இரண்டு கை விரல்களிலும் உள்ளங்கையிலும் மருதாணி வைத்திருந்தாள். அவள் நெற்றியில் வைத்திருந்த வசியமையைப் பார்த்த ஷ்யாமுக்கு என்னவோ செய்தது. “எப்படியாச்சும் சர்க்கரை நீதான் எடுத்துகிட்டு வரனும்”, என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்று உட்கார்ந்தான். இரண்டு நிமிடம் கழித்து சுருதி அறைக்குள் வந்தாள். “சர்க்கரை எங்கே?”, என்று கேட்ட ஷ்யாமுக்கு பதில் சொல்வதுபோல் தன் வாயில் கொட்டி எடுத்து வந்திருந்த சர்க்கரையை வாயிலிருந்து தன் எச்சிலுடன் சேர்த்து டம்ளர் பாலில் துப்பினாள் சுருதி. போதாதற்கு குனிந்து தன் நாக்கை டம்ளரில் விட்டு கலக்கினாள். “சர்க்கரை போட்டாச்சு குடிங்கப்பா”, என்று சுருதி சொன்னதும் டம்ளரை எடுத்து மகளின் எச்சில் கலந்த பாலைக் குடித்தான் ஷ்யாம். செல்லமாக அவன் கன்னத்தில் தட்டிவிட்டு கீழே ஓடிவிட்டாள் சுருதி. பெருமூச்சுடன் படுத்தான் ஷ்யாம். மூலிகையும் வசியமையும் சேர்ந்து அவனை புரட்டிப்போட்டது. காமம் தலைக்கு ஏறியது. மகள், டம்ளரில் எச்சில் துப்பி தனக்குத் தந்ததை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து உணர்ச்சி வசப்பட்டான். மகளின் எச்சில் மீண்டும் வேண்டும்போல் இருந்தது.
மூன்றாம் நாள்:
அன்று காலை விடிந்ததும் மகளைத் தேடி கீழே இறங்கி வந்தான். திலீப் அவன் அறையில் கதவைச் சாத்திவிட்டு தூங்கிக்கொண்டிருந்தான். அகல்யா குளிக்கப் போயிருந்தாள். சமையலறையில் நைட்டியுடன் இருந்த சுருதியைப் பார்த்து காபி கேட்டான். காபியைக் கலந்து அவன் கையில் கொடுத்தாள் சுருதி. அவள் நெற்றியில் வசியமை வைத்திருந்தாள். அவளையே பார்த்தபடி, “சர்க்கரை?”, என்று கேட்டான். டப்பாவில் இருந்த சர்க்கரையை ஸ்பூனில் எடுத்து டம்ளரில் போடப்போன சுருதியிடம், “ம்ஹூம், இப்படி இல்ல, நேத்து நைட் போட்டியே அந்த மாதிரி உன் வாயில் இருந்து சர்க்கரை போடு”, என்றான் கிசுகிசு குரலில் ஷ்யாம். “ச்சீ…எச்ச”, என்று வெட்கத்துடன் இடவலமாக மாட்டேன் என்று தலையாட்டினாள் சுருதி. “ப்ளீஸ் சுருதி, ப்ளீஸ் ப்ளீஸ்”, என்று கிசுகிசு குரலில் கெஞ்சினான். “அம்மா பாத்தா திட்டுவாங்க”, என்றாள் அதே கிசுகிசு குரலில் சுருதி. “அவ இப்போதைக்கு வரமாட்டா, போடு”, என்றான். “நீங்க ரொம்ப மோசம்ப்பா”, என்றபடி சலித்துக்கொண்ட சுருதி, சர்க்கரையை ஸ்பூனில் எடுத்து தன் வாயில் போட்டவள், தன் எச்சிலில் கரைந்திருந்த சர்க்கரையை காபியில் துப்பினாள் சுருதி. ஆவலுடன் டம்ளரை கையில் எடுத்த ஷ்யாம், மகளின் வாயருகில் கொண்டு சென்று, “கலக்கு”, என்றான். சுற்றும் முற்றும் பார்த்த சுருதி, தன் நாக்கை நீட்டி காபியில் விட்டு சுழற்றினாள். அதை அமிர்தமாக மெல்ல மெல்ல உறிஞ்சிக் குடித்தான். ஏதோ பேசப் போன அப்பாவிடம், “ஐயோ, அம்மா வர்ற சத்தம் கேட்குது”, என்றபடி மான்போல் துள்ளிக்குதித்து வெளியே ஓடிவிட்டாள் மகள். பகலெல்லாம் வேலையே ஓடவில்லை ஷ்யாமுக்கு.
