நாங்களும் எங்கள் மகனோடு நெருக்கமாக தான் இருக்கிறோம், அதற்காக உன்னை போன்றா? அதுவும் இன்னொருவர் வீட்டில் யார் வருகிறார் போகிறார் என்பது கூட தெரியாமல் முத்தத்தில் இருவரும் சொக்கி போய் இருந்தீர்களே அதைத்தான் கேட்கிறோம் என்று சொன்னார்கள்.
இந்த டாஸ்க் நாம விளையாடுவதற்கு காரணமே நம் மகனோடு முதலில் நெருக்கமாக இருப்பது இன்னொன்று அவர்கள் கொடுக்கும் பரிசுதான்.
நன்றாக பரிசு கிடைக்கிறதே என்பதற்காக எல்லை மீறி போய், உன்னுடைய வாழ்க்கையை கெடுத்துக் கொள்ளாதே என்று கவிதா கூறினாள்.
இருவரும் புவனா மீது வயிற்றெரிச்சலில் பேசுவது நன்றாக புரிந்தது. புவனா எதுவும் பேசாமல் அமைதியாகவே இருந்தாள்.
நாம் ஒன்றும் ஆடுமாடுகள் கிடையாது நாமெல்லாம் ஆறறிவுள்ள மனிதர்கள், நமக்கு எது சரி எது தவறு என்பது வகுத்து பார்க்க தெரியும்.
உன் உடல் சுகத்தை உன் மகனிடம் தேடாதே, அது தவறு,
ஒரு பெண் தன் கணவரிடம் மட்டுமே தனது உடல் தேவைகளை தீர்த்து கொள்ள வேண்டும், என்று இஷ்டத்துக்கு அவளை குத்தினார்கள், ஒரு கட்டத்தில் புவனா அழ ஆரம்பித்தாள், இருவரும் நீ புரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்பதற்காக தான் பேசினோமே தவிர, உன் மனம் நோகும் படி பேசி இருந்தாள் மன்னித்து விடு என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினார்கள்.
புவனா கொஞ்ச நேரம் அழுதுவிட்டு, கண்ணை துடைத்துவிட்டு உள்ளே வந்தாள். என் மகள் என்னாச்சு என்று கேட்க பதிலே சொல்லவில்லை, அவள் மட்டும் தனியாக உள்ளே சென்று ஒரு ஓரத்தில் படுத்துக்கொண்டாள்.
புவனா கொஞ்ச நேரம் அழுதுவிட்டு, கண்ணை துடைத்துவிட்டு உள்ளே வந்தாள். என் மகள் என்னாச்சு என்று கேட்க பதிலே சொல்லவில்லை, அவள் மட்டும் தனியாக உள்ளே சென்று ஒரு ஓரத்தில் படுத்துக்கொண்டாள்.
குமார் சென்று அவன் அம்மா பக்கம் உட்கார்ந்துகொண்டு அம்மா என்ன ஆச்சு ஏன் அழுகிறாய் என்று கேட்டுக்கொண்டே இருந்தான் ஆனால் புவனா பதிலேதும் சொல்லவில்லை கூட படுக்க முயன்ற குமாரை தள்ளிவிட்டு நீ வேற எங்கேயாவது போய் படு என்று சொல்லி விட்டாள், அதனால் குமார் கொஞ்சம் மனசு உடைந்து போயிருந்தான்.
என்னிடம் புவனாவுக்கு என்னாச்சுப்பா என்று என் மகள் கேட்க நான் நடந்தவற்றை சொன்னேன், அவளுக ரெண்டு பேருக்கும் பொறாமை அதனாலதான் புவனாவை இப்படி எல்லாம் பேசி இருக்காங்க, அதனால புவனாவோட நடவடிக்கையில் ஏதாவது மாற்றம் ஏற்படுமா என்று என்னிடம் கேட்டாள்,
கண்டிப்பாக வாய்ப்பு இருக்கிறது என்று நான் சொன்னேன் அப்படி இருந்தால் என்னப்பா பண்றது என்று என் மகள் கேட்க அதெல்லாம் அந்த நேரமும் காலமும் எல்லாமே நமக்கு உதவும் அப்புறம் பார்த்துக்கலாம் என்று என் மகளிடம் சொன்னேன்.
குமார் கொஞ்சம் தள்ளி புவனா விடமே படுத்துக்கொள்ள நானும் என் மகளும் முன் ரூமில் படுத்து தூங்கி விட்டோம், காலையில் ஒரு ஏழு மணிக்கு மூன்று விட்டு ஆம்பளைகளும் டியூட்டி முடித்து வந்தார்கள்.
வந்தவன் புவனா வீட்டில் இல்லை என்று தெரிந்ததும் எங்கள் வீட்டின் கதவை தட்டினான், நான் எழுந்திருக்கவில்லை தூங்கி கொண்டு இருந்தேன் என் மகள்தான் எழுந்து இருந்தாள், உடனே புவனாவை எழுப்ப புவனா அவனை பார்த்ததும் கட்டிப்பிடித்து கொண்டாள்.
ரொம்ப அழுதபடி இருந்தாள் என்னாச்சு என்னாச்சு என்று கேட்க அவள் பதிலேதும் சொல்லவே இல்லை என் மகளிடம் கேட்க நடந்த அனைத்தையும் சொல்ல அவனுக்கு கடும் கோபம் வந்துவிட்டது நேராக வீட்டிற்கு சென்ற அவன் அம்மாவை அடித்து உதைத்து வெளியே தள்ளிவிட்டான்.
அவன் அடித்து உதைத்ததும் நேராக அந்தக் கிழவி எங்கள் வீட்டிற்கு தான் வந்தாள், எனக்கு வேற வழி இல்லை எனக்கு உதவுங்கள் என்று சொன்னாள் சரி கவலைப்படாதே எனக்கு தெரிஞ்சு முதியோர் இல்லம் இருக்கிறது அங்கே உன்னை சேர்த்து விடுகிறேன் என்று சொல்லி எனது பணியாளரை கூப்பிட்டு அந்த கிழவியை உடனடியாக அந்த இடத்தை விட்டு அப்புறப்படுத்தினர்.
பொழுது விடிந்ததும் நான் போய் எனது லேப்டாப்பை சர்வீஸ் செய்ய கொடுத்தேன் அதில் சின்ன பார்ட்டு தான் damage ஆகியிருக்கிறது எப்படியும் 5 மணிநேரத்திற்குள் தந்து விடுகிறேன் என்று சொன்னான்.
அந்த காலைப்பொழுது கொஞ்சம் மந்தமாகவே சென்றது, என் மகள் முகத்தை பார்க்கவும் ஏதோ ஒன்று தடுத்தது, அதனால் ஒரு 11 மணி வாக்கில் எங்கள் வீட்டிற்கு சென்று விட்டேன் என் மகளை கூப்பிட்டேன் அவள் வரவில்லை என்றாள், அதனால் நான் மட்டும் ஷீலாவை பார்ப்பதற்காக சென்றுவிட்டேன்.
மதியானம் அங்கேயே சாப்பிட்டேன் சரி கிளம்பலாம் என்று முடிவெடுத்து என் ஷீலாவிடமும் என் அக்காவிடமும் சொல்லி விடைபெற்று வெளியே வந்தேன், ஆனால் என் அக்கா கூடவே வந்தாள்,