அண்ணி கொஞ்சம் அவுத்து காட்டுங்களேன் 411

உங்க வேலை முடிஞ்சதும் கழட்டி விட்டுட்டீங்க.” என்று தமாஷாக்கு சிணுங்கியவாறு, அவளது புடவையால் அவளை போர்த்திவிட்டான். “அப்படி எல்லாம் இல்லைடா. நீ இப்படி எல்லாம் பண்ணறச்ச எனக்கே control போயிடுமோன்னு பயமா இருக்கு. அதனாலதான். கோவிச்சுக்காதடா, என் ரவிச் செல்லம்” “சேச் சே. நிச்சயம் கோபமில்லை. வரேன் அண்ணி” என்று வென்னீர் பக்கெட்டுடன் வெளியெறி கதவை தாளிட்டு விட்டான். அவசர அவசரமாக பாத்ரூமிற்கு சென்று, தன் ஷார்ட்ஸ்-ஐ களைந்தான். பக்கெட்டின் மேல் உட்கார்ந்து, அவனது கோலை பிடித்து மேலும் கீழும் ஆட்ட, ஏற்கனவே உசுப்பியதால், சீக்கிரமே உச்சத்தை எய்தினான்.

மறு நாள் காலை, ரவி சற்று நேரம் கழித்துதான் எழுந்தான். முந்திய தினம் செய்த காரியம், நிஜமாக நடந்ததா? இல்லை பிரமையா? மூடி திறந்த ஐயோடெக்ஸ், எல்லாம் உண்மை என்று சொன்னது. அவசர அவசரமாக குளித்து உடை மாற்றிக் கொண்டு. வெளியே போக ரெடியாகிவிட்டான். அப்போதுதான் அண்ணியை பார்த்தான். அழகாக சுரிதாரும், குர்தாவும் அணிந்து பஞ்சாபி பெண் போல தள தள வென்று காலை freshness-உடன் சமையல் அறையில் ஏதோ செய்து கொண்டிருந்தாள். நேராக உள்ளே நுழைந்து அவளை கட்டிப் பிடிக்க மனம் தூண்டியது. சமையல் அறையில் நுழைந்தவன், சுதுவை பார்த்ததும், ப்ரேக் போட்டது போல, மனத்தையும் உடலையும் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டான். “அண்ணி, உடம்பு வலி போயிடுச்சா?” அனிதா அவனைப் பார்த்து ஒன்றுமே நடக்காதது போல், “ரவி. உனக்கு தாங்க்ஸ். இன்னிக்கு உடம்பு வலியே தெரியலை. ப்ரேக்பாஸ்ட் சாப்பிடறியா?” என்றாள். “இல்லண்ணி. எனக்கு காலேஜில் வேலை இருக்கு. அவசரமா போணும். வரேன்.” என்று சொல்லி விட்டு காலேஜ் நோக்கி புறப்பட்டான். அதன் பின், முந்தைய இரவு நடந்ததை பற்றி அவன் நினைத்துக் கூட பார்க்கவில்லை. அதே போல், அனிதாவுக்கும் எக்கச்சக்க வேலை இருந்ததால், ரவியை பற்றி நினைக்கக் கூட நேரம் கிடைக்கவில்லை . அன்றிரவு, அவன் வீடு திரும்ப மணி 10 ஆகிவிட்டது. எல்லோரும் தூங்கியிருப்பார்கள் என்று எண்ணி, மெதுவாக சத்தமின்றி தன் மாடி அறைக்குள் நுழைந்தான். தன் சட்டை பாண்ட், ஜட்டி முதற்கொண்டு எல்லாவற்றையும் கழட்டி, வழக்கம் போல் அம்மணமாக படுக்க தயாரானான். அப்போது யாரோ கதவை தட்ட, அவசரமாக, டவலை சுற்றிக் கொண்டு கதவை திறந்தான். “நாந்தாண்டா. உள்ள வரலாமா?” என்றாள் அண்ணி கதவில் சாய்ந்து கொண்டே. “வாங்க அண்ணி. நான் தூங்கறத்துக்கு ரெடியாயிட்டேன்.
அதான். நீங்க தட்டினது கேட்கலை.” என்று உளறினான். அவனை பொருட்படுத்தாமல் அவனது படுக்கையில் வந்து அமர்ந்தாள். நீல நிற புடவையும், அதற்கு ஒத்த ஸ்லீவ்லெஸ் ப்ளவுஸும் அணிந்திருந்தாள். கழுத்தில் தாலி மட்டும் இருந்தது. வெறு எந்த நகையும் இல்லை.
“ரவி, நான் உங்கிட்ட நிறைய பேசணும். என்னை கொஞ்சம் பேசவிடு. நீ எனக்காக எவ்வளவோ பண்ணியிருக்க. நாந்தான் உனக்கு ரொம்பவும் தொந்தரவு தந்திருக்கேன். நிறைய வேலை கொடுத்து, அண்ணன் கிட்ட மாட்டிவிட்டு, உன்னை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்தியிருக்கேன். அதை எல்லாம் நினைச்சு, ஒட்டு மொத்தமா ஸாரி சொல்லத்தான் இன்னிக்கு சாயந்தரம் முதல் காத்திருந்தேன்.” “என்னண்ணி இது. நீங்க பெரியவங்க. நீங்க போய் என்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்கலாமா?” என்று
நெளிந்தான் ரவி. “அதில்லைடா. நேற்று ராத்திரி நீ என்கிட்ட நடந்துகிட்ட விதம் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது. என்னோட கண்ணில் நீ ரொம்ப உசந்துட்ட. என்னதான் .. நான்… துணியில்லாம இருந்தாலும், நீ கண்ணியமா நடந்துகிட்ட. நீ நெஜமாவே நல்ல பையன். வேற யாராவதா இருந்தா,

1 Comment

Comments are closed.