அன்று இரவு, “சுருதி, பால் எடுத்துக்கிட்டு வா “, என்ற தந்தையின் குரல்கேட்டு, மாடிக்குப் போகும்போதே ஒரு கையில் பால் டம்ளரும் ஒரு கையில் சர்க்கரை டப்பாவும் எடுத்துக்கொண்டு போனாள் சுருதி. அவள் உள்ளே நுழைந்ததும் அவள் கோலத்தைப் பார்த்து அசந்துவிட்டான் ஷ்யாம். மஞ்சள் கலர் பாவாடையை தொப்புளுக்குக் கீழே இரண்டு இஞ்ச் விட்டே கட்டியிருந்தாள். மஞ்சள் ஜாக்கெட் அணிந்து, மஞ்சள் தாவணி போட்டு, தலைவாரி ஜடைபின்னி, கூந்தலில் ஜாதிமல்லியும் குண்டுமல்லியும் சரமாகத் தொங்க தேவதைபோல் நின்றிருந்த மகளைப் பார்த்ததும் எழுந்து நின்றான் ஷ்யாம். அவள் நெற்றியில் வைத்திருந்த வசியமை அவனை இழுத்தது.
அவளிடம் அவன் நெருங்க முயற்சித்தபோது, “ம்ஹூம், உட்காருங்க”, என்று மகள் அதட்டியதும் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தான். அவள் பால் டம்ளரை மேஜையில் வைத்துவிட்டு, சர்க்கரையை அவன் சொல்லாமலேயே தன் வாயில்போட்டு குதப்பி, பாலில் துப்பி அவன் வாயருகே நீட்டினாள். மகள் அப்பாவுக்கு பாலைக் குடிப்பாட்டினாள். அவள், அவன் அருகே நின்று பால் குடிப்பாட்டியதால் அவள் உடல் அவன்மேல் உரசியது. அவள் தாவணி விலகி அவளது ஒரு பக்க முலை, அவன் கண்ணுக்கு விருந்தானது. மூலிகையும் வசியமையும் சேர்ந்து அவனை ஆட்டிப்படைத்ததால், தன் மகளின் முலையை கூச்சமில்லாமல் வெறித்துப் பார்த்தான். அவனுக்கு புரையேறியது. அவன் இருமியதும், அவன் தலையில் தட்டிய சுருதி, அவன் தலையை தன் மார்போடு அணைத்து, “மெதுவா குடிங்கப்பா, என்ன அவசரம்?”, என்றாள். மகளின் கெட்டியான முலைகள் தன் கன்னத்தில் அழுந்தியதும் தன்னையே மறந்தான். தன் மார்பில் சாய்த்தவண்ணமே மீதி பாலைக் குடிப்பாட்டினாள்.
பாலைக்குடித்த பின்னரும்கூட மகளின் மார்பிலிருத்து தலையை எடுக்கவில்லை ஷ்யாம். அவன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்ததால் மகளின் தொப்புள் அவன் கண்ணுக்கு நேராகத் தெரிந்தது. ஆழமான உள்குவிந்த மகளின் தொப்புள் அவனை அழைத்தது. யதேச்சையாகப் படுவதுபோல் தன் உதடுகளை மகளின் தொப்புளில் உரசினான். சுருதிக்கு கிளுகிளுப்பாக இருந்தது. இருந்தாலும் அவனை கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத்தான் நெருங்கவிட வேண்டும் என்பதால், “போங்கப்பா”, என்று செல்லமாக அவன் கன்னத்தில் தட்டிவிட்டு கீழே ஓடிவிட்டாள் சுருதி.
