ரமேஷ் : இனி இவ எனக்கு சொந்தம்ன்னு தெரிஞ்சதும்… உன் போட்டோவை எல்லாம் பார்க்கும் போது எல்லா ட்ரஸ்லேயும் இவ்ளோ அழகா இருக்காளே… இந்த ட்ரஸை எல்லாம் இவ உடம்புலே இருந்து உரிச்சி வீசி அம்மணமா நிக்க வைச்சு பார்த்தா எப்படி இருக்கும்ன்னு தோணுச்சுடி.
பவித்ரா : டேய் பொறுக்கி….
தன் வருங்கால மனைவி பவித்ராவின் அந்த டேய் பொறுக்கி என்ற மெசெஜ் கோபத்தில் வந்ததல்ல. அது அவள் மூடேறி சொன்னது என்பதை ரமேஷ் சரியாக கேட்ச் பண்ணிக் கொண்டான். அவளை இன்னும் மூடேற்ற முடிவு செய்தான். அந்த அதிகாலை நேரத்து குளிரையும் மீறி இரண்டு இளசுகளும் உடல்கள் சூடேறி மெல்ல மெல்ல காதலிலிருந்து காமத்தினுள் விழ துவங்கின.
ரமேஷ் : ஒட்டு துணி இல்லாம இந்த தங்க சிலையை உருவி நிக்க வைச்சு இவ உடம்பை அணு அணுவா ரசிக்கனும்ன்னு நினைச்சேன்.
பவித்ரா : ரம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்மி…..
பவித்ராவின் பருவ மேடை மளமளவென சூடாகி விம்மி மேடாக துவங்கியது. பெண்மை ஸ்தானத்தின் மேற்பரப்பில்….
இனம் புரியாத….
தாங்க முடியாத…
தவிக்க வைக்கும் ஒரு வித குறுகுறுப்பு மெல்ல கிளர்ந்து எழுந்து மெல்ல மெல்ல அதிகரித்து பெண்மை மேடையெங்கும் குறுகுறுவென பரவ துவங்கியது.
ரமேஷ் : என்னடா செல்லம்…
பவித்ரா : நான் ஒண்ணு சொன்னா கோச்சுக்க மாட்டியே?
ரமேஷ் : என்ன செல்லம். திரும்பவும் சந்தேகமா?
பவித்ரா : இல்லை ரம்மி. நாம நைட் பேசலாமா?
ரமேஷ் : ஏண்டா குட்டி?
பவித்ரா : ஐயோ குட்டின்னு கூப்பிடாதடா.
ரமேஷ் : சரிடி குட்டி..
பவித்ரா : ஸ்ஸ்ஸ்….
ரமேஷ் : என்ன குட்டி…
பவித்ரா : ரம்மி நான் ஆஃப் பண்றேண்டா ப்ளீஸ்…
ரமேஷ் : ஏன் பவி. நான் பேசினதிலே எதாவது புடிக்கலையா?
பவித்ரா : டேய் எரும. என்னாலே முடியலை. எனக்கு என்னமோ பண்ணுது. இன்னைக்கு இது போதும்டா. நான் ரொம்ப சின்ன பொண்ணு. தாங்க மாட்டேன். நைட் கண்டிப்பா பேசலாம்டா. எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கு. நான் ஆஃப் பண்றேன்.
சொல்லி விட்டு பவித்ரா போன் நெட்டை ஆஃப் பண்ணி விட்டாள். கொஞ்ச நேரம் ரமேஷ் தூண்டி விட்ட உணர்ச்சிகளில் உடல் தவிக்க தவிக்க கட்டிலில் சரிந்து கிடந்தாள். பின் எதோ தோன்ற பாவம் ரம்மி குட்டி என்று நினைத்துக் கொண்டு எழுந்தவள் போன் நெட்டை ஆன் பண்ணி தன் மனம் கவர்ந்த கள்வனுக்கு உம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்மா என்று ஒரு மெசெஜை அனுப்பி விட்டு அதை ரமேஷ் பார்த்து பதில் அனுப்புவதற்குள் நெட்டை மீண்டும் ஆஃப் செய்து விட்டாள்.
