ஆனந்த்: “அம்மா, நீங்கதான் எங்களுக்கு கடவுள் மாதிரி. இந்த குடும்பத்துக்கு எஜமானியே நீங்கதான். நீங்க எங்ககிட்ட அனுமதி கேக்குற மாதிரி கேக்கலாமா? நீங்க சொன்னா நாங்க எதுவும் மறுத்து பேசுவோமா? உங்களுக்கு எங்க தூங்க சம்மதமோ அங்க தூங்குங்கம்மா. எங்களுக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லம்மா. நீ என்னடா சொல்ற கண்ணா?”
கண்ணன்: “நீ சொன்னதே தான்டா நானும் சொல்றேன். அம்மா எதுக்கு நம்மகிட்ட அனுமதி கேட்டுட்டு இருக்காங்கன்னு எனக்கு புரியவே இல்ல. அதனால தான் நான் அமைதியா இருக்கேன். அம்மா கிழிச்சு கோட்ட நீயும் சரி, நானும் சரி, தாண்ட போறதில்ல. பின்ன எதுக்கு அம்மா நம்மகிட்ட இப்டி பேசுறாங்கன்னு தெரியல. நீ சொன்ன மாதிரி எனக்கும் இதுல எந்த ஆட்சேபனையும் இல்ல. அம்மா அவங்களுக்கு விருப்பப்பட்ட இடத்துல படுத்து தூங்க அவங்களுக்கு முழு உரிமையும் இருக்குடா ஆனந்த்.”
‘ஹப்பாடா, பசங்களுக்கு எந்த சந்தேகமும் வரல. குறிப்பா கண்ணனுக்கு எந்த சந்தேகமும் வரலைன்னா அப்போ அவன் தூங்கிட்டுதான் இருந்திருக்கான் போல. நாம தான் இருட்டுல அவன் முழிச்சுட்டு இருந்துட்டு சேட்டை செஞ்சதா தப்பா நெனைச்சுக்கிட்டோம் போல’ன்னு யோசிச்சு மனசுக்குள்ளேயே கண்ணனுக்கு சாரி சொன்னா அனு. ‘சரி இன்னிக்கு ஆனந்த் ரூம்ல படுத்துக்கலாம் நாளைக்கு கண்ணன் ரூம்ல தூங்குறப்ப அவன்ட காரணம் சொல்லாம சாரி சொல்லிடலாம்’னு முடிவு பண்ணா. கண்ணனை கிட்ட இழுத்து அவனை இறுக்கமா கட்டி அணைச்சு பிடிச்சு, அப்புறம் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு விலகி அவன் தாடையை தாங்கி பிடிச்சு அவன் கன்னத்துல அழுத்தமா ஒரு முத்தம் குடுத்து அனுப்புனா அனு. கட்டி பிடிக்கிறப்ப கண்ணன் கை தன்னோட குண்டில பட்டு அழுத்தினதையும், அவனோட விறைச்ச சுன்னி தன்னோட புண்டை மேட்டுல நைட்டியோட குத்தினதையும் அனு கவனிக்காம இல்ல. கண்ணன் இந்த சின்ன சந்தோஷத்தோட ரூம்குள்ள போயி கதவை அடைச்சுகிட்டான். ஹெட்செட் எடுத்து மாட்டிகிட்டு பிட்டு படம் பாக்க ஆரம்பிச்சான் கண்ணன்.
அனு அம்மா ஆனந்த் ரூம் கதவை தெறந்துகிட்டு உள்ள போனா. ஆனந்த் அனு அம்மா குண்டி ரெண்டும் குலுங்குற அழகை ரசிச்சுட்டே பின்னாடியே வந்து கதவை அடைச்சு தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டு ஏசி போட்டு நல்லா குளிர்ச்சி அதிகமா இருக்கிற மாதிரி செட் பண்ணான். அனு மெல்ல அன்ன நடை போட்டு நடந்து பெட்ல ஏறி படுத்தா. அனு படுத்திருக்கிற அழகுல சொக்கிப்போயி அப்டியே மெய் மறந்து வாய ஆஆன்னு பொளந்துட்டு நின்னுட்டு இருந்தான் ஆனந்த். அதை பாத்த அனுவுக்கும் ஒரு மாதிரி கிளுகிளுப்பா இருந்துச்சு. ‘இன்னிக்கு என்ன நம்மள பாக்குற ஆம்பளைங்க பூரா பேரும் நம்மள ஓக்குற வெறியிலேயே இருக்கானுங்க மகனுங்க உள்பட’ன்னு நெனைச்சு அனு ஆனந்துக்கு தெரியாம சிரிச்சுகிட்டா. சிரிச்சது அனு அம்மா இல்ல. அவளுக்கு உள்ள இருந்த காம மிருகம்னு அனுவுக்கு அப்போ தெரியல.
