கண்ணன்: “சரிம்மா, படுத்துக்கோ. நான் தேன் பாட்டிலும் நெய் பாட்டிலும் எடுத்துட்டு வரேன். உன் உடம்பு முழுக்க நான் கொஞ்சம் சாப்பிட வேண்டியது இருக்கு. அது முடிஞ்சப்புறம் அடுத்த கட்டத்துக்கு போயிடலாம் சரியா குண்டிமா?”
முலைய அவன் நெஞ்சோட சேத்து அழுத்தி அவன் வாய்க்குள்ள நாக்கை விட்டு கண்ணனோட எச்சிலை உறிஞ்சுட்டே தலையை ஆட்டுனா அனு அம்மா.
அம்மாவோட முத்தத்துல இருந்து விடுபட்டுட்டு அனுவ படுக்க வெச்சுட்டு ஓரமா வெச்சுருந்த நெய் பாட்டிலும் தேன் பாட்டிலும் எடுத்துட்டு வந்து பெட்ல படுத்துட்டு இருந்த அனுமா பக்கத்துல படுத்தான் கண்ணன்.
அனு: “கண்ணா, எதுக்குடா இவ்ளோ பெருசா நெய் பாட்டிலும் தேன் பாட்டிலும் வாங்கிட்டு வந்துருக்க. இத வெச்சு ஒரு மாசம் வீட்ல சமைக்கலாம் போலையே?”
கண்ணன்: “இது ஒரு மாசத்துக்கு வருமான்னு எனக்கு தெரியலமா. ஆனா இது சமையலுக்கு இல்ல சாப்பிடுறதுக்கு!”
அனு: “சமைக்கிறதும் சாப்பிட தானே?”
கண்ணன்: “இது நல்லா சமைஞ்சத சாப்டுறதுக்கு மா!”
அனு: “உன் பலமே உன் நாக்கு தான் போலயேடா கண்ணா!”
கண்ணன்: “ஹா ஹா ஹா! அடுத்து அதுதான்மா. உன் மகனோட நாக்கு பலம் என்னன்னு முழுசா காமிக்க போறேன் உனக்கு!”
அனு ஆர்வமா அவன் என்ன செய்ய போறான்னு காத்துகிட்டு இருந்தா. இவன் பேசிட்டு இருக்கிறப்பவே அனு உடம்புல இருந்த ஒரே துணியான ஜட்டிய கழட்டி எறிஞ்சுருந்தா. கண்ணன் அத கவனிச்சுட்டே அவனோட வேலைய ஆரம்பிச்சான்!
முதல்ல இனிப்போட ஆரம்பிக்கலாம்னு முடிவு பண்ணி, தேன் பாட்டில எடுத்து திறந்து வெச்சுகிட்டு அனுகிட்ட திரும்ப பேச ஆரம்பிச்சான்.
கண்ணன்: “குண்டிமா, நான் முன்னாடியே சொன்னதுதான். ஏதும் தடை சொல்லாம, அமைதியா என்ஜாய் பண்ணனும் புரியுதா?”
அனு: “ம்ம்ம் ம்ம்ம்”
அனுமாவோட சம்மதத்தோட மல்லாக்க படுத்திருந்த அனுமாவோட மூடியிருந்த வாயில ஆரம்பிச்சு மெல்ல கீழ இறங்கி வந்து முலைசந்துல பயணிச்சு தொப்புள் வரைக்கும் வர்ற மாதிரி, நேரா ஒரு கோடு போட்ட மாதிரி தேனை ஊத்தினான். ஏசி குளிர்ல அந்த தேனோட குளிர்ச்சியும் சேந்து அனுவ ஒரு போதைக்குள்ள தள்ள ஆரம்பிச்சது. அனுமா இப்போ அம்மணக்குண்டியா இருந்தாலும், தொப்புள் வரைக்கும்தான் கணக்கு வெச்சு தேனை ஊத்திருந்தான் கண்ணன். அப்புறம் தேன் பாட்டில மூடி ஓரமா வெச்சுட்டு அனுமா உடம்புக்கு நேரா வந்து ரெண்டு தொடைக்கும் வெளிய தன்னோட முட்டிய வெச்சு உக்காந்தான். அனுமாவோட உடம்பு நல்லா அகலமா இருக்கிறதால அவனுக்கு அந்த பொசிஷன் ரொம்ப சிரமமா இருந்தது. இருந்தாலும், அடுத்து நடக்க போறத நெனைச்சு அந்த சிரமத்தை பொறுத்துகிட்டான்.
