‘வந்து 1 வாரம் ஆச்சினு சொன்ன… அதுக்குள்ள அவன ஃப்ரண்ட் பிடிச்சிட்டியா??’
‘ம்ம்.. 2 ஆவது நாளே…. செமயா கம்பனி கொடுத்தாங்க…. ஆனா இப்போ தான் பாக்க முடியல…. எங்க போனாங்க??’
‘அவனா>???…. சண்டை போட்டுட்டு போனான், இப்போ அவன் ஃப்ரண்டோட ஸ்டே பண்ணிருக்கான்…’
‘ஏன் என்னாச்சி????’
‘அவன் IPS ஆகனும் எல்லாருக்கும் ஆசை, ஆனா இவன் அதுக்கு எந்த முயற்சியும் எடுக்கமாட்டுரான்…. எதுக்கெடுத்தாலும் தார் ஊசிய எடுத்து குத்துராப்ல ஒருத்தர் அவங்கிட்ட சொல்லிட்டே இஉர்க்கனும், அப்டியும் பல விசயத்த செய்யமாட்டான்….. அப்ரம் பிடிவாதமும் ஜாஸ்தி…..’
‘ம்ம்ம்……’ அவங்க சொல்ல வரத புரிஞ்சிகிட்டேன்
‘இப்போ வந்தா IPS-சா தான் வருவேனு சொல்லி அவன் ஃப்ரண்ட் வீட்டுல Paying Guest-டா போய் தங்கிட்டான்…..’
‘ம்ம்ம்ம்……’ அப்படியே வீடு வந்தடைய
‘சரி, இதுல விடு க்ரிஷ்….’ என்க வீட்டின் முன் இறக்கி விட்டு சென்றேன்
நாட்க்கள் இப்படியே போய் கொண்டிருக்க ப்ரீத்தி என்னிடம் பேசுவதை நிறுத்தி ஒரு வாரம் கழிந்திருக்க, என் மனதில் அவளில்லாமல் எதையோ இழந்ததை போன்ற உணர்வு வர அவலிடம் போய் பேச முடிவெடுத்தேன்….. காலையில் விழித்ததும் அவளறைக்கே சென்றேன், எப்போதும் போல் கதவை தட்டாமல் திறந்து கொண்டு உள்ளே போய் கதவை தாளிட இன்று அவள் முழித்து கொண்டிருந்தாள்….. நானும் அவளருகே போய் கட்டிலில் படுத்து கொண்டேன், இடைவெளி விட்டு…. நீண்ட நேரம் அமைதி தொடர, அதை களைக்க நான் முயற்சிக்க “Sorry…”என்க… அதேவேளையில் அவளும் sorry சொல்லி என்னை கட்டி கொண்டாள்… அந்த தளுவளில் ஆயிரம் ஏக்கம் இருந்தது… நானும் அவளை கட்டி கொண்டு கண்ணத்தில் முத்தமிட அவளும் அதனை ஏற்க்கும் விதமாய் தோதாய் காட்டி, பின் உதட்டை கவ்வி கொண்டாள்…. இடைவிடாது என் இதழை உறிஞ்சியவள் கொஞ்சம் நிதானத்திற்கு வந்து
‘sorry… மாமா’
‘ஏய்… ச்சீ….’
‘போ.. மாமா….. என் மேல நீ எவ்ளோ கோவமா இருக்கனு எனக்கு தெரியும் இல்லினா என் கிட்ட பேசாம இவ்ளோ நாள் இருந்திருக்கமாட்ட….’ என சினுங்கினால்
‘ஏய்… குட்டி அப்டி இல்லடி, உன் முகத்த பாக்கும் போதெல்லாம் ஏதோ குற்றவுணர்ச்சி தெரிஞ்சிதுடி,,… அதான் பேச தோணல…’
‘இப்போ…’
‘அதன் எல்லாம் முடிஜிடுச்சே….’ என கட்டி உருண்டு அவளை என்மேல் ஏற்றிக் கொண்டேன்
‘ம்ம்… மாமா…’
‘சொல்லு ….’ என நெற்றியில் முத்தமிட்டேன்
‘உனக்கு அது வேணாம…??’
