நான் அவளை ஆச்சரியமாக பார்த்து எப்படி உன்னாலே இதை சாதாரணமா எடுத்துக்க முடியுது என்றேன்.
சரி நாம மனசு விட்டு பேசுவோம். அதுக்கு முன்னாடி நீங்க என் கிட்டே மறைக்காம உண்மையை சொல்லனும் என்றாள்.
என்ன உண்மையை சொல்லனும்….?
அந்த ட்யூசன் பசங்க மேட்டர் உண்மையா என்றாள் லாவண்யா.
நான் காஃபி கோப்பையை டீபாயில் வைத்து விட்டு கோபமாக எழுந்தேன்.
என்ன நினைச்சிட்டிருக்கே நீ உன் மனசிலே என்னை பார்த்தா உனக்கு…
மேலே பேச முடியாமல் கோபத்திலும் கவலையிலும் முட்டிக் கொண்டு வந்த அழுகையிலும் என் உதடுகள் துடிக்க…
லாவண்யா சிரித்தாள்.
சொல்லுங்க…. தேவுடியா மாதிரி தெரியுதான்னு தானே கேட்க வந்தீங்க என்றாள்.
நான் ச்சீ… நீ இவ்ளோ மோசமான பொண்ணா இருப்பேன்னு நினைக்கவே இல்லை என்று கொஞ்சம் குரலை உயர்த்தி சொல்லி விட்டு ஷோபாவில் கிடந்த என் பைகளை எடுத்துக் கொண்டு நான் கிளம்ப முனைய…
என் கையை பற்றி என்னை நிறுத்திய லாவண்யா ஒரு நிமிசம் மிஸ்… உங்களை அவமானப்படுத்தனும்ன்னு நான் இந்த விசயத்தை சொல்லலை. இதெல்லாம் பெரிய விசயமே இல்லைன்னு புரிய வைக்கவும், கொஞ்சம் எச்சரிக்கையா இருக்கவும் தான் சொன்னேன். நீங்க இப்படி ரியாக்ட் பண்றதாலே உண்மை பொய்யாகிடாது. வாட்ச் மேன் என் கிட்டே நீங்க சுனில் கூட க்ளாஸ் ரூம்லே மேட்டர் பண்ணினதை சொல்லிட்டார்.
நான் மயக்கம் போடும் அளவுக்கு அதிர்ச்சி அடைந்தேன். கிழட்டு நாய், என்னிடம் சுகமும் அனுபவித்து விட்டு, இப்படி என்னை காட்டியும் கொடுத்து விட்டானா என்று கோபம் ஒரு பக்கம் கொப்பளித்தது.
மேட்டர் எல்லாம் பண்ணலை என்று நான் முணுமுணுக்க…
மத்ததெல்லாம் முடிச்சிட்டீங்க….
லாவண்யா சொல்லி விட்டு சிரித்தாள்.
அவளுடைய பேச்சின் நோக்கம் எனக்கு புரியவே இல்லை. நான் அவளை அவமானப்படுத்த நினைத்து அவள் விசயத்தில் தலையிட்டதற்கு பழி வாங்குகிறாளா என்று தோன்றியது.
வேற என்ன எல்லாம் சொன்னான் அந்த கிழட்டுப் பய…
அவனுக்கு கூட கையடிச்சு விட்டீங்களாம்..
அதிர்ச்சி மேல் அதிர்ச்சியாக கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் லாவண்யா. என் மனதில் திடீரென்று ஒரு சந்தேகம்.
இதையெல்லாம் பேசுற அளவுக்கு உங்களுக்குள்ளே என்ன பழக்கம் என்று கேட்டு விட்டு அவளை மடக்கி விட்ட மகிழ்ச்சியோடு பார்க்க…
அவளோ சர்வ சாதாரணமாக நானும் அவனுக்கு கையடிச்சு விட்டிருக்கேன். அதில்லாம முதல்லே அவன் பிரின்ஸிபல் கிட்டே தான் சொல்லிருக்கான். அவர் தான் என் கிட்டே சொன்னார் என்று உளற…
பிரின்ஸிபல் உன் கிட்டே சொன்னாரா? அப்ப அந்த ரெஸ்ட் ரூம் மேட்டர் உண்மைதானா?
அதான் ஏற்கெனவே உண்மைதான்னு சொல்லிட்டேனே…
அப்ப நீ….????
ம்ம்ம்… கேளுங்க… பயப்படாதீங்க…
நீ தேவுடியாவாடி…
கொஞ்சம்…
ச்சீ…
மிஸ்… நானும் கேட்கலாமே அதே மாதிரி….
எதே மாதிரி…
நீங்களும் தே….
இப்ப எதுக்காக இதையெல்லாம் என் கிட்டே பேசுறே… மிரட்டி பார்க்கிறியா? என்று அவளை முறைத்து குரலில் கடுமையை ஏற்றி கேட்டேன்.
லாவண்யா மீண்டும் அந்த கள்ள சிரிப்போடு என் கையை அவள் பிடியிலிருந்து விடுவித்து பதட்டப்படாம உட்கார்ந்து பேச தயார்ன்னா நான் உங்களுக்கு கொஞ்சம் உபயோகமான விசயங்கள் சொல்றேன் என்றாள்.
நான் இருந்த நிலைமையில் எனக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை. வாட்ச்மேன் கிழவனுக்கு நானும் கையடித்து விட்டேன். ப்ரின்ஸ்பலுடன் படுத்தேன், வாட்ச் மேன் பிரின்ஸிபலிடம் என்னை பற்றி சொல்லி விட்டான், பிரின்ஸிபல் என்னைப் பற்றி லாவண்யாவிடம் பேசியிருக்கிறார் என்று அதிர்ச்சிக்கு மேல் அதிர்ச்சி தரும் விசயங்களை ரொம்ப சர்வ சாதாரணமாக இவள் பேசுவதை எல்லாம் கேட்கும் போது இன்னும் என்னென்ன பூதங்கள் எல்லாம் கிளம்ப போகிறதோ என்று பயமாக இருந்தது.