பவித்ரா டக்கென்று சாட்டை க்ளோஸ் செய்ததும் கொஞ்சம் ஏமாற்றமடைந்தாலும், அவள் அவன் மீது காதல் கொண்டு விட்டாள் என்பதை புரிந்துக் கொண்டதால் ரமேஷ் சந்தோஷமாகவே இருந்தான். அவள் மீண்டும் அனுப்பிய உம்மா மெசெஜ் அவனை இன்னும் சந்தோஷமாக்க அதற்கு பதில் உம்மா அனுப்ப நினைத்தவன் அவள் ஆஃப் லைன் போய் விட்டதை பார்த்து அடி பாவி டக்குன்னு கட் பண்ணிட்டாளே என்று சந்தோஷம் கலந்த சோகத்தோடு படுத்து தூங்கி விட்டான். பவியும் சிரித்து கொண்டே தூங்கி விட்டாள். இருவரும் காதல் கனவுகள் கண்டபடி காலை ஒன்பது மணி வரை படுக்கையில் கிடந்தார்கள்.
அடுத்த நாள் பவித்ரா இரவு சாப்பிட்டு விட்டு அப்பா சந்திரன், அம்மா கல்பனா, அண்ணன் இளங்கோவுடன் ஹாலில் ஒன்றாக உட்கார்ந்து கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு தன்னறைக்குள் நுழைந்து படுக்கையில் விழுந்ததும் செய்த முதல் வேலை, வாட்ஸ் அப்பை ஓபன் பண்ணி ரமேஷுக்கு ஹாய் சொன்னது தான். ஆனால் இவள் இங்கே ரமேஷுடன் எதாவது பேச வேண்டும் என்று ஆசையாக மெசெஜ் பண்ண அவனோ அன்று இரவு முழுவதுமே ஆன் லைன் வரவில்லை. பவித்ராவும் இரவு முழுவதும் தூங்கவே இல்லை. அதிகாலை நேரத்தில் ரமேஷ் அவளுக்கு மெசெஜ் அனுப்பினான்.
ஒரு முக்கியமான ஆளை பிஸினெஸ் விசயமா பார்த்து பேச வேண்டியிருந்தது பவி. அவன் ரொம்ப நேரம் வெய்ட் பண்ண வைச்சு அலைய விட்டுட்டான். செம மூட் அவுட். அதான் உனக்கு மெசெஜ் பண்ண முடியலை என்று மெசெஜ் அனுப்பினான்.
பவித்ரா கோபத்தில் ரிப்ளை பண்ணவில்லை. பிறகு ரமேஷ் தொடர்ந்து மெசெஜில் ஸாரி ஸாரி என்று அனுப்ப மெல்ல மெல்ல பவித்ரா கரைந்தாள். ரமேஷை கண்டபடி திட்டி மெசெஜ் அனுப்பினாலும் பிறகு சமாதானமாகி விட்டாள்.
இருவரும் தினமும் இரவு சாட் செய்ய தொடங்கினார்கள். முதல் நாள் பவித்ரா ரமேஷுக்கு அதிகம் இடம் கொடுக்கா விட்டாலும் அடுத்த நாள் ரமேஷ் சாட்டில் எல்லை மீற முயன்ற போது அவள் அதை அனுமதித்தாள்.
சில சமயம் ரமேஷ் பிஸினெஸ் விசயமாக பிஸி என்றால் முன்னாடியே அதை சொல்லி விடுவான். அதனால் இருவருக்கும் நல்ல புரிதல் உண்டானது.
இதுவரை மணவாழ்க்கையினுள் புத்தம் புது மலராக அடி எடுத்து வைக்கப் போகும் பவித்ராவைப் பற்றி ஓரளவு பார்த்து விட்டோம். தெரிந்துக் கொண்டோம். இனி அந்த இளம் பெண்ணை மணந்து அவளை அவளுடைய பருவ உடலை திகட்ட திகட்ட அனுபவிக்க காத்திருக்கும் மணமகன் ரமேஷைப் பற்றியும் தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டாமா?
