கண்ணன்: “எப்படி குண்டிமா மகனோட முத்தம்?”
அனு: “டேய் எரும, உதட்டுக்கு வரதுக்கு முன்னாடி குடுத்தல்ல? அது தான்டா மகனோட முத்தம், அம்மா வாயில நீ விளையாடுனதுக்கு பேரு முத்தமே இல்ல! விட்டா அம்மா உதட பிச்சு எடுத்துடுவ போல? நாயே!”
கண்ணன்: “அச்சோ, அம்மா. ரொம்ப வலிச்சுருச்சா?”
அனு: “வலிச்சது தான், ஆனா ரொம்பலாம் இல்லடா, சுகமான வலி தான்!”
கண்ணன்: “அதானே பாத்தேன். உனக்கு இதே மாதிரி சுகமான வலி மட்டும்தான்மா தருவேன், என் ஆச குண்டிமா!”
அனு: “மறுபடியும் வேலைய நிறுத்திட்டு பேச ஆரம்பிச்சுட்ட பாத்தியா?”
கண்ணன்: “ஓகே ஓகே!”
மறுபடியும் தலைய குனிஞ்சு, அனு அம்மாவோட தாடைல ஆரம்பிச்சு கழுத்துல இருந்த தேனை நக்க ஆரம்பிச்சான் கண்ணன்.
அம்மா கழுத்துல இருக்க தேனை ஒரே அடியா நக்கி எடுத்துடல. தன்னோட நாக்க வெச்சு, தேனை நக்கி அப்டியே அனுமா கழுத்து முழுக்க பரப்பி விட்டான். இப்போ அனுமா கழுத்து முழுக்க தேன் ஒட்டி தங்க கலர்ல மின்னுது, கண்ணன் அத ஆசையா பாத்துட்டே நக்க ஆரம்பிச்சான்.
நக்குறப்ப அனுமா கழுத்து சதையை புடிச்சு இழுத்து சப்பிட்டே தேனை ருசிச்சுட்டு இருந்தான் கண்ணன். அனுமா உடம்புல கரண்ட் பாயுற மாதிரி உணர்வு வந்துச்சு. கழுத்துல முத்தம் குடுக்கிறது பொம்பளைங்களுக்கு ஒரு விதமான வீக்னஸ். அதுல இவன் கழுத்துல சதைய தேனோட சேத்து நக்கி உறிஞ்சு எடுக்கிறது அனுவுக்கு பறக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
கழுத்துல அவன் நாக்கு நாட்டியம் ஆட, அனுமா துடிக்க தேன் தீந்து போனதுக்கு அப்புறமும் அனுமா கழுத்துல அவன் சப்பிக்கிட்டும் நக்கிகிட்டும்தான் இருந்தான் கண்ணன். அனுமாவுக்கு கண்ணு சொருகிடுச்சு அவன் பண்றதுல.
அப்புறம் கண்ணன் கழுத்துல இருந்து அப்டியே கீழ இறங்கினான். நெஞ்சுல இருந்த தேனை நக்கி சாப்பிட ஆரம்பிச்சான். ரெண்டு முலைக்கும் நடுவுல அந்த தேனை நக்கிட்டே அப்டியே கீழ் நோக்கி வந்துட்டு இருந்தான். வர்ற வழில ரெண்டு முலையும் அவனோட கன்னத்துல உரச, அவனோட பூனை முடி இருக்கிற தாடி அனுவுக்கு கூச்சம் வர வெச்சது. அனுமா அந்த கூச்சத்துல நெளிய ஆரம்பிக்க இவன் அத பத்தி எந்த கவலையும் இல்லாம, மெதுவா கீழ இறங்கி தொப்புள் கிட்ட வந்துதான் பிரேக் போட்டான்.
