பேருந்து இரவில் மெதுவாக சென்று கொண்டிருந்தது. ஓட்டுநர் பேருந்தை அரைத்தூக்கத்தில் ஓட்டிக் கொண்டிருந்தார் என்று நினைக்கிறேன். பெரும்பாலானவர்கள் நிம்மதியாக உறக்கத்தில் இருந்தார்கள். பெரும்பாலும் இரண்டரை மணி நேரத்தில் செல்ல வேண்டிய பேருந்து 3.30 மணி நேரம் செல்லும் என்று நினைத்து, பொறுமையிழந்து மெதுவாக தூங்கலாம் என்று நினைக்கையில் மாதவியின் சில்மிசங்கள் எனது தூக்கத்தை கெடுத்து விட்டது. பின்னால் உட்கார்ந்திருந்தவனக்கு மாதவி பிளவுசை கழட்டி விட்டு அவளது மாங்காயை தடவக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததை , நான் முன்னால் இருந்த இருக்கையில் தலையை சாய்த்து தூங்குவது போல் மற்றவர்கள் பார்க்காதவாறு பார்த்துக்கொண்டேன். திடீரென்று பெரிய சத்தத்துடன் வண்டி நின்றது. நடத்துனர் மெதுவாக எழுந்து கீழே இறங்கி வண்டியை பார்க்க அவருக்கு முன்பே இறங்கிய ஓட்டுனர் முன் டயர் பஞ்சர் ஆனது பற்றி நடத்துனரிடம் சொன்னார். தூக்கத்தில் இருந்த சிலர் மெதுவாக எழுந்து ஒவ்வொருவராக கீழே இறங்கி பார்த்தார்கள். சிலபேரு வண்டியிலிருந்து கொஞ்சம் தூரம் தள்ளிச் சென்று சிறுநீர் கழித்தார்கள். பெண்கள் யாரும் இறங்கவில்லை. மாதவி என்னிடம் என்னாச்சுங்க என்றாள். வண்டி திடீர்னு நின்னுட்டுச்சு என்று கேட்டாள். நான் டயர் பஞ்சர் ஆனது பற்றி சொன்னேன். ஐயோ எவ்வளவு நேரம் ஆகுங்க.. இப்பவே லேட் ஆயிடுச்சு என்றாள். ஓட்டுநர் பேருந்தில் இருந்த லைட்டை ஆன் பண்ணி விட்டார். மாதவி அவசர அவசரமாக பிளவுசை மாட்டுவது தெரிந்தது. பின்னால் உட்கார்ந்திருந்தவன் வேகமாக கையை பின்னே இழுத்துக்கொண்டான். .
நான் உட்கார்ந்திருந்த சீட்டை விட்டு எழுந்து பின்னால் உட்கார்ந்திருந்த பெண்ணை பார்த்தேன் அவன் ஒருமுறை என் கண்களை பார்த்து விட்டு ஜன்னல் பக்கமாக திரும்பி கொண்டான் மாதவி என்னை பார்த்துவிட்டு பின்னால் திரும்பி அவனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள். நான் மாதவியிடம் கீழே இறங்கி என்ன விஷயம்னு பார்த்துட்டு வரேன் என்று சொன்னேன். மாதவி சரி என்று சொன்னாள் பேருந்தின் அனைத்து லைட்டும் எரிந்துகொண்டிருந்தது. உள்ளே உட்கார்ந்து இருந்தவர்களில் லேசான தூக்கத்தில் இருந்தார்கள். நான் பஸ்சை விட்டு கீழே இறங்கி பார்த்தபொழுது நடுக்காட்டில் நின்றிருந்தது. எங்கள் பஸ்சை கடந்து வாகனங்கள் சென்று கொண்டிருந்தன. டிரைவரும் கண்டக்டரும் டயரை மாற்றுவதை பார்த்தபடி பயணிகள் நின்று கொண்டிருந்தனர். நான் கீழே இறங்கி என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்து விட்டு மாதவி உட்கார்ந்திருந்த ஜன்னலருகே வந்தேன். மாதவி பின்னால் திரும்பி பின்னால் உட்கார்ந்திருந்த வனிடம் ஏதோ பேசுவது தெரிந்தது.
