எங்கே என் செய்கையால் என் மீது வெறுப்புணர்வோடு இருப்பாளோ என்ற அச்சம் இருந்தது, இப்போது எல்லாம் காணாமல் போனது. இருந்தும் என் மகள் மனதில் என்ன இருக்கிறது, என்ன யோசிக்கிறாள், ஒருவேளை நான் படும் இந்த காதல் அவஸ்தயை அவளும் படுகிறாளா,
என் மனதில் ஓடுவது போல, அவள் மனதில் என்ன எண்ணம் ஓடிக்கொண்டு இருக்கும், இதை நான் எப்படி தெரிந்து கொள்வேன், இதற்கு நான் எந்த ரகசிய camera வை வைப்பேன்.
ஹ என்று ஒரு பெருமூச்சு விட்டேன். அங்கே கொஞ்சம் சத்தம் அதிகமாக இருந்தது, அது கொஞ்சம் எங்கள் நிம்மதியை குழைத்தது, என் மகளிடம், பூஜிதா வா ஒரே சத்தமா இருக்கு, போயி, என்னென்னு பாக்கலாம் என்றேன், செரிப்பா என்றாள்.
கொஞ்சம் வலது பக்கமாக தள்ளி சென்றோம், ஏனென்றால் எங்கள் வீடு அந்த இடத்தில் தான் இருக்கிறது, இப்போது தான் தூங்கி எழுந்து போவது போல அங்கே போனோம்,
சரசும் அவள் மகனும், கவிதாவும் அவள் மகனும், அதே போல புவனா குமாரோடு நின்றிருக்க கிழவி கத்திக்கொண்டு இருந்தாள்.
என்னாச்சு என்று கேட்டேன், கிழவி பேச ஆரம்பித்தாள், அய்யா நீங்களே நியாயம் கேளுங்க, என்னை உள்ள வெச்சு பூட்டிட்டு இதுக ரெண்டும் எங்கேயோ ஊர் மேய போயிடுச்சுக, என்று கோபம் கொப்பளிக்க சொன்னாள்.
ஏற்கனவே புவனா அழுது கொண்டு இருந்தாள், அம்மா வயசுல பெரியவங்க நீங்க இப்டிலாம் தப்பா பேசக்கூடாது, பொருங்க விசாரிக்கலாம் என்றாள் என் மகள்,
புவனாவிடம், எங்கமா போனிங்க என்றாள் என் மகள், ஒரே வயிறு வலியா இருந்துச்சும்மா அதான் குமாரை கூட்டிட்டு நடந்துட்டு இருந்தேன், வீடு திறந்திருக்க கூடாதுனு பூட்டிட்டு போய்ட்டோம்மா அவ்ளோதான், இந்த கிழவி என்னடான்னா இப்படி தப்பா பேசறா என்றாள்.
இல்லை இல்லை நான் நம்பமாட்டேன், இவ பொய் சொல்றா, இவ மேல எனக்கு ரொம்ப நாளா சந்தேகம் இருக்கு, என் பையன் காலைல வரட்டும் அப்போ இருக்கு இந்த கழுதை மூலிக்கு என்றாள்.
பாட்டி தேவை இல்லாம எங்க அம்மாவை, தப்பா பேசாத, பேசுன அவ்ளோதான் என்று குமார் மிரட்டினான்.
பாருமா என் பேரனையும் கெடுத்து எப்டி மயக்கி வெச்சிறுக்கா என்றாள், உடனே என் மகள், அம்மா என்னமா இப்படி தப்பா பேசறீங்க என்றாள், அம்மாவையும் மகனையும் இப்படி சேத்து வெச்சு பேசறது செரில்ல என்றாள்.
உங்களுக்கு தெரியாதும்மா, வீட்டுள் இரவு நேரத்துல முத்த சத்தம் கேட்குதும்மா, அதுவும் விடிய விடிய, இப்போ கூட பாருங்க எப்படி வயசு பையனை வெச்சுட்டு இப்படி பாடி போடாம உள்ள இருக்க மொல தெரியறது போல குலுங்கி குலுங்கி நடந்து வரா பாருங்க.
