சற்று நேரம் கழித்து, நான் கட்டிலில் படுத்து என் அருகில் கிடந்த சரசுவை தடவியபடி நிர்வாணமாக வேலை செய்து கொண்டிருந்த மல்லிகாவை ரசித்துக்கொண்டிருந்தேன். சரசு ஓயாமல் ஏதேதோ பேசிக் கொண்டிருந்தாள். எனக்கு மீண்டும் அவளை ஓக்க வேண்டும் போல் இருந்தது. ஆனால் அவள் வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டாள். “அவசரப்படாதீங்க சார்! அப்பறம் அலுத்து போயிடும்.” என்று சொல்லிவிட்டு என் சுன்னியில் கைவைத்து இன்னும் ஒழுகிக் கொண்டிருந்த கஞ்சியை தொட்டு வாயில் வைத்து ருசி பார்த்தாள். பிறகு அவளும் எழுந்து வேலை செய்யத் தொடங்கினாள்.
குளிர் அதிகமாகவே இருவரும் உடைகளை அணிந்து கொண்டனர். நான் கட்டிலில் கிடந்த போர்வையை எடுத்து மூடிக்கொண்டு அவர்களுடன் பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். சற்று நேரம் வேறு விஷயங்களைப் பற்றி பேசிய பிறகு நான் குருமூர்த்தியைப் பற்றிக் கேட்டேன்.
“அவரு ஏன் உங்களை எல்லாம் விட்டுட்டு போறாரு? அவரையும் நீங்க இப்பிடித்தானே ஜாலியா வச்சி இருந்தீங்க?” என்றேன்.
“அவரு இப்படி எல்லாம் கிடையாது சார். மாசாமாசம் பணம் கரெக்டா குடுத்துருவாரு ஆனா மாசத்துக்கு ஒரு தடவை என் கூட படுக்கிறதே பெரிய விஷயம். அதுவும் கடைசியா ஒரு மூனு மாசத்துல ஒரு தடவை கூட என்கிட்ட வரல. நானே வலிய போல் அவுத்து போட்டு நின்னா கூட அவருக்கு தூக்காது. குடிச்சு குடிச்சு எல்லாம் வேலை செய்யாம போச்சு.” என்று சொன்னாள். எனக்கு அது சற்று ஆச்சரியமாக இருந்தது. நான் பதில் எதுவும் சொல்லாமல் அமைதியாக இருந்தேன்.
சரசு தொடர்ந்து பேசினாள். மல்லிகா வை ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு, சற்று தயக்கத்துடன் பேசினாள், “உங்ககிட்ட சொல்றதுக்கு என்ன சார்? அந்த ஆளு இங்க வேலைக்கு சேர்ந்தப்போ, எங்க அம்மாதான் இங்க வேலைக்கு வரும். அப்ப எனக்கு பதினெட்டு வயசுதான். கல்யாணம் ஆகல. எங்கம்மாவ விட குருமூர்த்திக்கு பத்து வயசு கம்மிதான், ஆனா எங்க அம்மா அவர மயக்கி முந்தானைல முடிஞ்சி கிச்சு. அப்பல்லாம் தினம் ஏதாவது சாக்கு சொல்லி அம்மா இங்க வந்துரும். என்னையும் கூட்டி வரும். என்னை வேலை பாக்க சொல்லிட்டு ரெண்டு பேரும் கிடந்து கும்மாளம் அடிப்பாங்க. அப்ப எல்லாம் அந்த ஆளு நல்லா துடிப்பாதான் இருந்தாரு. அஞ்சு வருசம் முன்னாடி எங்க அம்மா செத்து போயிருச்சி, அதுக்கு அப்பறம் தான் அவரு குடிக்க ஆரம்பிச்சாரு. பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமா அடங்கி போனாரு.” என்றாள்.
நான் மேலும் ஆச்சரியம் அடைந்தேன். கிட்டத்தட்ட நானும் குருமூர்த்தி போலத்தான் இருக்கிறேன். சரசுவின் அம்மா குருமூர்த்தியை மயக்கியது போல் சரசு இப்போது என்னை மயக்கி இருக்கிறாள். உடனே இதை புரிந்து கொண்டது போல், சரசு, “கவலை படாதிங்க சார், நான் உங்களை அப்பிடி விட்டுட்டுப் போக மாட்டேன்.” என்று சொல்லி சிரித்தாள்.