தலையை தூக்கி தொப்புள் குள்ள நெறஞ்சு இருக்கிற தேனை பாத்தான். ஒரு குட்டி குளத்துல தண்ணி தேங்கி இருக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு பாக்க. அத ரசிச்சு பாத்துட்டே அந்த தேன் மேல ஒரு முத்தம் குடுத்தான். அனுமாவோட ஆழமான தொப்புள்ள இருந்த தேன் மேல முத்தம் விழுந்ததும் அது லேசா தெறிச்சு தொப்புளுக்கு பக்கத்துல இருக்கிற சதைல எல்லாம் துளி துளியா விழுந்துச்சு. அப்புறம், கண்ணன் அந்த தொப்புள் குளத்தை காலி பண்ற மாதிரி, வாய குவிச்சு வெச்சு மொத்தமா அந்த தேனை ஒரே உறிஞ்சுல உறிஞ்சு குடிச்சான். அவன் அப்டி உரியுறப்ப அனுமாவுக்கு உயிரே போற அளவுக்கு சுர்ருன்னு ஏறுச்சு போதை. தொப்புள்குள்ள இருந்த தேன் மொத்தமும் இவன் உறிஞ்சு குடிச்சுருந்தாலும் கண்ணனுக்கு திருப்தியா இல்ல. இன்னும் தொப்புள் குளத்துக்குள்ள தேன் இருக்குன்னு புரிஞ்சுகிட்டு, நாக்க தொப்புள்குள்ள விட்டு துளாவ ஆரம்பிச்சான். தொப்புள் முழுக்க இவனோட நாக்கு நுழைஞ்சு, குகைக்குள்ள போன எலிய தேடுற பாம்பு மாதிரி ஒரு சொட்டு கூட மிச்சம் விடாம நல்லா தேடி எடுத்து மொத்த தேனும் காலி பண்ணான் கண்ணன். அனுமா மேல கூச்சதுல நெளியுறது இவனுக்கு தெரிஞ்சாலும் கண்டுக்காம வேலைல கவனமா இருந்தான்.
வாய் ஓரம் எச்சிலோட சேந்து தேன் வடிய மெதுவா நிமிந்து அம்மாவை பாத்தான். அனுமா கண்ண மெதுவா தெறந்து மூடி ரசிச்சுட்டு இருக்கிறது இவனுக்கு இன்னும் மூடு ஏத்தி விட்டுச்சு.
அப்புறம் மறுபடியும் தேன் எடுத்து ரெண்டு முலை மேலையும் மெதுவா முலைக்காம்ப சுத்தி வட்டமா ஊத்தினான். அனுமா கண்ண தெறந்து என்னனு கேக்குற மாதிரி பாக்க, கண்ணன் சொன்னான்.
கண்ணன்: “என் செல்ல குண்டிமா முலைல இருந்து தேன்பால் குடிக்கபோறேன்மா!”
சொல்லிட்டு அனுமாவோட வலது முலைய தன்னோட இடது கையால புடிச்சுகிட்டு இடது முலைய வாய தன்னால முடிஞ்ச வரைக்கும் பெருசா தெறந்து வெச்சு முழுங்க முயற்சி பண்ணி சப்ப ஆரம்பிச்சான், ஆனா அவனால முழு முலைய முழுங்க முடியல (முடியுமா?). அனுமாவோட முலைக்காம்ப நல்லா தேனோட சேத்து நக்கி சப்பி உறிஞ்சுட்டு இருந்தான். ஒரு முலைய இப்டி சப்புறப்ப, இன்னொரு முலைய நல்லா அழுத்தி செமையா மூடேத்திட்டே பால் குடிச்சுட்டு இருந்தான் கண்ணன். அனுமாவும், அவன் தலையை தன்னோட முலையோட சேர்த்து பிடிச்சுக்கிட்டு அவனுக்கு முலைய நல்லா தூக்கி காமிச்சுட்டு இருந்தா.
கண்ணன்: “அம்மா… ச்சொப் ச்சொப்… குண்டிமா… ச்சொப் ச்சொப்… உன்னோட இந்த… ச்சொப் ச்சொப்… முலை அழகு இருக்கே… ச்சொப் ச்சொப்… அதுக்கே உன்ன… ச்சோப் ச்சொப்… அனுபவிக்கலாம்மா… ச்சோப் ச்சோப்…!
அனுமாவோட முலைய சப்பிட்டே பேசிட்டு இருந்தான் கண்ணன். அவன் முலைய சப்புற சத்தம் அந்த ரூம் முழுக்க எக்கோ அடிக்கிற அளவுக்கு முரட்டு தனமா சப்பி பால் குடிச்சுட்டு இருந்தான் கண்ணன் பெத்த அம்மா முலைல.
முலைல இருந்து பால் வரலன்னாலும், தேனை குடிக்கிறதே பால் குடிக்கிற மாதிரி நினைச்சுகிட்டு, கண்ணன் அனுமா முலைய நல்லா கசக்கி புழிஞ்சுட்டு இருந்தான்.
முலைப்பழத்தை முழுசா புழிஞ்சு ஜூஸ் குடிச்ச சந்தோஷத்துல அனுமா பக்கத்துல வந்து படுத்தான் கண்ணன்.
அனு : “என்னடா அதுக்குள்ள டயர்டு ஆயிட்டியா? ரெஸ்ட் வேணுமா?
கண்ணன்: “ரெஸ்ட் எனக்கில்லம்மா. உனக்கு விட்ருக்கேன்!”