நான்காம் நாள்:
எப்படா பொழுது விடியும்? மகளைப் பார்க்கலாம் என்று காத்திருந்தான் ஷ்யாம். விடிந்தும் விடியாததுமாக எழுந்து பிரஷ் செய்துவிட்டு, கீழே இறங்கி சமையலறைக்குப் போனான். வழக்கம் போல் திலீப்பும் அகல்யாவும் அந்தப் பக்கமே தலைகாட்டவில்லை. சுருதி காலையிலேயே தலைக்குக் குளித்துவிட்டு முடியை பிரித்துவிட்டு, நைட்டியுடன் சமையலறையை கூட்டிக்கொண்டிருந்தாள். அவள் குனிந்து கூட்டும்போது நைட்டிக்குள் இருந்த மகளின் முலைகள் தந்தையின் கண்களுக்கு விருந்தாக இருந்தது. தன் முலைகளை தந்தை ரசிப்பதை ஓரக்கண்ணால் பார்த்த சுருதி, உள்ளுக்குள் மகிழ்ந்தாள். நிமிர்ந்து அப்பாவைப் பார்த்து, ‘என்ன?’ என்று கண்ணால் கேட்டாள். அவள் உதட்டைக் காட்டி, ‘வேண்டும்’ என்று கண்ணாலேயே பதில் சொன்னான். ஆள்காட்டி விரலால் ‘ம்ஹூம்’ என்று மறுத்தாள். “ப்ளீஸ்”, என்று சத்தமாகவே கேட்டான். “அப்பாதான் கேக்கறாரு இல்ல, குடுடி”, என்று சொன்னபடியே அகல்யா உள்ளே வந்தாள். காபியை கலந்து சுருதி கொடுத்ததும் பேசாமல் குடித்துவிட்டு கிளம்பிய ஷ்யாமுக்கு, ‘ராத்திரிக்கு தர்றேன்’ என்று சைகை காட்டினாள் சுருதி. அரைமனதாக கிளம்பி கடைக்குப் போனான் ஷ்யாம். மகளின் முலைகளே அவன் மனக்கண்ணில் தெரிந்துகொண்டிருந்தது. மாலையில் சீக்கிரமே வீட்டுக்கு வந்துவிட்டான். இரவு டிபன் வேண்டாம் என்று அகல்யாவிடம் சொன்னவன், “பால் மட்டும் எடுத்துக்கிட்டு வா சுருதி”, என்று மகளிடம் சொல்லிவிட்டு மாடிக்குப் போனான். அவன் போனதும் மகளிடம் குசுகுசுவென்று பேசினாள் அகல்யா. மேல மட்டும் விளையாட விடுடி, கீழ தொடவிடாதே, எசகுபிசகா ஆகும்போது நான் வந்துடறேன் என்று அறிவுறுத்தி, மகளின் கையில் பால் டம்ளரைக் கொடுத்து மாடிக்கு அனுப்பினாள். ஆபிஸ் அறையில் இல்லாமல் தங்கள் பெட்ரூமில் இருந்தான் ஷ்யாம். நமட்டுச் சிரிப்புடன் உள்ளே நுழைந்தாள் மகள். கதவை சும்மா சாத்தினாள். அவள், இளஞ்சிவப்பு தாவணியும், அதேகலரில் பாவாடை ஜாக்கெட்டும் அணிந்திருந்தாள். ஷ்யாம் சட்டையைக் கழட்டிவிட்டு வெற்றுமார்புடன் இருந்தான். இடையில் லுங்கி அணிந்திருந்தான். தந்தையின் திரண்ட மார்பைப் பார்த்து மயங்கினாள் மகள். அவனைப் பார்த்துக் கொண்டே சர்க்கரையை ஸ்பூனில் எடுத்து தன் வாயில் போட்ட மகள், கையில் வைத்திருந்த பாலில் வழக்கம்போல் வாயிலிருந்த சர்க்கரையை துப்பி, “இதத்தான கேட்டிங்கப்பா, குடிங்க”, என்றாள். ஊஹூம் என்று இடவலமாகத் தலையாட்டியவன், “டைரக்டா குடு”, என்றான். “டைரக்டான்னா?”, என்று தெரியாதவள்போல் கேட்டாள் மகள். எழுந்து நின்றவன், “உன் வாயிலிருந்து என் வாயில”, என்றான். “ச்ச்சீ, எச்ச”, என்றாள். “ப்ளீஸ்..ப்ளீஸ் “, எற்று அப்பா கெஞ்சியதும் மனம் இரங்கிய மகள், தன் வாயில் சர்க்கரையைக் கொட்டி, தந்தையை நெருங்கி, அப்பாவின் வாயோடு தன் வாயை வைத்து, சர்க்கரையை அப்பாவின் வாய்க்குள் துப்பினாள். மகளின் எச்சிலில் ஊறிய சர்க்கரையைச் சுவைத்தவன், மனம் தடுமாறி மகளை அணைத்து அவள் இதழ்களில் தன் இதழ்களைப் பொருத்தி முத்தம் கொடுத்துவிட்டான். சுருதி திடுக்கிட்டவள் போல் பின்னால் நகர்ந்தாள். மகளின் கையைப் பிடித்து இழுத்த தந்தை, அவளை மீண்டும் இறுக்கி அணைத்து அவள் வாயில் முத்தமிட்டான். மகளின் கைகள் தானாக உயர்ந்து தந்தையின் முதுகில் கோர்த்துக்கொண்டன. அப்பாவும் மகளும் கட்டிப்பிடித்து இதழ் முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டார்கள். மகளின் கீழுட்டைக் கவ்விய அப்பா, தன் வாய்க்குள் இழுத்து ஆரஞ்சுச் சுளைபோல் சுவைத்தான். தந்தையின் முத்தத்தில் மெய்மறந்த மகள், வாயைத் திறந்து கொடுத்தாள். மகளின் வாய்க்குள் நாக்கை விட்டு அவள் நாக்கோடு தன் நாக்கை பின்னிக்கொண்டான். தன் வாய்க்குள் புகுந்த தந்தையின் நாக்கை தன் எச்சிலால் குளிப்பாட்டினாள் மகள்.