பவித்ரா : என்னடா?
ரமேஷ் : ஒண்ணுமில்லை. சரி… நீ தூங்கு…
பவித்ரா : டேய்…
ரமேஷ் : ம்…
பவித்ரா : என்னமோ சொல்ல வந்தே? சொல்லு…
ரமேஷ் : ஒண்ணுமில்லைடி…
பவித்ரா : இப்ப சொல்லப் போறியா இல்லையா?
ரமேஷ் : ஒண்ணுமில்லை பவி. என் ப்ரண்ட்ஸ் கூட சுத்தி சுத்தி என் மனசு ரொம்ப கெட்டு போயி கிடக்கு. உன் கிட்டே என்னென்னமோ பேசனும்ன்னு தோணுது. ஆனா உனக்கு அதெல்லாம் பிடிக்காது போல… அதான் ஒரு ஏக்கம்… அது போக போக சரியாகிடும். நீ தூங்கு. நாம நாளைக்கு பேசலாம்.
பவித்ரா : டேய் ரமேஷ்….
ரமேஷ் : ம்…
பவித்ரா : எனக்கும் எல்லா ஃபீலிங்ஸ்கும் இருக்குடா. எனக்கும் ஆசையெல்லாம் இருக்கு. ஆனா எப்படிடா ஒரு பொண்ணு எடுத்தவுடனே அப்படி… நீ ஆசைப்படுற மாதிரியெல்லாம் பேச முடியும்? மெசெஜ் பண்ண முடியும்? இன்னும் கொஞ்ச நாள் தானே. நமக்கு கல்யாணம் ஆகிடும். அப்புறம்…
ரமேஷ் : அப்புறம்…?
பவித்ரா : ச்சீ… போடா…
ரமேஷ் : சொல்லுடி… அப்புறம் என்ன?
பவித்ரா : அப்புறம் என்ன? அப்புறம் நான் உனக்கு சொந்தமாகிடுவேன். நீ என்னை நல்லா அனுபவிக்கலாம். அதுக்குள்ளே எதுக்குடா இப்படி எல்லாம் பேசனும்ன்னு ஆசைப்படுறே…?
ரமேஷ் : இதுவும் ஒரு கிக்கு தாண்டி…
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : பவி….
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : அனுபவிக்கிறதுன்னா என்னடி?
மன்மத கதைகளின் ரசிகன். மன்மதன்.
பவித்ரா : ச்சீய்…
ரமேஷ் : சொல்லுடி ப்ளீஸ்…
பவித்ரா : நான் சொல்ல மாட்டேன்…
ரமேஷ் : நான் சொல்லவா?
பவியின் உடல் ஏனோ சிலிர்த்தது. பவித்ராவை ரமேஷ் முதல் முறையாக மூடேத்தியிருந்தான். அவளுக்கு… அவள் மனதுக்கு… அவள் உடம்புக்கு இப்போ எதோ ஒன்று தேவையாக இருந்தது. அந்த தேவை அவள் கூச்சத்தை உடைத்தது. மெலிதான தயக்கத்தை உதறி…
பவித்ரா : ம்… சொல்லு… வாய்ஸ் கால்லே வேண்டாம்டா ப்ளீஸ். யாராவது கேட்டுட்டா என் மானம் போயிடும். மெசெஜ் பண்ணு.
சொல்லி விட்டு பவித்ரா காலை பண்ணி விட்டாள். ஆனால் ரமேஷ் விடாப்பிடியாக வாட்ஸ் அப்பில் மெசெஜ் அனுப்ப துவங்கி விட்டான்.
ரமேஷ் : பவி….
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : அனுபவிக்கிறதுன்னா என்னன்னு சொல்லட்டுமா?
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : உன் உடம்பை மூடி மறைச்சு வைச்சிருக்க உன்னோட ட்ரஸையெல்லாம் ஒவ்வொண்ணா அவுத்து… அவுத்து… அவுத்து எடுத்து…
பவித்ரா : ….
ரமேஷ் : பவி…
பவித்ரா : …
ரமேஷ் : பவி
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : என்னடி செல்லம் ரிப்ளை பண்ண மாட்டேங்குறே?
