுக்கு எல்லாம் ஏற்பாடு பண்ணிட்டு இருக்கிறப்ப அனு அம்மா மொபைல் எடுத்து வாட்சப்ல மத்தியானம் ஆனந்த் அனுப்பின மெசேஜ் பாத்துட்டு இருந்தா. ரெண்டு பேரும் லவ்வர்ஸ் மாதிரி கடலை போட்ருக்காங்க. அனு லேசான புன்னகையோடு அத எல்லாம் படிச்சுட்டு இருந்தா.
1:30 PM – லஞ்ச் டைம்.
ஆனந்த்: “அம்மா. என்ன பண்ற? சாப்ட்டியா?”
அனு: “சாப்ட்டேன்டா செல்லம். நீ சாப்ட்டியா?”
ஆனந்த்: “சாப்ட்டேன்மா. என்னன்னே தெரியல உன்னோட ஊம்பல் ஞாபகமாவே இருக்குமா காலைல இருந்து. இன்னிக்கு ராத்திரி வேற நீ கண்ணன் ரூமுக்கு போயிடுவ. எப்படி சமாளிக்கிறதுன்னே தெரியலம்மா. கை தான் அடிக்கணும். ப்ச்!”
அனு: “ஏன்டா செல்லம், சலிச்சுக்கிற? ஒருநாள் பொறுத்துக்க மாட்டியா? இன்னிக்கு ராத்திரி கண்ணன் ரூம்லன்னா நாளைக்கு ராத்திரி திரும்ப அம்மா உன் ரூமுக்கு தானே வர போறேன்?”
ஆனந்த்: “அது சரி தான். இவ்ளோ நாள் ஏதும் தெரியலமா. ஆனா நமக்குள்ள இப்டி ஒரு சம்பவம் நடந்த அப்புறமும் நான் எப்படிம்மா பொறுமையா இருப்பேன். நான் பாவம் இல்லையா?”
அனு: “ஆமாம், ஆமாம், நீ பாவம் தான். பெத்த அம்மா வாய்லயே சுன்னிய சொருகி நல்லா ஊம்ப வெச்சு கஞ்சி குடிக்க வெச்ச நீ ரொம்ப பாவம் தான் டா!”
ஆனந்த்: “அம்மா, என்னம்மா இப்டி சொல்ற? நான் என்னமோ உன்ன கட்டாய படுத்தி ஊம்ப வெச்ச மாதிரி?”
அனு: “டேய் தொட்டாசிணுங்கி. ஒடனே டென்ஷன் ஆகாத. அம்மா சும்மா வெளாடுறேன் டா உன்கிட்ட. சரி, உனக்கு இப்போ என்ன வேணும்? அம்மா ஆபீஸ்ல இருக்கேன்டா. இல்லன்னா இன்னிக்கு நைட் நீ கை அடிக்க அம்மா மொலைய தெறந்து காமிச்சு ஒரு போட்டோ அனுப்பிருப்பேன்!”
ஆனந்த்: “அதெல்லாம் வேண்டாம்மா. நேத்து ராத்திரி சரியா தூங்கல. நாளைக்கும் ராத்திரி தூங்க முடியாது. அதனால இன்னிக்கு ராத்திரி நல்லா தூங்கி ரெஸ்ட் எடுத்துக்கிறேன்மா.”
அனு: “விவரமான ஆளுதான்டா நீ!”
ஆனந்த்: “உன் மகன் ஆச்சே!”
அனு: “சரிடா, செல்லம். அம்மாக்கு நேரம் ஆச்சு. சாயந்தரம் வீட்ல பாக்கலாம். உம்மம்மா உன் சுன்னில!”
ஆனந்த்: “அய்யோ அம்மா! சுன்னில முத்தம் குடுத்து இப்டி மூடேத்துறியே! நான் உன்ன நாளைக்கு ராத்திரி பாத்துக்கிறேன். உம்ம்ம்ம்மா உன் அழகான கொழுத்த குண்டில!”
இதுக்கு மேல ஏதும் பேசிக்கல ரெண்டு பேரும். அனு அம்மா இன்னிக்கு ராத்திரி கண்ணன் கூட எப்படி எல்லாம் என்ஜாய் பண்ணலாம், என்னெல்லாம் பண்ணலாம்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சுட்டா. கண்ணன் விதவிதமான ஐடியா எல்லாம் யோசிச்சுட்டு இருந்தான் அம்மா கூட முதல் தடவை அனுபவிக்கப் போறோம், அம்மாவை அசத்திடணும்னு இருந்தான். ஆனந்த் இன்னிக்கு ஏதும் இல்லன்னு ஏமாற்றமா இருந்தாலும் இன்னிக்கு நல்லா தூங்கி ரெஸ்ட் எடுத்தா அம்மாவை நாளைக்கு வெச்சு செய்யலாம்னு முடிவு பண்ணி இருந்ததால, ரெண்டு பேர் கிட்டயும் சொல்லிட்டு முன்னாடியே அவன் ரூமுக்கு போயிட்டான் தூங்க. அவன் போனப்புறம் கண்ணனும் அனு அம்மாவும் ஒருத்தர ஒருத்தர் பாத்து காமமா சிரிச்சுக்கிட்டாங்க.
கண்ணன்: “என்னம்மா, தூங்கப் போலாமா?”
அனு: “செல்லம், கொஞ்ச நேரம் மொட்டைமாடிக்கு போயி காத்து வாங்கிட்டு வரலாமா?”
கண்ணன்: “திரும்பவும் மொட்டை மாடிக்கா? அம்மா ரொம்ப டீஸ் பண்ணாதம்மா! அவன்தான் போயிட்டான்ல? நாம ரூமுக்கு போயி ஆரம்பிக்கலாம்மா! இதுக்கு மேல ஒரு நிமிஷம்கூட வேஸ்ட் பண்ண முடியாது என்னால! நான் உனக்காக நெறைய யோசிச்சு வெச்சுருக்கேன்மா!”