ரமேஷ்…
ரமேஷ் இயல்பில் கொஞ்சம் கூச்ச சுபாவக்காரன். பெண்களிடம் பழக தயங்குவான். ஆனால் அவன் வயசுக்கு வந்த நாள் முதலே எல்லா ஆண்களையும் போல அவனுக்கும் பெண்களைப் பற்றி ஈர்ப்பு உண்டானது. நாளாக நாளாக எல்லோருக்கும் நிகழ்வது போலவே அவனுக்கும் பெண்களின் மீதான ஆர்வமும் ஆசையும் வளர்ந்தது. எல்லா ஆண்களையும் போல அவனுக்கும் பெண் சுகம் அனுபவிக்க மனசு நிறைய ஆசை இருந்தது. ஆனால் அவனுடைய தயக்கத்தினால் கூச்சத்தினால் அவனுக்கு கல்லூரி வரை சென்று எம் பி ஏ வரை படித்த போதும் அவனுக்கு எந்த பெண்ணுடனும் காதலோ வேறு எதுவோ உண்டாகவில்லை. ரமேஷ் பார்க்க நல்ல கலராக அப்பாவித் தனமான முகத்துடன் மீசை இல்லாமல் சாக்லெட் பாய் போல இருப்பான். இவன் தைரியமாக மூவ் செய்திருந்தால் அவன் அழகுக்கு கண்டிப்பாக எவளாவது மடிந்திருப்பாள். ஆனால் இவன் கூச்சப்பட்டுக் கொண்டே பெண்களிடமிருந்து விலகியே இருந்து காலேஜ் லைஃபை தாண்டி வந்து விட்டான்.
ரமேஷுக்கு பெண்களுடன் பழக தான் கூச்சமே தவிர, காலேஜில் ஆண் நண்பர்கள் ஏகப்பட்ட பேர். எப்போதும் நண்பர்களுடன் தான் சுற்றுவான். அவர்களில் பெரும்பாலான பசங்க பெண்கள் விசயத்தில் கில்லாடிகள். அவர்கள் தங்கள் கேர்ள் ப்ரண்ட்டுடன் சாட் செய்ததை, டேட்டிங் போனதை, கிஸ் அடித்ததை ஏன் சிலர் ஓத்து முடித்ததை எல்லாம் கூட மறைக்காமல் நண்பர்களுடன் சேர் பண்ணிக் கொள்வார்கள். அந்த கூட்டத்தில் ரமேஷும் இன்னும் சிலரும் மட்டும் தான் கேர்ள் ஃப்ரண்ட் அமையாத பசங்க. அவங்களுக்கு மற்றவர்களின் அனுபவங்களை கேட்டு ரசிப்பது தான் பொழுது போக்கு. ரமேஷும் தன் நண்பர்களின் காதல் காம காவியங்களை மிகவும் ஆர்வத்தோடு கேட்பான். இரவில் தன் நண்பர்களின் கதைகளை நினைத்து கையடிப்பான். மற்றபடி இன்னும் கன்னி கழியாத பையன் தான்.
ரமேஷுக்கு தன் நண்பர்களின் அனுபவங்களை தெரிந்து வைத்திருந்தது இப்போது ஒரு விதத்தில் உபயோகமாகிக் கொண்டிருந்தது. அவன் பவித்ராவுடன் வாட்ஸ் அப்பில் சாட் செய்ய துவங்கியதும் தன் நண்பர்களின் காதல் கதைகள் மூலம் கிடைத்த அனுபவத்தால் பவித்ராவை சாட்டிலேயே மயக்க துவங்கினான்.
அவன் ஆழ்மனதில் தன் நண்பர்களை போல தானும் பெண்களை கரெக்ட் செய்ய முடியாமல் சிங்கிளாகவே காலேஜ் படிப்பை முடித்து விட்டதும், அதற்கு பிறகும் அவனுக்கு எந்த பெண்ணும் செட் ஆகாததும் ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மையை உருவாக்கி இருந்தது. ஆனால் அந்த தாழ்வு மனப்பான்மை அவனுக்கு கிடைக்கப் போகும் பவித்ராவின் தயவால் இப்போது காணாமல் போயிருந்தது.
பவித்ராவை போட்டோவில் பார்த்தே ரமேஷ் பிரமித்து போயிருந்தான். அந்த போட்டோக்களில் தெரிந்த பவித்ராவின் குழந்தைத் தனம் நிரம்பிய முகத்தை வைத்தே அவள் புத்தம் புது ரோஜா என்று புரிந்துக் கொண்டான். போதாதற்கு அந்த புத்தம் புது ரோஜா அளவில்லாத அழகு கொட்டிக் கிடக்கும் அழகு ரோஜாவாக இருந்ததும் ரமேஷை இன்னும் தடுமாற வைத்தது.
