ஆமாம்… நேத்து நைட் கூட ரொம்ப கஷ்டப்பட்டாரு… நான் கூட இருந்து கையாலயே ரிலிவ் பண்ணிவிட்டேன்…- பூஜிதா
ரிலிவ்வா? என்ன ரிலி்வ்? – பூஜிமா
இல்ல… ரொம்ப நேரம் ஒரே இடத்துல உட்காந்திருந்ததால பேக் பெயின்… நாந்தான் கையாலயே உருவி விட்டேன்… கொஞ்ச நேரத்துல ரிலிவ் ஆயிடுச்சு… இல்லப்பா?-பூஜிதா
ஆமாம்மாம்… பூஜிமா ரொம்ப ஹெல்ப்ஃபுல்… எஸ்பெஷல்லி நேத்து நைட்… என சமாளித்தேன்.
டாடி… என் பேர சொல்லி அவள கொஞ்சறீங்க… என் பேர சுருக்கிட்டீங்க… இதுக்கு எனக்கு வேற பேர் வச்சிருக்கலாம்…- பூஜிமா
ஓகே… ஓகே… பட், பூஜா இங்க வந்த பிறகு உன் முகத்துல ஒரு க்ளோ தெரியுது… உன் பேச்சுல ஒரு சந்தோஷம் தெரியுது… இல்லயா பூஜ்…- ஆஷிஷ்
யெஸ்… அவ ஆக்ட்டிவிட்டில ஒரு சேஞ்ச் தெரியுது… துள்ளல் தெரியுது…- பூஜிமா
கேட்டது கிடைக்கும் போதும், நினைச்சது நடக்கும் போதும் சேடிஸ்ஃபாக்ஷன் கிடைக்குதுல… – பூஜிதா என்னைப் பார்த்துக் கொண்டே சொன்னாள்.
ஆஷிஷ், பூஜிமா இருவரும் புரிந்தும் புரியாமலும் ஒருவரையொருவர் பார்க்க, நான் உடனே,
ஜாப் சேடிஸ்ஃபாக்ஷன்… அதான பூஜிமா… முன்ன வீட்டுல சும்மா இருந்தா… இப்ப எனக்கு சப்பாடினண்ட்டா வேலை செய்றா இல்லையா… அந்த ஜாப் சேடிஸ்ஃபாக்ஷன சொல்றா…
எனிவே… ஐயம் ஹேப்பி ஃபார் யூ பூஜா… நீ சந்தோஷமா இருந்தா எனக்கு சந்தோஷம்… நம்ம ரெண்டு பேர் சந்தோஷப்பட்டா மாமாக்கு சந்தோஷம்… மாமா ஹேப்பினா மொத்த ஃபேமிலியும் ஹேப்பி…- ஆஷிஷ்
எல்லோரும் தலையாட்டி சிரித்தோம். பிறகு கார் டிரைவரை அனுப்பி, காலை டிஃபன் வாங்கி வர சொன்னோம். வீட்டு விஷயங்களையும், ஆஷிஷ் இங்கிலாந்து பிசினஸ் விஷயம் பற்றியும் பேசினோம். ஆஷிஷ் சிரித்து சிரித்து பேச, அவனைப் பார்க்கையில் குற்ற உணர்வு, கோபம், பச்சாதாபம் என பல உணர்வுகள் எனக்குள் வந்தன. முதலில் அவனுடைய பொக்கிஷமான பூஜிதாவை நான் அபகரிக்க முயல்கிறேன் என்ற குற்ற உணர்வு, அவன் அவளை சரியாக கையாளவில்லை; சுகமளிக்கவில்லை என்ற கோபம், ஒரு நல்ல உறவினன்; நல்ல ஊழியன்; நல்ல நிர்வாகி; நல்ல கையாள்; மொத்தத்தில் நல்ல மனசுக்காரனின் பின் முதுகில் குத்துகிறோம் என்ற பச்சாதாபம். ஆனால் இனி ஒன்றும் செய்ய இயலாது. நடப்பது நடக்கட்டும். போகும் வரை போவோம். பிரட்சனை வரும் போது சமாளிப்போம் என நினைத்தேன்.