கார்த்திகவை எழுப்ப அவளோ அத்தையின் தோளில் சாய்ந்து கோண்டு அவர்களோடு சென்றுவிட்டாள்… மாமா என்னிடம் பயணம் குறித்து பேசியபடி வர, நான் மேலே அக்கா வீட்டில் தூங்குவதாக கூறி மேலேறி வந்தேன்….. மெத்தையில் விழுந்தது தான் ஞாபகம், அதன்பின் காலையில் யாரோ தட்ட தான் லேசாக விழித்தேன்… விழித்து பார்க்க பக்கத்தில் ப்ரீத்தி மங்களகரமாக காஃபியுடனும், முகம் முழுவதும் வெக்கத்துடனும் இருப்பதை உணர்ந்தேன்… நல்ல தூக்க கலக்கத்தில் இருந்த எனக்கு இன்னும் தூக்கம் மட்டுமே ஒரே தேவையாக இருந்தது….. இதனை அவளும் உணர்ந்திருப்பால் போலும், சூடான காஃபியை பக்கத்தில் வைத்து விட்டு என் இதழோடு இதழ் சேர்த்து மென் முத்தம் கொடுத்து என்னுடனே படுத்து கொண்டாள்… நானும் அவள் உடல் தந்த கதகதப்புடன் தூக்கத்தில் ஆழ்ந்து போனேன்…. மதியம் எழுந்து வெளியில் வர, சிந்து மாடியில் துணி காயப்போட வந்தாள், அவளை பார்த்த நான்,
‘ஹாய்…’ சொல்ல
‘ஹாய் டா….. எப்போ வந்த????’
‘நைட் தான்….’
‘ஓ…. அக்கா எப்டி இருக்கா??, அவ கூட இஉர்ந்த ப்ராப்ளம்லாம் சால்வ் பண்ணிட்டியா???’ என்றாள் துணி காயப்போட்டவாறே
‘ஆமா….. எல்லாரும் ஹேப்பி….’ என்றேன் சின்ன ஸ்மைலுடன்
‘ஓகே….’
‘சொல்லுங்க அப்றம்…..’
‘ஹான்… உனக்கு மேனேஜ்மெண்ட்ல இஉர்ந்து ஒரு நியூஸ் டா….’ என்றாள்
‘என்னது???’
‘இல்ல… பொதுவா ஈவன் செமஸ்டர் தான் இந்த ட்ரான்ஸ்பர் பண்ணுவாங்கலாம்…. உன் மாமா ஏதோ அவங்களுக்கு தெரிஞ்சதனால தான் நீ படிச்ச காலேஜ்ல பேசி உன்ன இங்க சேத்துகிட்டாங்கலாம்….’
‘அதுக்கு,,…’
‘அதனால நீ இப்போ யூனிவர்சிட்டி ரெக்கார்ட் படி இன்னும் அந்த காலேஜ்ல தான் பைட்க்குரியான், அதனால இந்த செமஸ்ட்டர அங்க தான் எழுதியாகனும்..’
‘எங்ககு அங்க போக இஷ்ட்டம் இல்ல… நான் எக்ஸாம் எழுதல….’ என்றேன்
‘அப்போ டீ-ஃபார் தான்…. அடுத்த 1 வருஷம் வேஸ்ட்டா போகும் பரவால்லையா…’ என்றவள் சிரித்தாள்
‘ஈஈஈ…. வந்ததும் வராததுமா கடுப்படிக்காத சிந்து,,…’ என்றேன்
‘டேய்… சும்மா போய் எழுது, அங்க உனக்கு எந்த ப்ரச்சனையும் வராது….. அடுத்த செமஸ்ட்டர்ல இருந்து நீ இங்கயே எக்ஸாம் எழுதிக்கலாம்ல…’என்றாள்
‘அதோட உனக்கு இதுல பெனிஃப்ட் தான் அதிகம்…’என்றவள் என் கண்ணை பார்த்து குறும்பாய் சிரித்தாள்
‘அப்டி என்ன பெனிஃபிட்???’ஏன்றேன், மெல்ல கிட்ட வந்து அந்த பக்கம் நின்று அக்கம் பக்கம் பார்த்தாள்
‘உன் மூலமா உன் அக்கா உண்டாயிட்டாளாமே, அதனால அவ இனி இங்க வரமாட்டாலாம்… அப்போ நீ ஊருல இருந்தா அவள பாத்துக்க வசதியா இருக்கும்ல…’ என “கொள்…”ளென சிரித்தாள்
‘போடீ… இவள….’ என அவள் தலையில் தட்டினேன்
‘அதோட எங்ககும் பெனிஃபிட்டா இருக்கும்….’ என வெட்க்கினாள்
‘உனக்கென்ன???’
‘என் புருஷன் வராரு…, நீ இல்லினா எந்த டிஸ்டர்பன்ஸும் இல்லாம என் புருஷனோட இருப்பேன் பாரு….’ என சிரித்தாள்
‘அப்போ உன்ன நான் டிஸ்டர்ப் பண்ணுரேன்ல???’
‘அப்டி இல்லடா…. சும்மா சொன்னேன்…’ என கொஞ்சினாள்
‘அது…… ஆமா, எப்போ வராரு???’
‘டுமாரோ லேண்டிங்க்….’ என உர்ச்சாகமானாள்
‘ம்ம்ம்…. என்சய் பண்ணுங்க…. நாங்க கெளம்புறோம்…’ என்றே
‘நாங்கன்னா????’
‘அத்த, மாமா, ப்ரீத்தி…. எல்லாரும் தான்….’
‘எங்க??’
‘ஊருக்கு…. இனி எல்லாம் நார்மல் ஆனப்றம் தான் வருவோம்…’ என்றேன், அதனை கேட்டு சற்று சோகமானாள்
‘ம்ம்…’
‘உங்க தம்பி வரலியா???’
‘உன் சின்ன அத்தான் கூட தான் வரல, அத ஏன் கேக்கல???’
‘ம்ம்… சொல்லுங்க??’
‘உன் சின்ன அத்தானும், என் தம்பியும் ஒன்னா தான் இருக்கனுங்கலாம்…. எக்ஸாம் பாஸாயிட்டாங்கலாம், கூடிய சீக்கிரத்துல ட்ரையினிங்க் ஆரம்பிக்க போராங்கலாம்…. அதனால வரமாட்டாங்களாம்….‘
‘அப்படியா,…??’
‘ஆமா… ஏன் உனக்கு தெரியாதா???’
‘இல்ல…. இப்போ தான இங்க வரேன்…. அக்காக்கும் தெரிஞ்சிருக்காது, அவளுக்கு தெரிஞ்சிருந்தா சொல்லிருப்பால்ல…’
‘ஆமா, அவ தான் சண்டை போட்டு முறுக்கிட்டு போய்ட்டாளே….’ என்க
அப்போது கீழிருந்து ப்ரீத்தி கூப்பிடும் சத்தம் கேட்டு அத்தோடு பேச்சை நிறுத்தி “சரி வரேன்…. மறுபடி அவ்ந்து பண்ணிக்கலாம்…” என சிரித்தவாறு சொல்ல, “ம்ம்…. உம்மா….” என ஃப்லையிங்க் கிஸ் ஒன்றினை என்னை நோக்கி பறக்கவிட்டவள் திரும்பி போக, நானும் அதனை பிடித்து கீழே சென்றேன்… கீழே போனதும் சாப்பிட்டு விட்டு கிளம்புவது தான் என அத்தை சொல்ல, நானோ,