ரமேஷிடம் பெண்ணை பிடித்திருக்கிறதா என்று கேட்பதற்காக ரமேஷின் அப்பா ராஜேந்திரன் அவருக்கு பெண் வீட்டார் வாட்ஸ் அப்பில் அனுப்பிய பவித்ராவின் போட்டோக்களை ரமேஷுன் வாட்ஸ் அப்புக்கு அனுப்பியிருந்தார். அந்த போட்டோக்களை பார்த்த நொடியே ரமேஷ் பவித்ராவின் அழகிலும் இளமையிலும் மயங்கி விழுந்து விட்டான். உடனே பெண்ணை பிடித்திருக்கிறது என்றும் சொல்லி விட்டான்.
போட்டோக்களை அனுப்பிய அன்று அவனுக்கும் அவன் அப்பாவுக்கும் நடந்த பேச்சை நினைத்துப் பார்த்த ரமேஷ் வெட்கப்பட்டுக் கொண்டான்.
பவித்ராவின் போட்டோக்களை மகனுக்கு அனுப்பிய ராஜேந்திரன் அவனிடம் பெண்ணை பிடித்திருக்கிறதா என்று கேட்பதற்காக அவன் அறைக்குள் நுழைந்தார். அவர் வந்ததையே கவனிக்காமல் ரமேஷ் தன் போனில் பவித்ராவின் போட்டோக்களை ஒவ்வொன்றாக ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அதை பார்த்த ராஜேந்திரன் மகன் பவித்ராவின் போட்டோக்களை பார்த்து தான் இப்படி அசையாமல் சிலை போல நிற்கிறான் என்பதை புரிந்துக் கொண்டு தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டவர், தான் அறைக்குள் வந்ததை மகனுக்கு உணர்த்துவதற்காக தொண்டையை செருமினார். ஆனால் ரமேஷ் சுய நினைவுக்கு வரவில்லை. அவன் கண்கள் போனை விட்டு விலகவே இல்லை.
ராஜேந்திரன் மகனின் நிலையை கண்டு தலையில் அடித்துக் கொண்டவர், அதே சமயம் தன் மகனுக்கு பவித்ராவை பிடித்து விட்டது என்பதையும் புரிந்துக் கொண்டு மகிழ்ச்சியோடு அவனை நெருங்கி அவன் தோளை தொட்டார். திரும்பி பார்த்த மகன் ரமேஷை கொஞ்சம் கிண்டலாக பார்த்து…
ராஜேந்திரன் : என்னப்பா? பொண்ணை பிடிச்சிருக்கா?
ரமேஷ் : ரொம்ப பிடிச்சிருக்குப்பா…
ராஜேந்திரன் : அதான் நீ நான் வந்தது கூட தெரியாம வாயை பொளந்துட்டு போன்லே அவ போட்டோவை பார்த்திட்டிருந்ததை பார்க்கும் போதே தெரியுதே. வாயோரத்தை தொடைச்சுக்கோ. ஜொள்ளு வடியுது.
ரமேஷ் : போங்கப்பா…
ராஜேந்திரன் : சரி ஒரு தடவைக்கு பத்து தடவை பொண்ணு போட்டோவை நல்லா பார்த்துட்டு நல்லா யோசிச்சு உன் முடிவை சொல்லு. பொண்ணு வீட்டுக்கு தகவல் சொல்லிடலாம்.
ரமேஷ் : ஐயோ… இதிலே யோசிக்க என்னப்பா இருக்கு. சும்மா செப்பு சிலை மாதிரி இருக்காப்பா. எனக்கு இவ வேணும்.
ராஜேந்திரன் : சரிடா மகனே. அப்பா பார்த்துக்கிறேன். பொண்ணு பிடிச்சிருக்குன்னு சொன்னா மட்டும் பத்தாதா? இப்படியா எனக்கு இவ வேணும்ன்னு சொல்வே?
ரமேஷ் : ஸாரிப்பா. பவித்ரா போட்டோவெல்லாம் பார்த்து கொஞ்சம் தடுமாறிட்டேன். மனசிலே இருக்கிறதை மறைக்காம சொல்லிட்டேன். நீங்க எனக்கு ப்ரண்ட் மாதிரி தானே. தப்பா நினைச்சிக்காதீங்க.