அவ உதடு எப்படி செவந்து போய் இருக்குனு பாருங்க, என்ன பன்னாலோ தெரியல, கிழவி சொல்வதை கேட்டு எனக்கு குஞ்சு தூக்கியது.
குமார் உதடும் சிவந்து தான் போயிருந்தது ஆனால் அவன் கருப்பாக இருந்ததால் தெரியவில்லை. என் மகளின் உதட்டை பார்த்தேன், தேனில் ஊறவைத்த strawberry பழம் போல இருந்தது.
புவனா பொறுமை இழந்து, அவளை கீழே தள்ளிவிட்டாள், கிழவி உடனே அழுக, எல்லோரும் அவளை தூக்கிவிட்டு சமாதான படுத்தினார்கள்.
உண்மைய சொன்னா கோபம் வருதாடி, உதடு எப்படி இப்படி வட்டமா செவக்கும், யாருக்குடி ஊம்பி விட்ட என்றாள் கிழவி, ஏய் கிழவி உன்னை கொலை பண்ணிருவண்டி என்று புவனா சொல்ல,
கிழவி அமைதியானாள், கூட இருக்கும் கவிதா, என்ன ஆத்தா இப்படி சொல்றிங்க, நம்ம புவனா அப்படி பட்ட ஆளா என்றாள், ஆமா ஆத்தா சொன்ன மாதிரி, ஏன் புவனா உன் உதடு இப்படி செவந்து போய் இருக்கு என்று அவளும் கேட்க, ஹ்ம்ம் நல்லா கேளுமா, இப்ப சொல்லுடி முண்ட யாருக்கு ஊம்பி வுட்ட, உன் பையனுக்கா ஊம்பி விட்ட என்றாள், ஆஹா இந்த கிழவி சாதாரண ஆள் இல்லை என்று எனக்கு புரிந்தது.
என் மகள், குமாரயும் புவனாவையும் அங்கிருந்து உடனே கூட்டிக்கொண்டு எங்கள் வீட்டுக்கு வந்தாள். புவனா கதறி கதறி அழுதாள், ஏன் புவனா அழறீங்க, அவங்க ஏதோ உளருராங்க நீங்க எதுவும் நெனச்சுக்காதீங்க என்றாள் என் மகள்,
பாருங்கமா எவ்ளோ அசிங்கமா பேசறா இந்த கிழவி என்று புலம்பினாள்.
செரி வருத்த படாதீங்க, உங்க புருஷன் வரவரைக்கும் இங்கேயே இருங்க என்றாள் என் மகள். அந்த மனுஷன் வரட்டும், ஒன்னு நானும் என் புள்ளையும் இந்த வீட்டுல இருக்கணும் இல்ல அந்த கிழவி இருக்கணும் என்றாள்.
இவ்வளவு தூரம் பேச விற்றுக்க கூடாது புவனா நீங்க என்றாள் என் மகள். ஏன் புவனா அவங்க இப்படி சேத்தி வீச்சு பேசுறாங்க என்றாள் என் மகள், உங்களுக்கு தெரியாததா அந்த டாஸ்க்குகாக கொஞ்சம் நெருக்கமா இருந்தோம், அதை அரை குறையா பாத்துட்டு இந்த கிழவி இப்படி சொல்றா என்றாள் புவனா.
அப்படியே அம்மாவும் மகனும் நெருக்கமாக இருப்பதில் என்ன தவறு இருக்கிறது, நீங்கள் உயிர் குடுத்த உடம்பில் உங்களுக்கு இல்லாத உரிமையா, வேண்டும் என்றாள் எடுத்து கொள்ள வேண்டியது தானே, மறுக்கவா போகின்றோம்? என்ன தயக்கம், என்ன கலக்கம் என்று சொன்னாள்.