அனு: “என்னடா ஆனந்த்? அம்மாவை புதுசா பாக்குற மாதிரி அப்டியே முழுங்குற மாதிரி பாத்துட்டு இருக்க? லைட்ட அணைச்சுட்டு வந்து படுடா சீக்கிரம்! ஏற்கனவே ரொம்ப லேட் ஆயிடுச்சு!”
ஆனந்த்: “இல்லம்மா, இந்த ட்ரெஸ்ல நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்கம்மா. அதான் என்னையே மறந்து பாத்துட்டு இருக்கேன். இன்னிக்கு நீங்க எப்பவும் போல இல்லம்மா. இன்னிக்கு ஏதோ உங்ககிட்ட வித்தியாசம் தெரியுது. உங்ககிட்ட இருந்து வந்த வாசனையும் இன்னிக்கு எனக்கு புதுசா தான்மா இருந்துச்சு. சரி இருங்க லைட்ட அணைச்சுட்டு வரேன்!”
சொல்லிட்டே ஆனந்த் லைட்ட அணைச்சுட்டு நீல கலர் நைட் லாம்ப் போட்டுட்டு அந்த அரை இருட்டுல மெதுவா நடந்து வந்து பெட்ல அம்மா பக்கத்துல படுத்தான். அனு அம்மா தலைக்கு குடுத்திருந்த கைய எடுக்காம எந்த அசைவும் இல்லாம இவன் எப்படி படுக்கிறான்னு பாத்துட்டு அப்டியே படுத்துருந்தா. ஆனந்த் படுத்ததும் அப்டியே மெதுவா நகந்து வந்து அனு அம்மாவுக்கு நெருக்கமா வந்து படுத்தான். ஆனந்த் கிட்ட வந்ததும், அனு அவன் நெத்தில ஒரு அழுத்தமான முத்தம் குடுத்தா. ஆனந்த் பேச ஆரம்பிச்சான்.
ஆனந்த்: “அம்மா, ஐ லவ் யு மா!”
அனு: “மீ டூ டா செல்லமே!”
ஆனந்த்: “அம்மா, என் அழகு அம்மா!”
சொல்லிட்டே இன்னும் நெருக்கமா வந்து அனு அம்மாவை நல்லா இறுக்கமா கட்டி பிடிச்சான் ஆனந்த். அந்த அணைப்புல எப்பவும் இருக்கிற பாசத்தை தாண்டின ஒரு உணர்வு இருக்குன்றதை அனு அம்மா உணர்ந்தா.
அனு: (அப்போ நம்ம மகனை நம்ம உடம்பு டிஸ்டர்ப் பண்ணிருக்கு இன்னிக்கு. சரி எவ்ளோ தூரம் போறான்னு பாப்போம். கண்ணன் அளவுக்கு இவன் குறும்புக்காரன் இல்லையே அப்டி என்ன பண்ணிடப்போறான்!)
அனு இங்கயும் ஒரு தப்புகணக்கு போட்டுட்டான்னு அவளுக்கு அப்போ புரியல. ஆனந்த எந்த அளவுக்கு போயிட போறான்னு நெனைச்சுகிட்டே அனுவும் ஆனந்த அணைச்சு அவனோட உடம்பு சூட்ட உணர்ந்தா. ஆனந்த் உடம்பு எப்பவும் இருக்கிறத விட பல மடங்கு சூடா இருக்கிற மாதிரி தோணுச்சு அனுவுக்கு.
அனு: “(ஒரு வேளை காய்ச்சலா இருக்குமோ?) ஆனந்த் செல்லம், என்னடா உன் உடம்பு இன்னிக்கு இப்டி சுடுது. உடம்புக்கு ஏதும் சரி இல்லையா உனக்கு?”
ஆனந்த்: “அட அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லம்மா. இதெல்லாம் சாதாரணம் தான், நீ ஏதும் நெனைச்சுக்காதமா எனக்கு ஒன்னும் இல்ல!”