ராஜேந்திரன் : இட்ஸ் ஓகேடா மகனே. என்னாலே உன் உணர்ச்சிகளை புரிஞ்சுக்க முடியுது. அதுக்காக ரொம்ப அலையாதே. பவித்ராவோட போட்டோவெல்லாம் பார்த்த உடனே நானும் உன்னை மாதிரி தான் நினைச்சேன். இந்த தங்க சிலை என் மகனுக்கு சொந்தமாகனும்ன்னு. அவ்ளோ அழகு உனக்கு வர போறவ. உனக்கு பிடிச்சிருக்கில்லே. இனி ஆக வேண்டியதை அப்பா பார்த்துக்கிறேன். கவலைப்படாதே.
ரமேஷ் : அப்பான்னா அப்பாதான்.
ராஜேந்திரன் : சரி நீ இனி பவியோட போட்டோவையெல்லாம் பார்த்து டூயட் பாட ஆரம்பிக்கலாம். நான் மத்த வேலைகளை பார்க்கிறேன்.
அப்பா ராஜேந்திரன் அறையை விட்டு வெளியே சென்றதும் ரமேஷின் மனதில் பலவிதமான எண்ணங்கள் ஓடத் துவங்கின. முதல் ஒன்றிரண்டு போட்டோக்களில் பவித்ராவின் முக அழகை பார்த்து ரசித்த போது உண்டாகாத எண்ணமெல்லாம் அடுத்த போட்டோக்களில் பவித்ராவின் முழு உருவத்தையும் பார்த்த போது ரமேஷின் மனதில் உருவானது.
பவித்ராவை போலவே ரமேஷும் இன்னும் கன்னிப் பையன் தான். ஆசைகளும் இச்சைகளும் ஆயிரம் இருந்தாலும், இது வரை எந்த பெண்ணையும் தொட்டதில்லை. அனுபவித்ததில்லை. அப்படி பெண் சுகம் அனுபவிக்காத வாலிப வயசு பையனுக்கு சும்மா ஒரு சாதாரண அழகோடு பெண் கிடைத்தாலே உணர்ச்சி ஏறும். பவித்ராவை போன்ற பேரழகி மனைவியாக அமைந்தால்…. ரமேஷ் பவித்ராவின் போட்டோவை பார்த்த நாள் முதலே எப்போடா கல்யாணம் என்று அலைய துவங்கி விட்டான்.
அடுத்து அவன் மனதில் இந்த இன்ப ரோஜா தனக்கு சொந்தமாகுமா என்ற கவலை துளிர்க்க அவன் கவலை அடுத்த நாளே தீர்ந்தது. தன் மகன் ரமேஷுக்கு பவித்ராவை பிடித்து இருக்கிறது. இனி மற்ற திருமண விசயங்களைப் பற்றி பேச ஆரம்பிக்கலாம் என்று சொல்வதற்காக பவித்ராவின் வீட்டிற்கு சென்ற ரமேஷின் அப்பா ராஜேந்திரன் பவித்ராவின் அப்பா சந்திரனை பார்த்து விசயத்தை சொல்ல, அவரும் பவித்ராவும் ரமேஷை பிடித்திருக்கிறது என்று சொல்லி விட்டாள் என்ற விசயத்தை சொன்னார்.
பவித்ராவும் ரமேஷின் போட்டோவை மட்டும் பார்த்து அவனை மணந்துக் கொள்ள ஓகே சொல்லி விட்ட விசயத்தை ராஜேந்திரன் தன் மகனிடம் சொன்னதும், ரமேஷ் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக தன்னைப் பற்றி தானே பெருமையாக உணர்ந்தான். இத்தனை நாள் எந்த பெண்ணையும் தொடாமல் சுத்தமான ஆணாக வாழ்ந்த தன் வாழ்க்கைக்கு பரிசாக கிடைத்த பருவ பொக்கிஷம் என்று பவித்ராவை நினைத்து மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
ரமேஷ் தன் அப்பாவிடம் என் கிட்டே ஒரு வார்த்தை சொல்லிருந்தா நானும் வந்திருப்பேனேப்பா. பவியை நேர்லே பார்த்திருக்கலாமே என்று ஏமாற்றத்தோடு கேட்க, அப்போது அங்கே வந்த ரமேஷின் தாய் புவனா, தன் மகன் பேசியதை கேட்டு விட்டு, தன் கணவனிடம், இப்ப தான் போட்டோ எல்லாம் பார்த்து ஓகே ஆகிருக்கு. அதுக்குள்ளே உங்க மகனுக்கு பவித்ரா பவி ஆகிட்டா என்று கேலி செய்தாள். ரமேஷ் அம்மாவின் கிண்டலில் வெட்கப்பட்டான். ராஜேந்திரன் தன் மனைவி புவனாவை பார்த்து, உன் மகன் பவித்ராவை பவியாக்கினது இருக்கட்டும், விட்டா அவளை அம்மாவாக்கிடுவான் போல இருக்கு. அவங்க வீட்டுக்கு போகும் போது ஏன் என்னையும் கூட்டிட்டு போகலை, நானும் வந்திருந்தா, பவியை பார்த்துட்டு வந்திருப்பேனேன்னு என் கூட சண்டைக்கு வரான் என்றார்.
