இடுப்பைத் தடவி, மெல்ல பிசைந்தேன். மீண்டும் எனக்கு படபடப்பு அதிகமானது. மூச்சு வேகமாக வெளியேறியது. அதை உணர்ந்த சரசு, சட்டென ஜட்டிக்குள் முன்பக்கம் சொருகியிருந்த அவள் கையை வெளியே எடுத்தாள். இன்னொரு கை இன்னமும் என் குண்டியில்தான் இருந்தது.
“முதல் நாளே எல்லாத்தையும் செஞ்சா உங்க உடம்பு தாங்காது சார். கொஞ்சம் கொஞ்சமா எல்லாத்தையும் கத்து குடுக்கிறேன். ஆனா நான் சொன்னத மட்டும் மறந்துடாதீங்க சரியா? நான் உங்களை கவினிச்சிக்கிற மாதிரி நீங்களும் என்னை கவனிச்சிக்கோங்க.” என்று சொல்லிவிட்டு, என்னை விட்டு விலகி சற்று பின்னால் சென்றாள்.
ஒரு பக்கம் அவள் விலகியது எனக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், இன்னொரு பக்கம் ஒரு நிம்மதி உண்டானது. அவள் என் சுன்னியைத் தன் கையில் பிடித்துக்கொண்டு என்னிடம் பேசிய போது, ஏதோ அவள் வீட்டு நாய்க்குட்டி போல் நான் தலையை ஆட்டிக் கொண்டு நின்றது, எனக்கே வெட்கமாக இருந்தது. அவள் வலகிச் சென்றதும் அவளுடைய மந்திரத்தில் இருந்து மீண்டு நான் பழையபடி மாறத் தொடங்கினேன். என் முகத்தை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவளும் அதை உணர்ந்து விட்டால் போல்.
நிமிர்நது நின்று ஷார்ட்ஸை சரி செய்து கொண்டு அங்கிருந்து நகரத் தொடங்கிய என் மார்பில் கைவைத்து நிற்க வைத்துவிட்டு, தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் கைவிட்டு ஒவ்வொரு முலையாக வெளியே எடுத்துப் போட்டாள். அதை மறைக்காதவாறு, முந்தானையை இறக்கிக் கீழே போட்டாள். பிறகு ஏற்கனவே தொடை வரை ஏறியிருந்த சேலையை, பாவாடையோடு இடுப்பு வரைத் தூக்கிக்கொண்டு, முடிகள் அதிகம் இல்லாத தன் புண்டை எனக்கு நனறாகத் தெரியும்படி சற்று வளைந்து நின்றுகொண்டு, என்னைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே தன் வலது கையின் விரல்களால் முட்டையில் தட்டினாள். அப்போது எழுந்த “சட் சட்” என்ற சத்தத்தின் அதிர்வுகளை என் சுன்னியால் உணர முடிந்தது.
என் இடது கையை எடுத்து தன் வலது முலை மீது வைத்து அழுத்தி, மீண்டும் என்னை நெருங்கி வந்து சில நொடிகள் முத்தமிட்டாள். என் கைவிரல்கள் அவளுடைய பழுப்பு நிற காம்பைக் தொட்டு அழுத்தின.
“இதெல்லாம் உங்களுக்கு தான் சார். எப்ப கூப்டாலும் உறிச்சி தர்றேன் சார்.” என்று கிசிகிசுத்து விட்டு, மீண்டும் விலகிக் கொண்டாள்.
உடைகளை வேகமாக சரி செய்தாள். முலைகள் இரண்டையும் உள்ளே தள்ளிவிட்டு, சேலையை பழையபடி தொடைவரை இறக்கி விட்டுக் கொண்டாள். அப்படி செய்து கொண்டே பேசினாள்.
“மல்லிகாவுக்கும் எல்லாம் தெரியும் சார். அவளும் வேணும்னா சொல்லுங்க, கூட ஒரு மூவாயிரம் செலவாகும் அவ்வளவுதான். நான் ஏற்பாடு பண்றேன்.” என்றாள்.
பிறகு மீண்டும் என் கையைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு முதலில் இருந்த அறைக்குக் கூட்டிச் சென்றாள். அங்கு மல்லிகா கிட்டத்தட்ட வேலையெல்லாம் முடித்துவிட்டு இருந்தாள். உள்ளே போனதும் என் கையை அவள் இடுப்பைச் சுற்றி போட்டுக் கொண்டு, மல்லிகாவைப் பார்த்து, “சாருக்கு எல்லாத்தையும் காட்டிட்டேன்டி, சார் இதுக்கு முன்னாடி பாத்ததே இல்லையாம்.” என்று சொல்லிவிட்டு கலகலவென சிரித்தாள். எனக்கு வெட்கம் தாங்க முடியவில்லை. மல்லிகா என் முகத்தைப் பார்த்து சிரிக்காமல், வேறு பக்கம் பார்த்து சிரித்தாள்.
“நீ எதுவும் காட்ட போறியா சாருக்கு?” என்று கேட்டுவிட்டு மல்லிகாவின் கையைப்பிடித்து இழுத்து என் மேல் தள்ளி விட்டாள். மல்லிகா என் மேல் இடித்து, சற்று நகர்ந்து நின்றாள். நான் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல், அவர்கள் இருவரையும் மாற்றி மாற்றி பார்த்துக் கொண்டு நின்றேன். பிறகு “சரி என்ன இப்ப அவசரம், சார் இங்க தான் இருக்க போறாரு, மெதுவா காட்டிக்கலாம்.” என்று சொன்னாள் சரசு.