‘எது???’
‘இது தான்…’ என்று நெஞ்சை, என் நெஞ்சின் மீது அழுத்த
‘என்ன சொல்ரதுனே தெரியல டி…’ என்க
‘இதானே நீ அன்னைக்கு அப்டி நடந்துக்க உன்ன தூண்டிச்சி, இது உனக்கு சொந்தமானது மாமா…. நீ எப்போ வேணா என வேணா பண்ணிக்கலாம்…’ என்று இன்னும் அழுத்தினாள்
‘ம்ம்ம்…….ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்………’ அதன் அழுத்ததில் மெய் மறந்தேன்
‘இனியும் நான் தடுக்க மாட்டேன் மாமா…, என் மனசு மாறுரதுகுள்ள எடுத்துக்க இத…’
என எழுந்து கொண்டு தன் ஆடைகளை களைய ஆரம்பித்தாள்… சட்டென தன் மேலாடையை மேலோக்கி தூக்கி கழற்றியவள் அதை தூக்கி எறிய அது ஒரு மூலையில் விழுந்தது…
‘ஏய் என்ன பண்னுர,,…??’
‘பாத்தா தெரியலியா மாமா…’ என நக்கலாய் புன்னகைத்தப்படியே எனக்கு முதுகு காட்டியவாறு தன் ப்ரா கூஃக்கை கழட்ட வாயடைத்து போனேன் நான்…
என் நேரமோ என்னமோ அதிர்ச்சியில் ஆவலாய் அவள் செய்வதை பார்த்து கொண்டிருந்த எனக்கு தடையாய் ஒலித்தது அந்த சத்தம்… ஆம், அறயின் கதவு தட்டப்பட்டது… தட்டியது என் அத்தை தான்…. “ப்ரியா…. ப்ரியா…” என தட்டி கொண்டிருந்தார்…(இந்த இடத்துல ஒன்ன சொல்லிக்குறேன்…. என் அத்தை பொண்ணோட பேரு ப்ரியங்கா தான், ஏதோ Numerology-படி ப்ரீத்தினு மாத்திகிட்டாங்க)…. உடனே சுதாரித்த நான் பாத்ரூம் ஓட, ப்ரீத்தி ப்ராவை கழட்டி போட்டுவிட்டு, தான் கழட்டி எறிந்த Tops-ஐ அணிந்து கொண்டு கதவை திறந்தாள்…..
‘என்னடி இவ்ளோ நேரம்….’
‘ஏன்…???? உனக்கு தெரியாதா லீவ்நாள் எப்போ எழுந்துப்பேனு…..’ என்றாள் ப்ரீத்தி
‘இந்தா காஃபி….’
‘ம்ம்ம்…’
‘அப்றம், நானும் சரண்யாவும் Bank வரை கொஞ்சம் போய்ட்டு வரோம்…. அப்பா வண்டலூர்-க்கு ஃப்ரண்ட பாக்கா காலையிலயே போய்ட்டாங்க…. அதனால நீ விரும்புனா க்ரிஷ் கூடவோ இல்ல சிந்து கூடவோ Time spent பண்ணு சரியா…. தனியா இருக்க்காத,,,…’
‘அம்மா… நான் எப்டிமா அவனோட….. ஒரு வயசு ஒரு வயசு பொண்ண இப்டி வயசு பையன் கூட தனியா இருக்க சொல்ர….’
‘ஏய் ரொம்ப நடிக்காத நானும் எல்லாத்தையும் பாத்துகிட்டு தான் இருக்கேன்… ஆள் இருக்குரப்போ துள்ளுர ஆள் இல்லினா அவன கொஞ்சுர, இப்போ ஏதோ 2, 3 நாளா ரெண்டு பேரும் சரியில்ல….’