போடலை…
இப்ப?
இப்பவும் போடலைடா…
ஸ்ஸ்ஸ்…. ரொம்ப தயாரா தான் வந்திருக்கே….
நினைப்பு…. அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை. இன்னும் ஹாஃப் என் ஹவர் தான் உங்களுக்கு சான்ஸ். அப்புறம் நான் ஓடிப் போயிருவேன்.
லாவ்வ்வ்வ்வ்….
ஓய்… என்ன நைசா பாவாடையை தூக்குறீங்க….?
தூக்கினா தானடி பார்க்க முடியும்….. உன்…. அழகான…. இளமையான…. பருவ புண்டையை…..
ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்…. அங்கிள்…
இருடி… தடுக்காதே….
வேண்டாம்… நான் காட்ட மாட்டேன்.
லாவு….
ஐயோ… என்ன கீழே தடுத்தா மேலே இருந்து பாவாடைக்குள்ளே கையை நுழைச்சிட்டீங்க…
ஸ்ஸ்ஸ்… வாவ்…. செம ஷாப்டான… புண்டை… பன்னு மாதிரி பம்முன்னு உப்பிட்டு… மெத்து மெத்துன்னு… வாவ்… லாவு….
அங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்ங்கிள்ள்ள்ள்ள்ள்ள்ள்….
சுத்தமாக எல்லாவற்றையும் மறந்து லேப்டாப்பில் என் கணவரின் காம சாகசத்தை படித்துக் கொண்டிருந்தவளின் காதில் பால்காரரின் டூ வீலர் ஹார்ன் ஒலி கேட்க, திடுகிட்டு நிமிர்ந்தவள் நேரம் காலை ஆறரை ஆகி விட்டதை உணர்ந்து மீதியை இரவு வந்து படித்துக் கொள்ளலாம் என்று லேப்டாப்பை அணைத்து விட்டு எழுந்தேன்.
அன்று சனிக் கிழமை. ஸ்கூல் அரை நாள் இருந்தது. இன்னும் பத்து நாட்களில் தேர்வுகள் துவங்கி விடும் என்பதால், மாணவர்களின் மன அழுத்தத்தை அதிகமாக்க கூடாது என்று பள்ளி நிர்வாகம் பாட நேரங்களை குறைத்துக் கொண்டு மாணவர்களை கொஞ்சம் தளர்வாக விட்டு மனதில் பரபரப்பில்லாமல் பதட்டமில்லாமல் தேர்வுக்கு தயாராக்க முடிவு செய்திருந்தது.
நான் அவசர அவசரமாக வேலைகளை முடித்து விட்டு ஸ்கூலுக்கு கிளம்பினேன். காலை நேர பரபரப்பில் மட்டுமில்லை, என் கணவர் லாவண்யாவுடன் மகிழ்ந்திருந்த தருணத்தை இத்தனை விளக்கமாக சொல்லியும், அது ஏனோ என் மனதில் எந்த விளைவையும் உண்டாக்கவில்லை.
என் கணவர் என்னிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்லி விட வேண்டும் என்பதால் மட்டுமல்ல, அவர் லாவண்யாவுடன் இருந்த இந்த தருணத்தை தன் வாழ்க்கையின் முக்கியமான தருணமாக, மகிழ்ச்சியான நேரமாக நினைக்கிறார் என்பதும், அதனாலேயே அவர் லாவண்யாவுடன் இருந்த அந்த நிகழ்வை அணுஅணுவாக ரசித்து கதை போல எழுதி தனக்குத் தானே அந்த இன்பமான நேரத்தை நினைத்து மகிழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்றும் புரிந்தது. எனக்குமே, அவர் எழுதியிருந்த விதத்தில் எதோ ஒரு காம கதையை படிப்பது போல இருந்ததே தவிர, என் கணவரின் சொந்தக் கதை என்ற பாதிப்பே இல்லை.
ஸ்கூலில் லாவண்யா எதிர்பட்ட போது, நேற்று அவள் காரில் யாரோ ஒரு ஆண் இருந்தது நினைவுக்கு வந்தாலும், அவள் மேல் எந்த கோபமும் வரவில்லை. என்னை விட வயதில் இளையவள். அந்த தினவு உடம்பில் இருக்க தானே செய்யும். அனுபவிக்கும் வரை அனுபவித்து விட்டு போகட்டும் என்று தான் தோன்றியது. அதே சமயம் அவள் காரில் வீட்டுக்கு கூட்டி சென்று அனுபவித்த ஆண் யார் என்று தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வமும் உள்ளுக்குள் இருந்தது.
ஆனால் எதையும் காட்டிக் கொள்ளாமல் லாவண்யாவை பார்த்து ஒரு புன்னகையை சிந்தி விட்டு கடந்தேன். வகுப்பில் இருந்த போது கணவரிடமிருந்து வாட்ஸ் அப் மெசெஜ் வந்தது. மஹாராணிக்கு கோபம் போயிடுச்சா என்று மெசெஜ் அனுப்பியிருந்தார். பதிலுக்கு வேலை ஆகனும்ன்னா உங்களுக்கு எல்லாருமே மஹாராணி தான் என்று ரிப்ளை அனுப்பினேன்.
அவர் சோக எமோஜி அனுப்பினார். நான் முத்தமிடும் எமோஜியை அனுப்பவும் அவர் கண்கள் இரண்டும் இதயங்களாக துடிக்கும் எமோஜியை அனுப்ப நான் சிரித்து விட்டேன்.
படிச்சிட்டியா?
ம்… பாதிதான் படிச்சிருக்கேன். கதை மாதிரி ரொம்ப நீட்டி விளக்கி எழுதிருக்கீங்க.
ம்… எழுத எழுத எனக்கே அந்த நேரத்திலே நாங்க செஞ்சதெல்லாம் ஞாபகத்துக்கு வந்துடுச்சு. அதான் ஒரு ஆர்வத்திலே கதை மாதிரியே எழுதிட்டேன்.
ம்… நல்லா தான் எழுதிருக்கீங்க.
தேங்க்ஸ்…