‘என்ன இது காலங்காத்தால எல்லாரும் கெளம்புற நேரத்துல புண்டைய கொடஞ்சுக்கிட்டு’ன்னு தன்னையே திட்டிகிட்டு அனு டில்டோவ சரக்குன்னு புண்டைல இருந்து எடுத்தாங்க… ஊறின புண்டைல இருந்த டில்டோ பளபளப்பா இருந்துச்சு அனுவோட புண்டைத் தண்ணி ஒழுக… அனுவுக்கு அதப் பாத்ததும் மறுபடியும் ஏதோ செய்ய ஒன்னும் யோசிக்காம அந்த டில்டோவ சுன்னியா நெனச்சுக்கிட்டு நாக்க வெச்சு நக்கி அப்டியே, ஆசையா ரெண்டு ஊம்பு ஊம்பி தன்னோட புண்டை தண்ணிய சுத்தம் பண்ணிட்டு ஜட்டிய சரியா போட்டு தன்னோட ஜட்டிலயே டில்டோல இருக்க தன்னோட எச்சில தொடைச்சுட்டு மறுபடியும் ஒரு சேலைக்குள்ள வெச்சுட்டு வேர்த்துப்போன முகத்த கழுவி ரெடி ஆகிட்டு வெளிய வந்தாங்க.
அனு: “பசங்களா, அம்மா ரெடி. வாங்க,வாங்க! மாமூல கரெக்டா கவனிச்சுட்டு நல்ல பசங்களா சமத்தா காலேஜ் கிளம்புங்க பாக்கலாம்!”
கண்ணன்: “அம்மா, நாங்க எப்பவோ ரெடி, நீதான்மா லேட்டா வந்துருக்க.”
ரெண்டு பேரும் பாசமா அம்மா கிட்ட வந்து ஆளுக்கு ஒரு பக்கம் கட்டி பிடிக்க அனு ரெண்டு கையும் தூக்கி ரெண்டு பசங்களையும் ஒரே நேரத்துல கட்டி பிடிச்சாங்க. ரெண்டு பேரும் கைய சுத்தி அனு அம்மா இடுப்புல குண்டிக்கு கொஞ்சம் மேல வெச்சுட்டு நல்லா இறுக்கமா கட்டி பிடிச்சுட்டு, கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு விலகி ஒரே நேரத்துல அம்மாக்கு ரெண்டு கன்னத்துலயும் முத்தம் குடுக்க… பதிலுக்கு அம்மாவும் ரெண்டு பேரு கன்னத்துலயும் ஆளுக்கு ஒரு முத்தம் குடுத்துட்டு சிரிச்சாங்க.
அனு: “ஆனந்த், அம்மாக்கு இன்னிக்கு ஆபீஸ்ல ஆடிட்டிங் இருக்குடா. 8 மணி ஆகிடும் அம்மா வரதுக்கு. நீ இன்னிக்கு வந்துட்டு சமைச்சு வெச்சுடுறியா, ப்ளீஸ் டா செல்லம்?”
ஆனந்த்: “அம்மா, என்ன இது ப்ளீஸ்னு எல்லாம் சொல்லிட்டு இருக்க? நீ சொன்ன செய்யப் போறேன். சரி, 8 மணி ஆகும்னா நான் வந்து பிக்கப் பண்ணிக்கவா?”
அனு: “அதெல்லாம் வேண்டாம்டா செல்லம். அம்மா மெட்ரோல வந்துடுறேன். ரெண்டு பேரும் சமையல் முடிச்சு வெக்கிற நேரத்துல அம்மா வந்துருவேன் சரியா? எல்லாரும் வழக்கம் போல ஒன்னாவே சாப்பிடலாம்!”
கண்ணன்: “அம்மா, அண்ணன் வீட்ல சமைக்கட்டும்மா, நன் வந்து உன்ன கூட்டிட்டு வரேன்!”
அனு: “அதெல்லாம் ஒன்னும் வேண்டாம்டா கண்ணா, அம்மா என்ன சின்ன குழந்தையா?”
ஆனந்த்: “அப்ப சரிமா, நான் செஞ்சு வெக்கிறேன், கெளம்புறோம்மா!”
கண்ணன்: “ஸீ யூமா, லவ் யூ!”
அனு: “லவ் யூ சோ மச் டா என் கண்ணுங்களா!”
சொல்லிட்டு ரெண்டு பேரும் வண்டில ஏறி கிளம்பிட்டாங்க. அனு வீட்டை பூட்டி சாவி எடுத்துக்கிட்டு, ஆட்டோ பிடிச்சு ஆபீஸ் போயி வேலைய பாத்துகிட்டு சாயங்காலம் வேல முடிஞ்சு மணியை பாக்குறப்ப 9 ஆயிருந்துச்சு.
‘போச்சுடா, வீட்டுக்கிட்ட போற மெட்ரோ போயிருக்கும் இந்நேரம்’னு சலிச்சுக்கிட்டே வெளிய வந்தாங்க. ரோடு சரியா இல்லாதனால காலைல ஆட்டோல வந்ததே ரொம்ப குலுங்கி அனு ஒரு வழி ஆயிட்டாங்க. அதனால மறுபடியும் ஆட்டோ வேண்டாம், இன்னிக்கு பஸ்ல போயிக்கலாம்னு முடிவு பண்ணி ஹேண்ட் பேக் எடுத்துக்கிட்டு போயி பஸ் ஸ்டாப்ல நின்னாங்க.
கொஞ்ச நேரத்துல ஒரு பஸ் வந்துச்சு. செம கூட்டம். இதுல போனா என்னத்துக்கு ஆகுறதுன்னு அடுத்த பஸ்ல போயிக்கலாம்னு நெனச்சுக்கிட்டு வெயிட் பண்ணாங்க. அடுத்தடுத்து ரெண்டு-மூணு பஸ் இதே மாதிரி கூட்டமாவே போக, ‘இதுக்கு மேல வெயிட் பண்ண வேலைக்கு ஆகாது, அரை மணி நேரம் தானே, சமாளிச்சுக்கலாம் பசங்க வேற பசில இருப்பாங்க’னு நெனைச்சுகிட்டு அந்த பஸ்ல ஏறுனாங்க.
‘ஏன்டா இதுல வந்தோம்’னு இறங்குறப்ப வருத்தப்படுற மாதிரி சம்பவம்லாம் அந்த கூட்டமான பஸ்ல நடக்கப் போகுதுன்னு அனு என்ன கனவா கண்டாங்க.
பஸ்ல முன்னாடியும் பின்னாடியும் நெறய பசங்க தொங்கிட்டு இருந்தாங்க. பஸ் வந்து ஸ்டாப்ல நின்னதும் படிக்கட்டுல நின்ன பசங்க எல்லாரும் இறங்கி, உள்ள போற லேடீஸ்க்கு வழி விட்டுட்டு திரும்ப ஏறிக்கிட்டாங்க. பஸ் புறப்பட்டுச்சு.