மறுநாள் காலை நான் கண்விழித்த போது. குளிருக்கு இதமாக கம்பளியால் நன்றாக அன்னை மூடிவிட்டிருந்தாள் வேணி அம்மா. சுன்னி ஏற்கனவே கம்பளியை தூக்கிக்கொண்டு நின்றது. நான் எழுந்து எங்கள் அறைக்கு சென்றேன். வேணி அம்மா சமையல் கட்டில் அடுப்பு வேலையாக இருந்தாள். நான் அவளுக்கு அருகில் சென்று உரசிக்கொண்டு நின்றேன்.
“நல்லா தூங்குனீங்களா நேத்து?” என்றேன்.
“ஆமா தம்பி. குளிருக்கு இதமா இருந்துச்சி அந்த நெருப்பு. நல்ல தூக்கம். நீங்க?” என்றாள்.
“நானும் தான் மா.” என்று சொல்லிவிட்டு அவள் தோளில் கை வைத்தேன். அவள் அடுப்பிலேயே கவனமாக இருந்தாள். நான் தோளில் இருந்து கழுத்தை நோக்கி கையை நகர்த்தினேன். நைட்டியால் மூடப்படாத, அவளது கழுத்தும் தோளும் சேறும் இடத்தில் கைவைத்துக் கொண்டு அப்படியே நின்றேன். பிறகு கையை மீண்டும் நகர்த்தி முதல்நாள் இரவு நான் சுன்னியை வைத்துத் தேய்த்த அவளது புஜத்தைப் பிடித்தேன். அப்படியே சிறிது நேரம் நின்றேன். அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை. எனக்கு அவள் குண்டியைத் தடவ வேண்டும் போல் இருந்தது. இன்னும் சில நொடிகள் அவள் அருகே நான் நின்றிருந்தால், என்னையும் மீறி என் கைகள் அவள் குண்டிகள் மீதே படர்ந்திருக்கும். ஆனால் நான் சட்டென கையை எடுத்துக்கொண்டேன். அவள் ‘என்ன?’ என்பது போல் திரும்பி என் முகத்தைப் பார்த்தாள். “பல்லு விளக்கிட்டு வர்றேன்.” என்று சொல்லிவிட்டு பாத்ரூமுக்கு சென்றேன்.
அதை முடித்து வெளியே வந்த போது. காபியை கையில் கொடுத்தாள் வேணி அம்மா. நான் வெளியே சென்று முன் வாசல் படியில் அமர்ந்தேன். பனி நன்றாக வெளிப்புறங்களை மூடி இருந்தது. குளிருக்கு அந்த காபியின் சூடு இதமாக இருந்தது. இரவு நான் வேணி அம்மாவை என்னென்ன செய்தேன் என்பதை எல்லாம் நினைத்துக்கொண்டே காபியை குடித்து முடித்தேன்.
காபி குடித்து முடித்தவுடன் யாரோ கேட்டைத் திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. எனக்கு நேராக சற்று தூரத்தில் கேட் இருந்தாலும், பனியின் காரணமாக எதுவும் சரியாக தெரியவில்லை. இரண்டு உருவங்கள் உள்ளே நுழைவது மட்டும் மங்கலாகத் தெரிந்தது. பிறகு கேட்டை மூடும் சத்தம் கேட்டது. அந்த உருவங்கள் இரண்டும் சற்று நெருங்கி வந்தபிறகு தான் அவர்கள் யார் என்று தெரிந்தது. சரசுவும் மல்லிகாவும் ஜோடியாக வந்தனர்.
நான் வாசலில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தும் சரசுவின் முகத்தில் ஒரு பெரிய புன்னகை தோன்றியது. மல்லிகாவும் லேசாக புன்னகை செய்தாள் ஆனால் முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக்கொண்டாள். இருவரும் புடவை அணிந்து அதற்குமேல் ஸ்வெட்டர் அணிந்திருந்தார்கள். மல்லிகா தலையைச் சுற்றி ஒரு ஸ்கார்ஃப் அணிந்திருந்தாள். அப்போது தான் குளித்து முடித்து, இருவரும் மிகவும் அன்று வார்த்தை விட கலராகத் தெரிந்தார்கள். என் குஞ்சு வளர ஆரம்பித்தது.
சரசு நேராக வந்து, படியில் எனக்கு சற்று கீழே நெருக்கமாக அமர்ந்து கொண்டாள். மல்லிகா எங்கள் அருகில் வந்தாள், ஆனால் அமரவில்லை. நின்று கொண்டே எங்களை குறுகுறுவென்று பார்த்தாள்.
“எப்படி இருக்கீங்க சார்?” என்றாள் சரசு புன்னகையுடன்.
“நல்லா இருக்கேன். நீங்க?” என்றேன்.
“நாங்க நல்லா இருக்கோம் சார். நீங்க மனசு வெச்சா அப்படியே இருப்போம்.” என்று சொல்லிவிட்டு என் முட்டியில் கைவைத்தாள்.
நான் அதைப் பார்த்தபடி அமைதியாக இருந்தேன். சரசு ஒருமுறை வீட்டுக்குள் எட்டிப் பார்த்துவிட்டு, சற்று தணிந்த குரலில், “நான் சொன்னதை பத்தி முடிவு பண்ணிட்டீங்களா சார்?” என்றாள்.
“கிட்டத்தட்ட.” என்றேன்.
“அந்த குருமூர்த்தி எழுதுன கணக்கை எல்லாம் எடுத்து பாத்தீங்களா?”
“பாத்தேன்.”