நானும் சிரித்துவிட்டு, “உங்க அம்மா எப்பிடி இறந்தாங்க?” என்றேன்.
“சிறுத்தை அடிச்சிருச்சு சார்.” என்றாள்.
“சிறுத்தையா? இங்கையா?” என்றேன் நான் பதட்டத்துடன்.
அவள் மீண்டும் சிரித்து, “இங்க இல்ல சார். இவ்வளவு பெரிய சுவர தாண்டி சிறுத்தை எல்லாம் இங்க வராது. எங்க ஊருல, வீட்டுப் பக்கம் ஒரு சின்ன காடு இருக்கு. அங்க இருந்த சில சமயம் சிறுத்தை ஊருக்குள்ள வந்து ஆடு கோழி எல்லாம் அடிக்கும். அப்பப்போ மனுசங்களையும் அடிக்கும். அப்பிடித்தான் ஒருநாள் ராத்திரி வீட்டை விட்டு வெளிய போன எங்க அம்மாவ சிறுத்தை அடிச்சி இழுத்துட்டு போயிடுச்சி.” என்றாள்.
நான் சற்று அமைதி அடைந்தேன். “மத்தபடி இங்க சிறுத்தை எல்லாம் கிடையாது இல்ல?” என்றேன்.
“இங்க அதெல்லாம் கிடையாது சார். நரி, மரநாய் தான் உண்டு, அதுவும் பகல்ல வராது. நீங்க கேட்டை மூடி வெச்சா அது எல்லாம் உள்ள வராது. அப்பிடியே வந்தாலும் நீங்க விரட்டுனா ஓடிரும்.”
நான் தலையை மட்டும் ஆட்டிக்கொண்டேன். பிறகு சற்று நேரத்தில் வேலையை முடித்துவிட்டு மூவரும் கீழே இறங்கினோம். நான் வேண்டா வெறுப்பாக உடைகளை அணிந்து கொண்டேன். மல்லிகாவின் புடைவைக்குள் கையை நுழைத்து அவள் முலையை பிசைந்து கொண்டே இன்னொரு கையால் சரசுவின் குண்டியை தடவியபடி இறங்கினோம். முதல் மாடியில் இருந்து தைத்தளத்துக்கு இறங்கும் படியை அடைந்தபோது சரசு என்னை நிறுத்தினாள்.
“இப்பிடியே விட்டுட்டு போனா நீங்க எங்களை மறந்துருவீங்க சார்.” என்று சொல்லிவிட்டு, முட்டி போட்டு அமர்ந்து ஷார்ட்சில் இருந்து என் சுன்னியை வெளியே எடுத்தாள். சில முறை ஊம்பி விட்டு அதை விரைக்க வைத்தாள். பிறகு தன் ஜாக்கெட்டின் சில கொக்கிகளை கழற்றி சற்று தளர்த்திவிட்டு, அதன் அடிப்பக்கமாக, தன் இரண்டு முலைகளுக்கும் நடுவில் என் சுன்னியை நுழைத்தாள். முலைகளை இரண்டு பக்கமும் அமுக்கிக் கொண்டு மேலும் கீழும் அசைத்தாள். அடிப்பக்கம் நுழைந்த என் சுன்னி அவளுடைய மார்பின் மேல்பக்கம் இரண்டு முலைகளுக்கும் நடுவில் எட்டிப் பார்த்தது. மல்லிகா என் முகத்தைத்திருப்பி முத்தம் கொடுத்தாள்.