ரமேஷின் மெசெஜ்… அவுத்து… அவுத்து… அவுத்து எடுத்து… ட்ரஸையெல்லாம் அவுத்து எடுத்து…. இந்த வார்த்தைகள் பவித்ராவை உணர்ச்சிகளில் தள்ளியிருந்தன. அதை எப்படி அவனிடம் சொல்வது என்று புரியாமல் அவள் தவித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய கூச்சம் அவளை பதில் சொல்ல விடாமல் தடுத்துக் கொண்டிருந்தது. அதே சமயம் ரமேஷ் நேற்று மாதிரி மூட் அவுட்டாகி சாட்டை கட் செய்து விட்டு போய் விடாமல் தொடர்ந்து பேச வேண்டும்… இதே மாதிரி மெசெஜ்கள் அனுப்ப வேண்டும்… இன்னும்… இன்னும்… இன்னும் சூடேற்றுவது போல மெசெஜ்கள் அனுப்ப வேண்டும் என்று அவள் மனம் ஏங்கி தவித்தது. உடல் தவித்து ஏங்கியது. உணர்ச்சிகள் உடலில் கிளர்ந்து வெளியேற முடியாமல் அலை மோதின. அவள் ரமேஷ் மூட் அவுட்டாகி விடக் கூடாது என்று அவசரமாக…
பவித்ரா : நீங்க சொல்லுங்க…
ரமேஷ் : பவி…
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : அவுக்கட்டுமா?
பவித்ரா : …
ரமேஷ் : பவி…
பவித்ரா : அவுருங்க….
அந்த மெசெஜை ரமேஷ் மூட் அவுட் ஆகி விடக் கூடாது என்பதற்காக தான் அனுப்பினாள். ஆனால் அதை டைப் செய்து செண்ட் பட்டனை அழுத்திய போது பவித்ரா மூடானாள். அவள் பெண்மையில் திடீரென்று ஒரு உணர்ச்சி தெறிப்பு சிலிர்த்தோடியது. மின் கம்பியால் உரசியது போல பவித்ராவின் மலர் மேடையில் ஒரு உணர்ச்சி சிதறல் தோன்றி மறைய… பவித்ராவின் விழிகள் மெல்ல மூடிக் கொண்டன. போனில் மெசெஜ் வந்த ஓசை கேட்டு மிகவும் சிரமப்பட்டு பவித்ரா தன் விழிகளை திறந்தாள். போன் ஸ்க்ரீனை பார்த்தாள்.
ரமேஷ் : உன் உடம்புலே ஒட்டுத் துணி கூட இல்லாம உன்னை அம்மணமா…
பவித்ரா : ரம்மி….
ரமேஷ் : பவி…
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : என்னடி புதுசா எதோ சொல்றே…
பவித்ரா : அப்படி தான்…
ரமேஷ் : என்னை யாரும் இந்த மாதிரி கூப்பிட்டதில்லைடி…
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : பவி…
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : போட்டோலே உன்னை பார்த்ததும் எனக்கு புடிச்சு போச்சு. அப்பா அந்த போட்டோவை எல்லாம் உன் அப்பா கிட்டே இருந்து வாங்கியிருக்கார். அதை அவர் போன்லே காட்டி தான் புடிச்சிருக்கான்னு கேட்டார். எனக்கு அவரை கேட்க பயம். அப்புறம் எப்படியோ தைரியம் வர வைச்சுட்டு அந்த போட்டோவை எனக்கு வாட்ஸ் அப் பண்ணுங்கப்பான்னு கேட்டுட்டேன். அவர் என்னை ஒரு மாதிரி பார்த்துட்டு அப்புறம் சிரிச்சிட்டே எல்லா போட்டோவும் அனுப்பினார். மொத்தம் ஏழு போட்டோ. ஒவ்வொண்ணுலேயும் ஒவ்வொரு விதமான ட்ரஸ். எல்லா போட்டோலேயும் செமயா இருந்தே பவி.
பவித்ரா : ரம்மி… நீ நல்லா பேசுறேடா. எனக்கு புடிச்சிருக்கு. ஆனா பயமா இருக்குடா.
ரமேஷ் : இப்படி பேசவா பவி?
பவித்ரா : இல்லைடா…
ரமேஷ் : வேற என்னடி?
