என் கணவரிடம் என் பயத்தை சொன்னேன். இரண்டு மாணவர்களுடன் நன்றாக அனுபவித்து விட்டேன். இதோடு நிறுத்திக் கொள்ளலாம். எதாவது வம்பாகிட போகுது என்று நான் சொன்னதற்கு, அவர் அதெல்லாம் ஜாக்கிரதையா இருந்துக்கலாம் அம்மு. உன்னாலே அந்த ரெண்டு பசங்க கூட அவ்ளோ அனுபவிச்சுட்டு அந்த சுகம் இல்லாம இருக்க முடியாது. நீ இது வரை மூவ் பண்ணின மாதிரியே இப்பவும் மூவ் பண்ணு. கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையா மட்டும் இருந்துக்கோ என்று சொன்னார். அவர் என்ன சொன்னாலும் என் மனம் சமாதானமாகவில்லை. அதனால் பசங்களுடன் பழகுவதை கொஞ்சம் தவிர்த்தேன்.
ஆனால் என் கணவரோ என் ஆசை எல்லாம் நிறைவேத்துறேன்னு சொல்லிருக்கே அம்மு என்று சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார். என்னுடைய சுகத்தை விட அவருடைய அந்த விபரீத ஆசைகளை தீர்த்துக் கொள்ள தான் அவர் என்னை தூண்டி விடுகிறார் என்று புரிந்தது.
அந்த வாரம் முழுக்க பசங்க ட்யூசன் வந்துட்டு இருந்தாலும் என் கணவரை அதிகம் என் பக்கத்திலே இருக்குமாறு நான் பார்த்துக் கொண்டதால் பசங்க என்னை தொட முடியாம தவிச்சாங்க.
எனக்கும் லாவண்யாவோட ப்ரசனைலே பயந்து போயிருந்ததால் அவங்க கூட பழகனும் என்ற எண்ணம் அதிகம் எழவில்லை.
அன்று என் கணவர் மீண்டு இரண்டு நாள் வேலையாக வெளியூர் கிளம்ப நான் பசங்களை ட்யூசன் வர வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டேன்.
மாலை பள்ளி விட்டதும் நேராக வீட்டுக்கு போகாமல் கடைத் தெருவுக்கு போய் சில மேக்கப் சாதனங்கள் வாங்கிக் கொண்டு பஸ் ஸ்டேண்ட் வர மணி மாலை ஆறை தாண்டி விட்டது.
அந்த சமயத்தில் ஒரு கார் பஸ் ஸ்டேண்ட்டில் என்னை ஒட்டி வந்து நிற்க உள்ளே ட்ரைவர் சீட்டிலிருந்து லாவண்யா மிஸ் வெளியே தலை நீட்டி மிஸ் என்றாள்.
நான் அவளை ஆச்சரியமாக பார்த்து ஹாய் சொல்ல வாங்க நான் ட்ராப் பண்றேன் என்றாள். நான் ஐயோ… உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம் என்று சொல்ல அவள் வற்புறுத்தினாள். நானும் வேறு வழியின்றி காரில் ஏறிக் கொண்டேன்.
காருக்குள் உட்கார்ந்த பிறகும் என் ஆச்சரியம் குறையவில்லை. விலையுயர்ந்த கார். இருபது லட்சம் தொடும். ஏசி குளிர் உடம்பை சிலிர்க்க வைத்தது. இவள் இவ்வளவு வசதியானவளா என்று ஆச்சரியமாக இருந்தது.
லாவண்யா காரை ஓட்டிக் கொண்டே மிஸ் எங்க வீட்டுக்கு வந்து ஒரு காஃபி சாப்பிட்டுட்டு போகலாம் என்று சொல்ல ஐயோ அதெல்லாம் வேண்டாங்க மிஸ் என்று நான் மறுக்க அவளோ என்ன மிஸ்… என்னை போய் வாங்க போங்கன்னு… சும்மா வா போன்னே கூப்பிடுங்க என்று நான் மறுத்த்தை பற்றி கவலையில்லாமல் அவள் பாட்டுக்கு காரை அவளுடைய வீடு இருக்கும் பகுதிக்கு ஓட்ட துவங்கினாள்.
நானும் சரி கணவரும் வீட்டில் இல்லை, பசங்களையும் ட்யூசன் வர வேண்டாம்ன்னு சொல்லிட்டோம், இவளுடன் கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு போவோம் என்று அமைதியானேன்.
அவள் வீட்டுக்குள் காரை விட்டு நிறுத்திய போது அந்த வீட்டை பார்த்து நான் வாய் பிளந்தேன். பெரிய பங்களா போன்ற வீடு. மர்பிள்களால் இழைத்திருந்தார்கள். பெரிய பணக்காரி தான் போலிருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டே காரிலிருந்து இறங்கி வீட்டை வியப்போடு பார்த்தேன்.
லாவண்யா கைப்பையிலிருந்து சாவி எடுத்து வீட்டை திறக்க வீட்டிலே யாரும் இல்லையா என்றேன். அவள் சிரித்து ஹஸ்பண்ட் ஃபாரின் என்றாள்.
நான் சிரித்து அது தெரியும். வேற துணைக்கு ரிலேட்டிவ்ஸ், உன் ஹஸ்பண்ட் பேரண்ட்ஸ் கூட இல்லையா என்றேன்.
எங்களுடையது லவ் மேரேஜ். ரெண்டு வீட்டுலேயும் ஒத்துக்கலை. பேச்சு வார்த்தை இல்லை. அதனாலே யாரும் கிடையாது. நான் மட்டும் தான் என்ற போது என் மனதில் என்ன வசதி இருந்தாலும் இப்படி தனியாக இருக்கிறாளே என்று கொஞ்சம் பரிதாபம் எட்டிப் பார்த்தது.
நான் ஹால் ஷோபாவில் உட்கார லாவண்யா டிவியை ஆன் செய்து ரிமோட்டை என் கையில் கொடுத்து விட்டு ஜஸ்ட் எ மினிட் என்று சொல்லி விட்டு உள்ளே போனாள்.
ஹால் சைஸே எங்கள் வீட்டு சைஸுக்கு பெரிதாக இருந்தது. டிவி, ம்யூசிக் சிஸ்டம், ஷோபா என்று ஒவ்வொன்றிலும் ஆடம்பரம் பளிச்சிட்டது.
சில நிமிடங்களில் வெளியில் வந்த லாவண்யா நைட்டிக்கு மாறி இருந்தாள். அந்த நைட்டி கூட இந்திய பெண்கள் நார்மலாக அணியும் நைட்டி போல இல்லாமல், விலையுயர்ந்த மெலிதான துணியால் அழகாக வடிவமைக்கப்பட்டு இருந்தது. அது அவள் முழங்கால் வரை தான் இருந்தது.
பிங்க் நிறத்தில் அவள் உடலை மூடியிருந்த அந்த ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டியை பார்த்த போது இதெல்லாம் எங்கே கிடைக்கும், தெரிந்தால் நாமும் இது போல வாங்கி அணியலாமே என்று தோன்றியது. உள்ளாடைகளை லேசாக காட்டிய அந்த மெலிதான துணியால் ஆனா நைட்டி எனக்கு மிக அழகாக இருக்கும் என்று தோன்றியது.