‘இப்போ அந்த Presentation-ன யாரு கொடுக்க போராங்குரது தான் நம்ம கம்பனியோட ப்ராப்ளம்-ப்பா….. இங்க இருக்கதுலயே ரொம்ப Talent-டான ஒருத்தர் தான் இப்போ அடிப்பட்டு ஹாஸ்ப்பிடல்ல இருக்காரு…. மீதி இருக்க யாருக்கும் அவ்வளவா Knowledge இல்லப்பா…. அதனால…’
‘அதனால…… என்ன Sir??’
‘நீ தான்-ப்பா அத செய்யன்னும்…’
‘நான் எப்படி sir… நான் ஒரு Part timer sir… எனக்கு நீங்க சொல்லுர Project-ட பத்தி கொஞ்சமாச்சும் தெரிஞ்சிருந்த்தா தான் அத கடமைக்காகவாவது போய் Present பண்ண முடியும்…. திடீர்னு இவ்ளோ பெரிய வேலைய கொடுத்தா நான் எப்டி Sir….’ என்க
நான் என்ன தான் அதிலிருந்து நழுவ காரணங்கள் சொன்னாலும் அதை அவர் ஏற்கும் நிலைமையில் இல்லை…. கடைசியாக ஒன்று சொன்னார்,
‘மதியம் 12 மணிக்கு தான் Presentation…. நீ Try பண்ணி பாரு-ப்பா, வந்தா மலை போனா மசுரு-னு விட்டுரலாம்..’ என்றார்
வழியில்லாமல் ஒப்பு கொண்டேன், உடனே அந்த Project சம்பந்தமான எல்லா File & References என்னிடம் தர சொல்ல, அவைகள் யாவும் எனது கேபினில் வந்தது… நானும் அடுத்த 1 மணி நேரம் எல்லாவற்றையும் புரட்ட ஒன்றும் மனதில் பதியவில்லை, புரியவில்லை….. பின்பு எனக்கு முன் இதனை Present செய்ய இருந்தவரின் Notes எடுத்து புரட்ட ஏதோ கொஞ்சம் தெளிவு கிடைத்தது…..
அது ஒரு Solar Project….. டிப்ளமோ படிக்கும் போதோ ஏதோ கொஞ்சமாய் படித்த ஞாயாபகம், ஆனால் பெரிதாய் அது ஒன்றும் உதவவில்லை…. கடைசியில் PowerPoint-ல் இருக்கும் அனைத்து Points-ஐ மாத்திரம் புரிந்து கோண்டேன்… அதிலிருக்கும் படி ஏதேனும் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டால் அதனை எப்படி விளுக்குவது என்பதையும் யோசித்து வைத்தேன்….. சில கஷ்ட்டமான Slides-ஐ Delete செய்துவிட்டேன்… கடைசியில் அனைத்தையும் மீண்டும் ஒருமுறை கோர்வையாய் இருக்கிரதா என செக் செய்து கோண்டேன்……
11.30-க்கு ஆபிஸை விட்டு நானும் M.D (Owner)-யும் கிளம்பினோம்…. வழியில் சிக்னலில் இருக்க அக்கா Call செய்தாள், அவளிடம் “அப்றம் Call பண்ணுரேன்….”னு சொல்லிட்டு கட் செய்தேன்… பின் நடந்த அனைத்தையும் மெசேஜ் செய்தேன், உடனே அத்ற்கு ரி-ப்ளே தந்தாள் “Good LUCK…”, அதற்கும் பதி அனுப்பிவிட்டு மீண்டும் சில Notes-ஐ புரட்டி கொண்டே வந்தேன்….. நான் nerveous-ய் இருப்பதை கண்டு ஓனர் என்னை Cool செய்ய பேசியபடியே வந்தார்…..
மணி 12 ஆவதற்கு 5 நிமிடம் முன் நாங்கள் இருவரும் ரிசப்ஷனில் நின்றோம்,அது ஒரு 5 Star Hotal… அடுத்து எங்களை Meeting Hall அழைத்து சென்றனர்… அங்கு ஏற்கனவே எங்களை போல ஒரு சில சிறிய கம்பைகளும் வந்திருந்தனர்…. அவர்களை பார்த்ததும் மீண்டும் நான் பதற, அறையினுள் நுழையும் முன் கடைசியாய் ஒரு வார்த்தை கூறினார் “இந்த மாதிரி பெரிய கம்பனிலாம் நம்மல மாதிரி சின்ன கம்பனிங்கள்ள பெருசா ஒன்னும் Perfection பாக்கமாட்டாங்க, அவங்களுக்கு தேவை Idea’s மட்டும் தான்…. புரியுதா..??, நீ நிதானமா நம்ம Idea-வ Explain பண்ணு, நானும் அவங்க சந்தேகத்து பதில் கொடுப்பேன்… சரியா…!!!” என என் தோளை தட்டி கொடுத்தவாறே கதவை திறந்தார், இருவரும் உள்ளே சென்றோம்….