பிறகு அவர்கள் இருவரும், மீண்டும் வேலை செய்யத் தொடங்கினார்கள். முதல் மாடியில் இருந்த எல்லா அறைகளையும் கழுவி விட்டு, அங்கிருந்த பொருட்களில் எல்லாம் தூசு தட்டி வைத்தார்கள். ஒரு சில இடங்களில் இருந்த ஒட்டடைகளை அடித்தார்கள். இது எல்லாம் முடியே மேலும் ஒரு மணி நேரம் ஆனது. அந்த ஒரு மணி நேரமும் சரசு ஏதாவது சரசம் செய்து கொண்டே இருந்தாள். குனிந்து வேலை பார்த்த போது சில சமயம் சேலையை இடுப்பு வரை தூக்கிவிட்டு, தன் வெளுத்த குண்டிகளை எனக்குக் காட்டினாள், வேறு சில சமயம் முந்தானையை நீக்கி விட்டு முலைகளைத் தூக்கிக் காட்டினாள், இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசி சிரித்தாள், அங்குமிங்கும் நடப்பது போல் என்னை உரசி சூடேற்றினாள். இறுதியாக, கிட்டத்தட்ட வேலை முடியும் சமயம், மீண்டும் என் அருகில் வந்து எக்கி நின்று, சில நொடிகள் அவள் நாக்கை என் வாய்க்குள் நுழைத்து ஆட்டினாள். பிறகு “வேலை இப்ப முடிஞ்சிரும் சார். நீங்க கீழ போங்க. நாங்க இனி ரெண்டு நாள் கழிச்சி தான் வருவோம். அப்ப வந்து நம்ம மேற்கொண்டு விளையாடலாம். நான் சொன்னத மறந்துடாதீங்க!” என்றாள்.
நான் தலை அசைத்து விட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தேன். நாங்கள் முத்தமிடுவதை பார்த்துக் கொண்டிருந்த மல்லிகா, நான் பார்க்கும் போது வேறு பக்கம் திரும்பிக்கொண்டாள். நான் மெல்ல படியிறங்கி கீழே வந்து, எங்கள் அறையை அடைந்தேன். அங்கு வேணி அம்மா இன்னும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். நான் நேராக கட்டிலில் சென்று படுத்துக் கொண்டேன்.
சற்று நேரம் கழித்து எழுந்து வெளியே வந்தேன். சண்முகமும் அவனுடைய அப்பாவும் வேலைகளை முடித்துவிட்டு கைகால்களைக் தழுவிக் கொண்டிருந்தனர். மல்லிகாவும், சரசுவும் சற்றுத் தள்ளி நின்று ஒரு மரத்தடியில் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். நான் வருவதைப் பார்த்ததும் சண்முகம், “சார், கேக்க மறந்துட்டேன், சமையலுக்கு ஒரு அம்மா வருவாங்களாம். வந்துட்டாங்களான்னு அத்தான் கேக்க சொன்னாரு.” என்றான்.
நான், “ஆமா, அவங்க காலைலியே வந்துட்டாங்க. நானும் சொல்ல மறந்துட்டேன். உள்ள தூங்கிட்டு இருக்காங்க.” என்றேன்.
“சரி சரி. சமையலைக்கு தேவையானது எல்லாம் உள்ள வச்சிருக்கோம் சார். நல்லா பொங்கித் தர சொல்லுங்க. நாங்க அப்பப்போ வரும்போது எல்லாம், காய்கறி, மளிகை சாமான் எல்லாம் கொண்டு வர்றோம். எதாவது தேவைன்னா மாமா நம்பருக்கு ஃபோன் பண்ணுங்க, அது என் கிட்ட தான் இருக்கு. வாரத்துக்கு ஒருநாள் கோழி கொண்டு வர்றேன். ஆடு, மீன் எல்லாம் எப்பவாச்சும் தான் கிடைக்கும், கிடைக்கும் போது கொண்டு வர்றேன்.”
நான் சிரித்துக்கொண்டே “சரி” என்றேன்.
“வயல்ல விதை விதைச்சாச்சு சார். இனி ரெண்டு நாளுக்கு ஒருக்க தண்ணி மட்டும் பிடிக்கணும். இடையில அப்பப்போ உரம் போடணும். அதெல்லாம் நானும் அப்பாவும் பாத்துக்குவோம். அக்காவும் மல்லிகாவும், வாரத்துக்கு மூனு நாள் வருவாங்க. ஒரு நாள் கீழ, ஒரு நாள் முதல் மாடி, ஒரு நாள் ரெண்டாவது மாடின்னு சுத்தம் பண்ணுவாங்க. மொட்டை மாடி மாசத்துல ஒருநாள். எனக்கு எங்க வயல்ல வேலை இருக்கும், அதுபோக டவுணுக்குப் போக வேண்டிய இருக்கும். அதனால் நான் பெரும்பாலும் இன்னிக்கு வந்தது மாதிரி மத்தியானம் தான் வருவேன்.” என்று தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொள்வது போல் அடுக்கிக் கொண்டே போனான். பிறகு என்னைப் பார்த்து, “வேற ஏதும் சொல்லாம விட்டுட்டனா சார்?” என்றான்.