மைக்கேல்: “ஹா ஹா வந்தாச்சும்மா நம்ம இடத்துக்கு! இந்த தோப்புல இன்னும் ஒரு இருநூறு மீட்டர் போனா நம்ம பண்ணை வீடுதான்!”
அனு: “ம்ம்ம் சரி சரி! அப்போ வீட்டுக்கு போயி ஊம்புறேன்டா சுன்னா சரியா? சரி பேர் பிடிச்சிருக்கா இல்லையா உனக்கு?”
கண்ணன்: “குண்டிமா, நீ வெச்ச கண்ணன்ற பேர் விட இந்த சுன்னா பேர் செக்சியாவும் இருக்கு. அழகாவும் இருக்கு. எனக்கு இந்த பேர் ரொம்ப பிடிச்சுருக்கு மா!”
மைக்கேல்: “அடடா சுன்னாவும் குண்டிமாவும் கொஞ்சிக்கிட்டது போதும். டேய் மச்சான் அந்த மாத்திரையை அம்மாட்ட குடுடா!”
அனு: “என்ன மாத்திரை?”
கண்ணன்: “அம்மா, இது நானும் ரொம்பநாளா யோசிச்சுட்டு இருந்தேன். இவன்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கும்போது அது சொன்னதும் இந்த மாத்திரை வாங்கிட்டு வந்தான். இந்தாம்மா, மாத்திரையை முழுங்கு. என்ன நடக்குதுன்னு பாரு!”
அனு: “டேய் அது இதுன்னு சொல்லிட்டு இருக்க! என்னன்னு தெளிவா சொல்லுடா? ஆம்பளைங்களுக்கு வயாகரா மாத்திரை மாதிரி இது என்னை எவ்ளோ நேரமானாலும் காஜில இருந்து வெளிய வர விடாம இருக்கிறதுக்கான மாத்திரையா?”
கண்ணன்: “ஹா ஹா ஹா அம்மா அப்டி மாத்திரை போட்டு தான் உங்களுக்கு மூடு எப்பவும் இருக்கிற மாதிரி செய்யணுமா? அப்புறம் நாங்க ரெண்டு பேரும் எதுக்கு இருக்கோம்?”
அனு: “அவன்தான் வெறும் பார்வையாளர்னு சொல்றானே?”
கண்ணன்: “அவன் சுன்னிய மட்டும்தான் யூஸ் பண்ணமாட்டான். உனக்கு தேவைப்பட்டா விரலும் நாக்கும் யூஸ் பண்ணுவான்மா!”
அனு: “ஐயோ அதெல்லாம் சரிடா. இந்த மாத்திரை எதுக்கு? அதை சொல்லு முதல்ல!”
கண்ணன்: “அம்மா உன் முலைல பால் குடிக்கணும்னு ரொம்ப நாளா ஆசை மா!”
அனு: “டேய் இப்போ எப்பிடிடா பால் வரும்? அம்மா குடும்பக்கட்டுப்பாடு வேற பண்ணிட்டேன். இல்லைன்னா உன் மூலமா ஒரு குழந்தை பெத்து அப்புறம் உனக்கு முலைப்பால் கொடுக்கலாம்! இப்போ வாய்ப்பு இல்ல ராஜா!”
கண்ணன்: “ஹா ஹா அதுக்குத்தான் மா இந்த மாத்திரை! இது டெய்லி ஒன்னு போட்டா போதும். முலைல பால் நல்லா சுரக்கும். ஸ்விட்சர்லாந்துல இருந்து வரவழைச்சுருக்கான் மைக்கேல் உனக்காக!”
அனு: “அச்சோ சோ ஸ்வீட் டா பசங்களா! டேய் மைக்கேல், ரொம்ப தேங்க்ஸ்டா! நானும் இது பத்தி யோசிச்சுட்டு இருந்தேன் தெரியுமா? ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு! இனிமே நான் பழைய படி என் மகனுங்களுக்கு பால் குடுக்கலாம் சந்தோசமா?”
மைக்கேல்: “அத்தை எனக்கு?”
அனு: “ஹா ஹா உனக்கு இல்லாமலா டா செல்லம்! ஆனா இந்த அத்தை நல்லாவே இல்ல. இனிமே நீயும் அம்மான்னே கூப்பிடு!”
மைக்கேல்: “சரிங்கம்மா!”
அனுமா அந்த மாத்திரையை பிரிச்சு ஒன்னு எடுத்து முழுங்கிட்டு தண்ணிய குடிச்சு முழுங்கிட்டு சந்தோசமா சிரிச்சா. வண்டி அந்த பங்களா முன்னாடி நின்னுச்சு. மூணு பேரும் இறங்கினாங்க.
மைக்கேல்: “அம்மா அம்மா இருங்க. நீங்க ரெண்டு பேரும் சீட்லயே இருங்க. இங்க ஒரு போட்டோஷூட் எடுக்க வேண்டியது இருக்கு!”
தொடரும்….