எனக்கு தான் இதை சொல்லுகிறான் என்பது தெளிவாக தெரிந்தது, புவனாவும் குமாரும் என் மகளின் பேச்சை ஆர்வமாக கேட்டு கொண்டிருந்தார்கள். இது நம்முடைய வாழ்க்கை, நாம் தான் இதில் வாழ வேண்டும், அடுத்தவர்களுக்காக நம் ஆசையை மாற்றிக்கவோ, விட்டு கொடுக்கவோ கூடாது.
புவனா புரிந்தது போல தலையை ஆட்டினாள், குமார் புவனாவை அணைச்சு பிடித்துக்கொண்டு இருந்தான். குமார் அம்மா மனசு ரொம்ப வருத்தத்துல இருக்கு,
நீ அம்மாக்கு ஒரு முத்தம் கொடு என்றாள் என் மகள், குமார் சிரித்தபடியே உடனே முத்தமிட்டான், புவனா அழுதபடியே இருந்தாள், ஹ்ம்ம் அம்மா நார்மல் ஆகுறவரை முத்தம் குடுத்துட்டே இரு என்றாள், அவனும் அப்படியே செய்தான்.
எனக்கு உடம்பில் மீண்டும் மின்சாரம் பாய்ந்தது, என்ன நடக்கிறது இங்கே, ஒரு 5 அடி தூரத்தில் நான் காணும் காட்சி, புவனா அழுகையை நிறுத்த, எங்கே அம்மா இப்போ நீங்க குடுங்க உங்க பையனுக்கு என்று சொல்ல அவளும் சிரித்தபடி முத்தம் கொடுத்தாள், இருவரும் ஒரே சமயத்தில் முத்தம் கொடுக்க முனைந்ததால் இருவரின் உதடுகளும் ஒட்டி கொண்டது,
என் மகளும் நானும் இருக்கிறோம் என்பதால் கொஞ்சம் கூச்சப்பட்டு முத்தமிட்டார்கள். நாங்க இருக்கிறோம் அப்டினுலாம் நீங்க கூச்ச படாதீங்க, அவன் உங்க பையன், உங்கள் உடம்பில் இருந்து வந்தவன், உங்கள் சொத்து அவன் என்று என் மகள் சொல்ல சொல்ல, அவர்களின் முத்தம் கொஞ்சம் மூர்க்கம் அடைந்தது,
இருவரும் அவரவர் உதடுகளை சப்பிக்கொள்ள ஆரம்பித்தார்கள், எனக்கு மூச்சு வாங்கியது, குமாரின் ஆண்மை கொஞ்சம் பெரிதானது, இன்னும் நெருக்கமாக அமர்ந்து, கட்டிக்கொண்டு இருவரும் கண்களை மூடியபடி முத்தமீட்டு கொண்டிருந்தார்கள், எனக்கு இது கனவா நினைவா என்று கூட புரியவில்லை.
இன்னொருவர் வீட்டில் அதுவும் வெளிச்சமாக விளக்கு எரிந்து கொண்டு இருக்கும் சமயத்தில், ஒரு தாயும் மகனும் இப்படி மிருகத்தனமாக முத்தமிட்டு கொள்கிறார்கள் என்றால், அவர்களின் காமம் எந்த அளவு இருக்கும் என்பது எங்களுக்கு புரிந்தது.
நாங்கள் ரசித்து பார்த்து கொண்டிருக்கும் போதே, கவிதாவும் தங்கராஜும் அங்கே வந்தார்கள், நான் கொஞ்சம் தள்ளி நின்று கொள்ள, இவர்களின் முத்தத்தை பார்த்து அதிர்ச்சி ஆகி கவிதா வாயில் கை வைத்து நின்றாள்,
பின்னாடியே சரசும் அவள் மகனும் வர்ற, அதே அதிர்ச்சி, குமாரின் நாக்கை புவனா ரசித்து சப்பிக்கொண்டிருந்தாள், குமாரின் கைகள் புவனாவின் முலையை பிசைய, அதே சமயம் புவனாவின் இரண்டு விரல்கள், குமாரும் ஆண்மையை அழுத்தியது,
கவிதாவும், சரசும் குசு குசு என்று பேசிக்கொண்டார்களே ஒளிய,
அவர்களை தடுக்க வில்லை, ஒரு 2 நிமிடத்தில் கிழவியும் வந்து கொண்டிருந்தாள், புவனாவும் குமாரும் முத்தத்தில் லயித்து போய் இருந்தார்கள்,
இனி விட்டால் எதாது ஏடாகூடமாக ஆகிவிடும் என்பதால், என் மகள் அறை கதவை சத்தமாக சாற்றினாள், உடனே இருவரும் சுதாரித்து கொண்டு வில்கினார்கள்.
இருவரும் ஆடையை செரி செய்து கொள்ள, கிழவியும் உள்ளே வந்தாள், எல்லோருமே அமைதியாக இருந்தார்கள், புவனாவையே எல்லோரும் பார்த்தோம். கிழவிக்கு எங்கே தன்னை வீட்டை விட்டு வெளி ஏற்றி விடுவார்களோ என்ற பயம் போலும், புவனாவிடமும், குமாரிடமும் மன்னிப்பு கேட்டாள்.
ஆனால் புவனா அவளை சட்டையே செய்யவில்லை, ஏதோ கோவத்துல பேசிட்டேன், எனக்கு உங்கள வுட்டா யாரு இருக்கா என்றெல்லாம் பேசினாள், பேசிவிட்டு அழ ஆரம்பித்தாள்,
பிறகு மத்த இரண்டு ஜோடிகள், கிழவியை கூட்டிக்கொண்டு போனார்கள். அப்பொழுதும் கூட இருவரும் ஒட்டி உராசிய படிதான் அமர்ந்து இருந்தார்கள்.
இரண்டு ஜோடிகளும் கிழவியை புவனா வீட்டிலேயே விட்டு விட்டு மீண்டும் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்தார்கள்.
இருவரும் அவர்கள் மகன்களை என் வீட்டிலேயே விட்டுவிட்டு புவனாவிடம் தனியா பேசுவதாக சொல்லி வெளியே கூட்டிக் கொண்டு போனார்கள்.
என் மகள் வீட்டிலேயே இருக்க நான் மட்டும் ஏதோ போன் வந்தது போல அவர்கள் பின்னாடியே போய் நின்றுகொண்டேன். அந்த இடம் இருட்டாக இருந்ததால் நான் இருப்பது அவர்களுக்கு கண்டிப்பாக தெரியாது.
என்ன விஷயம் சொல்லுங்கள் என்று புவனா அவர்களிடம் கேட்க இருவரும் அமைதியாகவே இருந்தனர்.
ஒரு கட்டத்தில் மௌனத்தை உடைத்து கவிதா, புவனாவிடம் நீ செய்யறது எல்லாம் பார்த்தால் கிழவி சொல்வது உண்மையாகத்தான் இருக்கும் போலயே என்றாள்,
அதற்கு புவனா அமைதியாகவே இருந்தாள். ஏதாவது பேசு என்று கவிதாவும் சரசும் சொன்னார்கள்.
என் மகனோடு நான் அன்னியோன்னியமாக இருக்கிறேன் இதில் என்ன தவறு இருக்கிறது,
நீங்கள் எல்லாம் உங்கள் மகனோடு நெருக்கமாக இருப்பது இல்லையா என்று கேட்டாள்.