பவித்ரா : உன் மேலே சந்தேகமா இருக்குடா?
ரமேஷ் : …
பவித்ரா : டேய்…
ரமேஷ் : ம்
பவித்ரா : கோபமா என் மேலே
ரமேஷ் : இல்லை…
பவித்ரா : உனக்கு கோபம் தான்.
ரமேஷ் : கோபமெல்லாம் இல்லைடி. ஆனா மனசுக்கு சங்கடமா இருக்கு. என்னை நம்ப மாட்டேங்குறேன்னு. நான் தான் தப்பு பண்ணிட்டேன். இப்படி பேசினதாலே தானே உனக்கு என் மேலே சந்தேகம்.
பவித்ரா : ஆமாடா… ஒண்ணும் தெரியாத பையன்னு நினைச்சேன். நீ ஒரே நாள்லே மெசெஜ் அனுப்பியே என்னை கவுத்திட்டியே… ஸாரிடா… இவ்ளோ நாள் எதோ அப்பா அம்மா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறாங்க. பையன் அழகா இருக்கான்னு மட்டும் மனசிலே இருந்திச்சு. இப்ப என்னமோ தெரியலை, நீ எனக்கு மட்டும் தான் சொந்தமா இருக்கனும்ன்னு தோணுதுடா. அதான் அப்படி கேட்டுட்டேன்… ஸாரிடா…
ரமேஷ் : இட்ஸ் ஓகே… கேட்டதிலே தப்பில்லை பவி. ஒரு விதத்திலே சந்தோஷமா இருக்கு. உனக்கு என்னை புடிச்சிடுச்சுன்னு தெரியுது.
பவித்ரா : ம்…
ரமேஷ் : சரி… கொஞ்ச நேரம் தூங்கலாமா?
பவித்ரா : தூக்கம் வருதா?
ரமேஷ் : இல்லை…
பவித்ரா : எனக்கும் வரலை…
ரமேஷ் : வர வைக்கவா?
பவித்ரா : எப்படி வர வைப்பே?
ரமேஷ் : ….
பவித்ரா : டேய்…
ரமேஷ் : ம்…
பவித்ரா : டபிள் மீனிங்காடா?
ரமேஷ் : ஒரே மீனிங் தான் செல்லம்…
பவித்ரா : உனக்கு வேற நினைப்பே இல்லையாடா?
ரமேஷ் : உன்னை மாதிரி ஒரு அழகு ராணியை பார்த்தப்புறம் வேற என்ன நினைப்புடி வரும்.
பவித்ரா அந்த அழகு ராணி என்ற வார்த்தையில் மயங்கினாள்.
பவித்ரா : ரம்மி…
ரமேஷ் : ம்…
பவித்ரா : என் போட்டோவெல்லாம் பார்த்து என்னடா நினைச்சே…
ரமேஷ் : முதல்லே ஒவ்வொரு போட்டோலேயும் உன் அழகை சாதாரணமா தான் ரசிச்சேன். ஆனா சொக்கி போயிட்டேன். பயந்து போயிட்டேன். இந்த பேரழகிக்கு என்னை பிடிக்குமா? கட்டிக்க சம்மதிப்பாளான்னு ரொம்ப பயந்து போயிட்டேன். வேற எந்த நினைப்பும் வரலை. தினமும் உன் போட்டோவை பார்த்து பார்த்து ஏங்குவேன்.
ரமேஷின் யதார்த்தமான வெளிப்படையான பேச்சில் அதில் இருந்த காதலில் பவித்ரா உருகிக் கொண்டிருந்தாள். காதல் வயப்பட்டாள்.
பவித்ரா : ம்
ரமேஷ் : நீ எனக்கு ஓகே சொன்னதும்…
பவித்ரா : சொன்னதும்…
பவித்ராவின் மனதில் அவன் கண்டிப்பாக எதோ செக்ஸியாக சொல்ல போகிறான் என்று தோன்றியது. அதை அவள் எதிர்பார்த்தாள். விரும்பினாள். தவிப்போடு காத்திருந்தாள். ரமேஷ் என்ன மெசெஜ் அனுப்புவான் என்று ஏங்கி காத்திருந்தாள்.
Not worth reqding this story. Very bore