Presentation 30 நிமிடத்தில் முடித்தேன், கொஞ்சம் உதறுதலுடனே ஆனால் அதனை காமிக்காமல் சிறிது சிரித்தபடியே செய்து முடித்தேன்…. இடையிடையே எழுப்பப்பட்ட சிறு சிறு கேள்விகளுக்கு அருகிலிருந்துக்கு அருகிலிருந்த M.D தமிழிலே பதில் கொடுத்தார்… நான் எனது presentation முடித்ததும் கேள்வி எதுவும் எழவில்லை…. பதிலாக அவர்களுக்குள் சின்ன சலசலப்பு ஏற்ப்பட்டது… கடைசியில் எங்களை வெளியில் WAIT பண்ண சொன்னனர்…
நான் எனது M.D-யுடன் வெளியில் வந்து அமர்ந்து கொண்டேன்…. எங்களை போலவே அங்கு 10 கம்பனி ஆட்க்கள் காத்திருந்தனர்… அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் எங்களை மாத்திரம் உள்ளே வருமாறும், மீதி இருந்த அனைவரையும் கிளம்ப சொல்லியும் உத்தரவிடப்பட்டது… நாங்கள் உள்ளே போக, அனைவரும் ஏமாற்றத்துடன் வெளியே கிளம்பினர்…. உள்ளே சென்றதும் அங்கிருந்த 5 பேரில் ஒருவர் பேச ஆரம்பித்தார்… அவர் தான் அவர்களுள் முதன்மையானவர்
‘First of all, Congrats to u guys….’ என்றார்
‘……….’ அவர் கூறியதற்கு அதிர்ச்சி, அதுவும் இன்ப அதிர்ச்சியில் நின்றிருந்தோம்
‘ur Project is Awesome…. We Give a Oppurtunity to work for us….. ’
‘We Proud Sir, Thanks for the Oppurtunity…..’
‘Then u guys joint us with a Lunch…’ என்றார்
‘It’s our Plesur sir…’ என்றார்
அனைவரும் அந்த 5 ஸ்டார் ஹோட்டலிலே மதிய உணவு உண்டோம்… எனக்கு இது எல்லாம் கனவாய் இருந்தது…. உண்டு முடித்து மீண்டும் அதே Meeting Hall சென்றோம்…. நாங்கள் உணவருந்திய நேரத்தில் Contract Papers Ready-யாக அதனை கொடுத்தனர், ஓனரும் அதனை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடனே வாங்கி கொண்டு கையெழுத்திட்டார்… கடைசியாய் அவர்கள் 5 பேரும் என்னை எல்லார் முன்னிலையிலும் பாராட்டினர், இன்னும் கொஞ்சம் Communication Skills-ஐ வளர்த்து கொள்ளுமாறும் கூறி சென்றார்…. எனது ஓனருக்கு அளவில்லா மகிழ்ச்சி…. இருவரும் கம்பனி செல்ல அங்கிருந்து அவரிடம் கூறி கொண்டு நான் வீடு நோக்கி சென்றேன்….
வீடு வந்து அக்காவிடம் சொல்ல அவளும் மகிழ்ச்சியுற்றாள்… அவளை நான் கட்டியணைக்க அவளும் என்னை கட்டிபிடித்து முகம் முழுதும் முத்தமழை பொழிந்தாள்….
நானும் முத்தத்தை பெற்று கொண்டு அதனை இரட்டிப்பாய் திரும்ப தந்தேன்.. அவளும் அதனை ஏற்று கொண்டாள்…. முத்தங்கள் நீடித்து கொண்டே போனது… நான் அடுத்தகட்டத்திற்கு செல்ல எண்ணி அவளது மார்பினில் கை வைக்க, அவளோ என்னை தடுத்துவிட்டாள்…. நான் ஒன்னும் புரியாமல் அவள் முகம் பார்க்க,
‘இப்போ அதெல்லாம் கெடையாது டா…’ என்றாள்
‘ஏன்க்கா…??’ என்றேன்
‘இன்னைக்கு சாயங்காலம் கோயிலுக்கு போனும் டா…..’ என்றாள்
‘இன்னைக்கு தான் திங்கள் ஆச்சே..!!!’
‘டே…. கோவிலுக்கு போக நாள், நேரம்லாம் பாக்கனும்னு இல்ல….’
‘ஓஓ….’
‘ம்ம்…. அதுவரைக்கும் நீ கைய கால சுருட்டிகிட்டு சும்மா இரு….’ என்றாள்