கண்ணன் போட்டுருந்த லுங்கிய ஏத்தி கட்டிதான் உக்காந்தான், இருந்தாலும் தொடை பக்கத்துல ஒரு மாதிரி டைட் ஆகி தொடை சதைய இறுக்கிச்சு அவனோட லுங்கி, அதனால ஒரே செகண்ட்ல எழுந்து நின்னு லுங்கிய தலை வழியா உருவி போட்டுட்டு ஜட்டியோட அதே பொசிஷன்ல திரும்ப உக்காந்தான். அனு அம்மாவோட அம்மண குண்டி உடம்புல ஒரு தடிப்பான தேன் கோடு போட்டிருக்கிற அந்த காட்சி கண்ணனுக்கு ரொம்ப புடிச்சுருந்துச்சு. அதும் அனுமா தலைல இருந்த மல்லிப்பூ அனுவோட தலைக்கும் தலையணைக்கும் நடுவுல நசுங்கி கெடந்துச்சு. அனு இன்னும் கண்ண மூடிதான் இருந்தா. இன்னும் இவன் ஆரம்பிக்காம இருக்கானேன்னு ஒரு மாதிரி கடுப்பாக ஆரம்பிச்சது அனுவுக்கு.
அனு: “டேய் கண்ணா, எவ்ளோ நேரம்டா? ரொம்பத்தான்டா ஸ்லோவா பண்ற நீ எல்லாமே?”
கண்ணன்: “குண்டிமா, இதெல்லாம் என்னோட ரசனைமா. இனிமே பேச்சு இல்ல, வீச்சு தான்!”
கண்ணன், அத சொன்னதும் அனு உதட்டுல சிரிப்பு வந்து உக்காந்துச்சு, அப்டி சிரிக்கிறப்ப அவளோட வாய் மேல இருந்த தேன் வழிஞ்சு அனு வாய்க்குள்ள போயி, பல் சந்துல நுழைஞ்சு நாக்குல பட்டு தொண்டைல இறங்க, அத தன்னோட சுன்னி கஞ்சியா இமேஜின் பண்ணிக்கிட்டே பாத்து ரசிச்சுட்டு இருந்தான் கண்ணன்.
பழைய படத்துல எல்லாம் வரும்ல, கதாநாயகிய கற்பழிக்கிற சீன்ல அவ மேல படுத்து ரெண்டு கையையும் விரிச்சு புடிச்சு கழுத்துல முத்தம் குடுத்துட்டு அதான் ஓலுன்னு ஓலு விடுவானுங்களே, அதே மாதிரி, கண்ணன் அனு அம்மா மேல படுத்து (உடம்பு ரெண்டும் உரசாம) நெத்தில ஒரு மெல்லிசான முத்தம் குடுத்தான். அப்டியே மெதுவா முகம் முழுக்க மெல்லிசான முத்தம் குடுத்துட்டு வந்தான், அந்த முத்தத்துல எதுலயும் காமமே சுத்தமா இல்ல. ஒரு பாசமான அம்மாக்கு மகன் குடுக்கிற முத்தமா தான் இருந்துச்சு அனுவுக்கு.
ஆச்சரியமா கண்ண தெறந்து பாக்க ஆரம்பிச்சதும் கண்ணன் மெதுவா சிரிச்சுட்டு, அம்மா ரெடி ஆயிக்கோன்னு சொல்லிட்டு அவனோட வேலைய ஆரம்பிச்சான்.
உதடு தவிர அனுமாவோட முகம் முழுக்க மெல்லிசான முத்தமா குடுத்துட்டு இருந்த கண்ணன், அனுமா உதட்டுக்கு வந்ததும் மெல்லினத்துல இருந்து, வல்லினத்துக்கு வந்தான்.
அம்மாவோட வாய சப்பி உறிஞ்சு, உதட்டுல முத்தம் கொடுக்கிறத தவிர மீதி எல்லாமே செய்ய ஆரம்பிச்சான். அனுமா வாயில இருந்த தேனை சப்பு கொட்டி சப்பி எடுத்தான் அம்மாவோட எச்சிலோட சேந்து. மூச்சு குடுக்கிற மாதிரி, அனுமா வாயோட வாய் வெச்சது நல்லா உறிஞ்சு எடுத்தான். தேனும் எச்சிலும் சேந்து கண்ணன் வாய்க்குள்ள ஒரு சாராயம் மாதிரி போதை ஏத்திட்டே எறங்குச்சு. அவன் உறிஞ்சுற அளவு எந்த அளவுக்குன்னா, அனுவோட மூச்சு காத்து வாய் வழியா வர்ற அளவுக்கு நல்ல உறிஞ்சு உறிஞ்சு வெறியேத்தினான் அனு அம்மாவுக்கு.
கொஞ்ச நேரத்துல அனுமாவுக்கு இந்த தாக்குதல தாக்கு பிடிக்க முடியாம திக்கு முக்காடிப் போச்சு. கையும் அசைக்க முடியாத அளவுக்கு கண்ணன் இறுக்கமா பிடிச்சுருந்தனால அனுவால எதுமே செய்ய முடியல. ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் போல நல்லா சப்பி உறிஞ்சு எடுத்துட்டு போனா போகுதுன்னு வாய எடுத்தான் கண்ணன்.