அதைக் கேட்ட புவனா, புள்ளைங்க முன்னாடி கொஞ்சம் வாயை அடக்கி பேசுங்க. என்ன பேசனும், என்ன பேசக் கூடாதுன்னு விவஸ்தையே இல்லை உங்களுக்கு. அம்மாவாக்கிடுவானாம். என்ன பேச்சு இது விவஸ்தை இல்லாம. அவன் எப்படியோ கூப்பிட்டுட்டு போகட்டும். நீங்களும் அவ கூட சேர்ந்துட்டு பவி பவின்னு சொல்லாதீங்க. பவித்ரான்னு முழு பேர் சொல்லியே சொல்லுங்க என்றாள்.
ராஜேந்திரன் சிரித்து அதுக்கு தானேடி கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறோம். அம்மாவாக்காம விட்டிர போறானா உன் அப்பாவி மகன் என்று சொல்ல, அதை கேட்டு ரமேஷ் வெட்க சிரிப்பு சிரிக்க, புவனா இருவரையும் முறைத்து விட்டு ரமேஷ் அறையை விட்டு வெளியேறியவள் கதவருகில் நின்று உங்க மகன் கிட்டே பேசிட்டு இங்கே வாங்க, உங்க கூட கொஞ்சம் பேசனும் என்று திரும்பி கணவனை முறைத்து விட்டு சென்றாள்.
ரமேஷ் ராஜேந்திரனிடம் பவி நம்பர் இருக்காப்பா. இருந்தா தாங்க என்று கேட்க, அவர் பவி நம்பர் இல்லைடா. அவ அப்பா நம்பர் தான் இருக்கு. சரி இரு வரேன். உன் அம்மா வேற கோபமா போறா. என்ன்ன்னு கேட்டுட்டு வந்திடறேன் என்று சமையலறைக்கு வேகமாக சென்றார்.
அம்மாவின் முறைப்புக்கு பயந்து அப்பா அவள் பின்னால் ஓடுவதை கண்டு ரமேஷ் சிரித்தான். திருமணத்திற்கு பின் தானும் இப்படி பவித்ராவின் முறைப்புக்கும் அதிகாரத்திற்கும் அடங்கி தான் போக வேண்டியிருக்குமோ என்று நினைத்தான். அவளை போன்ற ஒரு அழகிக்கு அடிமையாக இருந்தால் கூட தப்பில்லை என்று தோன்றியது. ரமேஷ் இப்போதே பவித்ராவுக்கு மனதளவில் அடிமையாகிக் கொண்டிருந்தான்.
மாடியிலிருந்து இறங்கி வந்துக் கொண்டிருந்த மாதவனும் காவ்யாவும் ஹாலில் ரமேஷ் பேஸ்தடித்த்து போல நிற்பதை பார்த்து விட்டு என்ன மாப்பிள்ளே, பவி போட்டாவை பார்த்தே இப்படி ங்கேன்னு நிக்க ஆரம்பிச்சிட்டீங்களா? என் தங்கச்சி பவி இப்பவே உங்களை கைக்குள்ளே போட்டுட்டா போல இருக்கு என்று கிண்டல் செய்தான். அவன் தலையில் நன்றாகவே நங்கென்று குட்டிய காவ்யா, அப்படியெல்லாம் பவின்னு பேரை சுருக்கி கூப்பிடக் கூடாது. அதுக்கு என் தம்பிக்கு மட்டும் தான் உரிமை இருக்கு என்றாள்.
