ம்… இன்னொருத்தி கூட படுத்த கதையை பொண்டாட்டி கிட்டேயே சொல்றீங்க. அதை நானும் படிச்சு ரசிச்சிட்டிருக்கேன். நல்ல பொண்டாட்டி. நல்ல புருஷன்.
ஸாரிடா… இனி இந்த தப்பு நடக்காம இருந்துக்கிறேன்.
பார்ப்போம். இந்த மாதிரி வசனத்தை நான் எத்தனை முறை கேட்டாச்சு.
இந்த டைம் நான் சொன்ன வாக்கை காப்பாத்துவேன். எனக்கு மட்டும் தான் இந்த விசயம். உன்னை பொருத்த வரை நீ எப்படி இருக்கனும்ன்னு நீதான் முடிவெடுக்கனும். அதிலே நான் தலையிடவே மாட்டேன். நீ எப்படி இருந்தாலும் எனக்கு ஓகே தான்.
திரும்பவும் முதல்லே இருந்து ஆரம்பிக்காதீங்க. இனி நான் வேற, நீங்க வேற இல்லை. எதுவாயிருந்தாலும் நாம ஒரே மாதிரி சிந்திப்போம். ஒரே மாதிரி வாழ்க்கையை நடத்துவோம். திரும்ப ஆரம்பிச்ச இடத்திற்கே போகாதீங்க. நடந்ததை எல்லாம் கனவா நினைச்சு மறந்துட்டு, புது வாழ்க்கையை வாழலாம். ஏற்கெனவே பண்ணிட்டோம்ங்கறதை ஒரு காரணமா வைச்சுட்டு திரும்ப அதை செய்ய வேண்டாம். இனி புதுசா வாழ முயற்சி செய்யலாம். காலம் அதுக்கு பதில் சொல்லட்டும்.
சரிங்க டீச்சரம்மா?
சும்மா வழியாதீங்க. நாளைக்கு வந்திடுவீங்கல்லே?
வந்திடுவேன் செல்லம்.
நாளைக்கு நான் டாக்டர் அப்பாயிண்ட்மெண்ட் வாங்கிடுறேன். சீக்கிரம் நமக்கு ஒரு குழந்தை வேணும். குழந்தை பிறந்துட்டா நம்ம மனசு வேற விசயங்களை சிந்திக்காது.
ஐயோ… அதை நினைச்சா தாண்டி பயமா இருக்கு. திரும்ப ஹாஸ்பிடல் ரெஸ்ட் ரூம்லே வெளியே நர்ஸ்ங்க நின்னுட்டிருக்கும் போது அங்கே போய் கையடிக்கனுமா? எரிச்சலா இருக்கு.
ஏன் அங்கே இருக்க நர்ஸ்ங்கள்ளே எவளாவது அழகான நர்ஸா பார்த்து அவளை நினைசுட்டு கையடிங்க. வொர்க் ஆகும்ன்னு நினைக்கிறேன்.
போடி… அதெல்லாம் தான் இனி கிடையாதுன்னு முடிவு பண்ணிட்டோமே.
சரி விடுங்க. நான் ஹெல்ப் பண்றேன்.
நீயும் என் கூட ரெஸ்ட் ரூமுக்குள்ளே வருவியா?
ம்… அவசியம்ன்னா வரேன்.
ச்சீ…
என்னடி பொம்பளை மாதிரி வெட்கப்பட்டுட்டு.
போடி… அந்த நர்ஸ்ங்க எல்லாம் பார்த்துட்டு இருப்பாங்க.
அவங்களே சொன்ன விசயம் தாங்க இது. இதெல்லாம் சகஜமாம். அங்கே வர கப்பிள்ஸ் இந்த மாதிரி தான் நிறைய பேர் செய்வாங்களாம்.
சரி விடு அந்த பேச்சை.
நாளைக்கு கண்டிப்பா வந்திடுங்க. டாக்டர்ட்டே போகனுங்கறதுக்காக அவாய்ட் பண்ண எதாவது சாக்கு சொல்லாதீங்க. எனக்கும்…
என்ன உனக்கும்….
நீ லாவண்யாவை அனுபவிச்ச கதையை சொல்லி என்னையும் மூடாக்கிட்டேடா. உன் கூட சந்தோஷமா இருக்கனும்ன்னு ஆசையா இருக்கு. சீக்கிரம் வந்தா லாவண்யா குடுத்ததை விட பல மடங்கு தருவேன்.
அப்ப நான் நாளைக்கு பறந்து வந்திடுறேண்டி.
ஒரு ஸ்மைலி அனுப்பி விட்டு, வாட்ஸ் அப்பை ஆஃப் செய்து விட்டு க்ளாஸில் கவனம் செலுத்தினேன்.