இப்படியே சில நிமிடங்கள் போன பிறகு, எனக்கு மீண்டும் கஞ்சி வருவதுபோல் இருந்தது. நான் சற்று முனகியதும் சரசு தன் அசைவை நிறுத்திவிட்டாள். என் சுன்னியை வெளியே எடுத்து ஷார்ட்ஸுக்குள் வைத்து மூடி அவளும் எழுந்து சேலையை சரியாக அணிந்துகொண்டாள். எனக்கு சற்று ஏமாற்றமாக இருந்தது. அவள் மேலும் சில நொடிகள் எனக்கு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு படிகளில் இறங்கி வாசலுக்கு ஓடினாள். பின்னால் மல்லிகாவும் ஓடினாள். நான் மெதுவாக இறங்கிவந்து வெளியே பார்த்தேன். அங்கு சரசுவின் அப்பா ஒரு மரத்தடியில் உட்கார்தபடியே தூங்கிக்கொண்டு இருந்தார். இவர்கள் இருவரும் அவரை எழுப்பிவிட்டு வெளியே சென்று கேட்டை மூடினார்கள்.
நான் பிறகு திரும்பி எங்கள் அறையை நோக்கி நடந்து வந்தேன். நான் அறைக்கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்த அதே நொடி, பாத்ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தாள் வேணி அம்மா. குளித்து முடித்து, பாவாடையை பாதி நெஞ்சு வெளியே திரியும் படி கட்டிக்கொண்டு துண்டை தலையை சுற்றி கட்டிக்கொண்டு, தொடைகள் குலுங்க காலை நன்றாக மிதியடியில் தேய்த்து உலர்த்தினாள். என்னைப் பார்த்து புன்னகைத்துவிட்டு சமையலறைக்கும் நுழைந்தாள். ஆனால் இன்று சமையலறை கதவை மூடவில்லை. அப்படியே உள்ளே சென்று டைனிங் டேபிளில் கிடந்த தன் துணிகளில் இருந்து ஒரு பிராவை எடுத்தாள். நான் சமையலறை வாசலிலேயே நின்று பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். எனக்கு முதுகை காட்டியபடி நெஞ்சில் இருந்த பாவாடையை இறக்கி இடுப்பில் கட்டினாள்.
அவளுடைய முதுகில் இருந்த சதை மடிப்புகளுடன் பளபளத்தது. பிராவை அணிய அவள் கைகளைத் தூக்கியபோது, அவளுடைய முலைகள் பக்கவாட்டில் தெரிந்தன. குலுங்கிக் கொண்டு இருந்தன. பிராவை அணிந்து விட்டு நைட்டியை எடுத்து என் பக்கம் திரும்பினாள். நான் அங்கு நின்று பார்ப்பதை சட்டை செய்யாமல், நைட்டியில் தன் தலையை நுழைத்து, பிறகு கைகளை நுழைத்து கீழே இறக்கிவிட்டாள்.
“வேலை ஆட்கள்லாம் போய்ட்டாங்களா தம்பி?” என்றாள் தன் பிரம்மாண்ட உடலின் தசை மடிப்புகளில் சிக்கிய நைட்டியை இழுத்துவிட்டபடி. நான் பதில் சொல்ல்மல் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். அவள் தன் தலையை துவட்டியபடி என் அருகில் வந்து, நீட்டிக்கொண்டு நின்ற என் சுன்னியில் தன் வயிற்றை தடவியபடி என்னைக் கடந்து சென்ற பிறககுதான் எனக்கு சுயநினைவு வந்தது.
வேணி அம்மா சோஃபாவில் சென்று அமர்ந்து கழுத்தில் இருந்த நீர்த்துளிகளைத் துடைத்துக்கொண்டு இருந்தாள். வழக்கம் போல் முலைப்பிளவு தெரிந்தது. அவள் உரசிவிட்டு போனதில் இரும்புக் கம்பி போல் ஆகியிருந்த என் சுன்னி வேணி அம்மா இருந்த திசையை சுட்டிக்காட்டி “அங்கே போ” என்று சொல்வது போல் நீண்டு நின்றது. நானும் அதற்கு கீழ்படிந்து, வேணி அம்மாவை நோக்கிச் சென்றேன். ஜட்டி போடாததால் ஷார்ட்ஸை முன்பக்கம் தள்ளிக்கொண்டு நின்ற என் சுன்னியை மறைக்க வேண்டும் என்று என் ஆறாவது அறிவு எச்சரித்தது. ஆனால், “சும்மா போ! என்ன தான் நடக்குதுன்னு பாப்போம்!” என்று ஒரு குரல் சொன்னது. எனவே நான் அதை மறைக்காமல், அப்படியே நடந்து அவள் அருகே சென்றேன்.