மாதவன் தலையை தடவிக் கொண்டே என்னடி இப்படி ஓங்கி குட்டிட்டே, நிஜமாவே வலிக்குது. உன் தம்பி பொண்டாட்டி எனக்கு தங்கச்சி முறைதானடி. அவளை நான் பவின்னு கூப்பிடுறது என்னடி தப்பு என்றான். தப்பு தான் கூப்பிடாதீங்கன்னா கூப்பிடாதீங்க. நீ சொல்லுடா தம்பி, என்ன ஒரு மாதிரி முழிச்சிட்டு நிக்கிறே? என்றாள் காவ்யா.
ரமேஷ் காவ்யாவிடம் அக்கா, அப்பா பவி வீட்டிலே போய் சொல்லி அவங்க சம்மதத்தையும் வாங்கிட்டு வந்திட்டாரு. ஆனா எல்லாம் ரகசியமா செஞ்சிருக்காரு. வீடு எங்கேன்னு கேட்டாலும் சொல்ல மாட்டேங்குறாரு. போன் நம்பர் கேட்டாலும் தர மாட்டேங்குறாருக்கா, அவர் குடுக்க நினைச்சாலும் இந்த அம்மா அவரை குடுக்க வேண்டாம்ன்னு சொல்லுவாங்கன்னு நினைக்கிறேன் என்று சோகமாக கேட்க, அவரு எங்க கிட்டேயே சொல்லலைடா. அவர் மட்டும் தான் தனியா போய் பேசிட்டு வந்திருக்கார். நான் கேட்டு பாக்குறேன். கிடைச்சா சொல்றேன். அவர் தரேன்னு சொன்னா கூட உன் அம்மா அந்த புவனா பிசாசு எதாவது நொண்டி சாக்கு சொல்லி தர விடாம பண்ணிடுவா என்று தன் அம்மாவையே திட்டி விட்டு கணவனை அழைத்துக் கொண்டு வெளியில் கிளம்பினாள்.
அதே சமயம் மனைவியின் பின்னால் கிட்டத்தட்ட ஓடிய ராஜேந்திரன் சமையல்கட்டுக்குள் நுழைந்து தன் மனைவியிடம் என்னடி என்று கேட்க, புவனா அவரை முறைத்து விட்டு, அவன் கேட்குறான்னு நீங்க அவனை பொண்ணு வீட்டுக்கு எதாவது கூட்டிட்டு போயிடாதீங்க. கல்யாணம் முடியற வரை எந்த பவித்ராவை பார்க்கற வேலை வைச்சுக்க்க் கூடாதுன்னு கண்டிசனா சொல்லிடுங்க. நீங்க சொன்னா தான் கேட்பான் என்றாள்.
ராஜேந்திரன் : பாவம்டி… பையன் ரொம்ப ஏங்கி போயிருக்கான்.
புவனா : அதனாலே தான் சொல்றேன். நேர்லே பார்த்தா எதாவது தப்பு பண்ணிட போறாங்க.
ராஜேந்திரன் : இனி தப்பு என்னடி இருக்கு. அதான் இரண்டு பேரும் ஓகே சொல்லிட்டாங்க. இனி கல்யாணம் தான். பண்ணுனா தான் பண்ணிட்டு போகட்டுமே.
புவனா : வாயை மூடுங்க. விவஸ்தை இல்லாம பேசாதீங்க. விட்டா நீங்களே பையனுக்கு போய் பண்ணுடான்னு சொல்லி குடுப்பீங்க போல இருக்கு.
ராஜேந்திரன் : ஆமா ஏழு கழுதை வயசாச்சு. இனிமே நான் சொல்லி தான் பண்ணப் போறானா? இப்ப விட்டா உடனே ஓடிப் போயி பவியை பண்ணிடுவான் அவன். அப்படி போட்டோவை பார்த்தே வாய்லே ஜொள்ளு ஒழுக்குறான். நீ என்னமோ உன் பையன் ஒண்ணுமே தெரியாதவன் மாதிரி பேசுறே. போடி.
புவனா : ஐயோ… வர வர உங்க பேச்சு எல்லாம் ரொம்ப கெட்டு போச்சு. ஒழுங்கா நான் சொல்ற மாதிரி அவன் கிட்டே பேசிடுங்க. பவித்ராவை கல்யாணம் வரை மீட் பண்ண ட்ரை பண்ணக் கூடாதுன்னு ஸ்டிரிக்டா சொல்லிடுங்க.
Not worth reqding this story. Very bore