காலை நேர வகுப்புகள் முடிவடையும் நேரத்தில் வகுப்பறை ஜன்னல் வழியாக எதேச்சையாக பார்வையை செலுத்திய போது ஸ்கூல் கேட்டை லாவண்யாவின் கார் கடப்பதை பார்த்தேன். மதியத்திற்கு மேல் மாணவர்கள் வீட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டு விடுவார்கள் என்றாலும், டீச்சர்களுக்கு ஆபிஸ் வேலைகள் கொடுக்கப்படும். லாவண்யா பர்மிசன் சொல்லி விட்டு கிளம்பியிருப்பாள் என்று தோன்றியது. என்னிடம் கூட எதுவும் சொல்லவில்லையே. என்ன வர வர இவளுடைய திருட்டுத் தனம் அதிகமாகிக் கொண்டே போகிறது என்று எண்ணியவளுக்கு, சட்டென்று ஒரு யோசனை தோன்றியது.
ஏற்கெனவே அரை நாள் பர்மிசன் சொல்லி விட்டு வீட்டிற்கு போய், பாதியில் விட்ட என் கணவரின் காம கதையை படித்து முடிக்கலாமா என்ற யோசனையில் இருந்தவளுக்கு லாவண்யாவை வேவு பார்த்தாலென்ன என்று தோன்ற, அவசரம் என்றால் பயன்படுத்திக் கொள்ள லாவண்யா கொடுத்திருந்த அவள் வீட்டு சாவி என் கைப்பையிலிருப்பதும் நினைவுக்கு வர, லாவண்யாவை பின் தொடர்ந்து அவள் வீட்டுக்கு போய் அவள் என்ன திருட்டுத் தனம் செய்கிறாள் என்று பார்ப்பது என்று முடிவு செய்தேன்.
மாணவர்கள் எல்லோரும் கிளம்பி சென்ற பின் பிரின்ஸ்பலிடம் அனுமதி வாங்க வாங்கிக் கொண்டு கிளம்ப அவரை அவருடைய அறையில் போய் பார்த்து பர்மிசன் கேட்டேன். உடனே சரி என்று சொல்லி விட்டார். குப்தாவின் செல்வாக்காயிருக்கலாம் என்று தோன்றினாலும், ஒரு வேளை… குப்தாவுடன் நான் இருந்தது பிரின்ஸ்பலுக்கும், கரஸ்பாண்டுக்கும் தெரியும். அவர்களும் என்னை அனுபவிக்க ஆசைப் படுவதை லாவண்யா என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறாள். இப்போது நிலைமை வேறு மாதிரி போய் கொண்டிருக்கிறது. இந்த ஆள் பார்வை போகும் இடங்கள் சரியில்லை. ஒரு வேளை அவர் ஆசைக்கு இணங்க சொன்னால் என்ன செய்வது. முடியாது என்றால் வேலை போகலாம். அது கூட நிச்சயமில்லை. குப்தாவிடம் சொன்னால் அவர் சப்போர்ட் பண்ணுவார். ஆனால் எனக்கு பிரின்ஸ்பல், கரஸ்பாண்ட் ஆசைகளுக்கு பணிய எப்படி விருப்பமில்லையோ, அதே போல் குப்தாவிடம் மீண்டும் தொடர்பை புதுப்பித்துக் கொள்ளவும் விருப்பமில்லை. இந்த மாதிரி உதவிக்கு அவரிடம் போனால், அதற்கு நன்றி கடனாக நானும் எதாவது தர வேண்டி வந்தால் பழைய கதை தான். கொஞ்சம் குழப்பமாக இருந்தாலும் ரொம்ப நெருக்கடி கொடுத்தால் வேலையை விட்டு விட வேண்டியது தான் என்று யோசித்துக் கொண்டு, பிரின்ஸிபல் ரூமை விட்டு வெளியில் வந்தேன்.
ஸ்கூலில் இருந்து சற்று தொலைவில் இருந்த ஆட்டோ ஸ்டேண்டிற்கு நடந்து வந்து அங்கே நின்றிருந்த ஆடோகளில் ஒரு ஆட்டோவில் ஏறி, லாவண்யா வீடு இருந்த ஏரியா பெயரை சொல்லி அங்கே போக சொன்னேன். 20 நிமிடத்தில் அவள் வீடிருக்கும் தெரு முனைக்கு வந்து சேர்ந்தேன். அங்கேயே இறங்கி காசை கொடுத்து ஆட்டோவை அனுப்பி விட்டு லாவண்யாவின் வீட்டிற்கு நடந்தே சென்றேன். வீடு மூடி இருந்தது. கார் போர்டிகோவில் நிற்க வாசலில் ஒரு ஜோடி ஆண் செருப்பு இருப்பதை கண்டேன். அப்ப யாரோ ஒரு ஆண் உள்ளே இருக்கிறான் என்று நிச்சயமாக எனக்கு என்ன நடக்குது என்று சந்தேகம் வந்தது.