இதுவரை நான் எந்த மாணவனிடமும் இவ்வளவு நெருக்கமாக நின்றது கிடையாது. எங்கள் உடல்கள் உரசிக் கொள்ளா விட்டாலும் உரசி விடும் நெருக்கத்தில் இருந்தன. அதுவே எனக்குள் அபரிதமான வெப்பத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தது.
அவனோ என் குத்திட்ட சதைக் குன்றுகளாய் திமிரும் பருத்த மார்பகங்களை கண்களாலேயே சப்பி விடுவது போல பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் வெறியோடு.
என் காம்புகள் இரண்டும் கெட்டியாகி இறுக துவங்கின. என்ன இப்படி பார்க்கிறான்? ஒரு வேளை மூடில் இடம் தெரியாமல் மேலே பாய்ந்து முலையை வெளியே எடுத்து வாய் வைத்து விடுவானோ என்று பயமாகவும் இருந்தது. அப்படி வாய் வைக்க மாட்டானா என்று ஏக்கமாகவும் இருந்தது.
இதெல்லாம் சில நொடிகள் தான். என்னை சுதாரித்துக் கொண்ட நான் அவனிடம் ஒரு டீச்சராக பிரேயருக்கு போகலையா? என்று அதட்டும் தொனியில் கேட்டேன்.
இன்னைக்கு க்ளாஸ் ரூம் கூட்டுறது எங்க டீம் வேலை. ராகவும், சுனிலும் இன்னும் வரலை. அதான் நான் க்ளீன் பண்ணிட்டிருந்தேன் என்றவன் என்னை ஒரு மாதிரி பார்த்தான். பின் யாராவது வருகிறார்களா என்று சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான்.
என் மனதில் ஐயோ இவன் என்னவோ பண்ண போகிறான் என்று தோன்ற ஒரு பக்கம் பயம், இன்னொரு பக்கம் ஏக்கம்.
சரி முடிச்சிட்டேயில்லை. பிரேயருக்கு போ என்று மீண்டும் அதட்ட, அவன் என் மார்பகங்களை மீண்டும் விழுங்கி விடுவது போல பார்த்து இன்னைக்கு வழக்கத்தை விட ரொம்ப அழகா இருக்கடி என்றான். நான் கொஞ்சம் மிரண்டு தான் போனேன். என்ன ரொம்ப சகஜமாக டி போடுகிறான் என்று.