நான் மெதுவாக ஏறி பஸ்ஸிற்குள் வந்தேன் என்னைப் பார்த்தவுடன் மாதவியும் அவனும் பேசுவதை நிறுத்தினர். நான் அதை பார்க்காதவன் போல மாதவியின் அருகில் வந்து போரடிக்குதா கேட்டுட்டு.. நேரம் ஆகும்னு கண்டக்டர் சொன்னாங்க என்று சொன்னேன். மாதவி சலித்துக்கொண்டாள் இந்த பார்த்த போதே நினைச்சேன் ஓட்டையா இருந்துச்சு இப்படி ஏதாவது ஆகும்னு என்று சொன்னாள். என்னிடம் மெதுவாக எனக்கு பாத்ரூம் போகணும் என்றாள். சரி வா போகலாம் என்று அழைத்தேன் பின்னால் இருந்தவன் இதைக் கேட்டுக் கொண்டுதான் இருந்தான். நான் முன்னே இறங்க என் பின்னால் மாதவி வந்தாள். நான் முன்னே நடக்க என் பின்னால் வந்த மாதவி அவனுக்கு கண்களால் சைகை செய்தாள். அவனும் அவன் கையில் இருந்த பேக்கை சீட்டில் வைத்துவிட்டு மாதவியின் பின்னால் வந்தான்.
நாங்கள் மூவரும் பஸ்சை விட்டு இறங்கி டிரைவரும் கண்டக்டரும் டயர் மாற்றுவத பார்த்தோம். அங்கு நின்றிருந்தவர்கள் அவர்களுக்குள் பேசிக் கொண்டார்கள் இன்னும் ஒரு மணி நேரமாவது ஆகும் என்றார்கள். நான் மாதவியிடம் என்ன செய்ய என்று கேட்டேன். மாதவி பதில் சொல்வதற்கு முன் எங்கள் சீட்டின் பின்னால் இருந்தவன் முந்திக்கொண்டு இப்படித்தான் சார் கவர்மெண்ட் பஸ் ஆகும் எப்படியும் நேரம் ஆயிடும் என்று சொன்னான். நான் நீங்க எங்க போகணும் என்றேன் திருப்பூர் என்றான். அவன் என்னிடம் நீங்க எங்க போகணும் என்று என்னிடம் கேட்க நாங்கள் திருப்பூருக்கு பக்கத்தில் ஒரு கிராமம் என்றேன். அவன் எந்த கிராமம் என்று கேட்க நானும் சொன்னேன் உடனே அவன் எங்க பெரியம்மா அந்த ஊர்ல தான் இருக்கிறார்கள் என்றும் உங்களுக்கு அவங்களை தெரியுமா என்றும் கேட்டான். மாதவி அதற்கு கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன் தெரியாது என்று சொல்லிவிட்டு என்னிடம் திரும்பி ஒரு வழியாக இவரு எங்களுக்கு சொந்தக்காரர் தாங்க என்று அவனை காட்டி என்னிடம் சொன்னாள். பதிலுக்கு அவனும் ஆமாமா சொந்தக்காரங்க தான் என்றான். மாதவி வேறு வழியில்லை பஸ் ரெடியாகிற வரைக்கும் வெயிட் பண்ணலாம் என்று சொல்லி விட்டு பாத்ரூம் போகணும் என்று என்னிடம் சொன்னாள். நான் சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு இந்தப் பக்கம் ஆளுங்க இருக்காங்க அந்தப் பக்கம் போகலாம் என்றேன். அவனைப் பார்த்து நீங்களும் கொஞ்சம் துணைக்கு வாங்க என்றேன்.நான் சரி வாங்க அந்த பக்கம் போகலாம் என்று ரோட்டைக் கடந்து கொஞ்சம் தள்ளி இருந்த பஸ் ஸ்டாப் நோக்கி நடந்து போனேன்.
என் பின்னால் மாதவி அவன் மூவரும் நடந்து சென்றோம் பஸ் என்று இருந்த இடத்திலிருந்து தள்ளி சென்று விட்டோம். மாதவி அவனிடம் எதுவும் பேசாமல் ஆனால் ஓரக்கண்ணால் பார்த்துக் கொண்டே வந்தாள். பஸ்ஸ்டாப்பில் நிழல் குடைக்கு பின்னால் இடம் காலியாக இருந்தது. மாதவியை பார்த்து பின்னால் போயிட்டு வா என்றேன். கிராமத்து பஸ் ஸ்டாப் என்பதால் யாரும் இல்லை. மாதவி என்னிடம் செல்லில் இருந்த டார்ச் லைட்டை வெளிச்சம் அடிக்கச் சொன்னாள். எனது செல்லில் சார்ஜ் இல்லை. நான் அவனிடம் செல்லை வாங்கி மாதவியை பின்புறம் யூரின் போக கூட்டி போனேன். நாங்க போய் வந்த பின்பு செல்லை கொடுக்க போன போது அவன் ஒரு மரத்தடியில் மறைவாக யூரின் போய்ட்டிருந்தான். நான் செல்லில் இருந்த டார்ச் லைட் on பண்ணியவாறே அவனிடம் நீட்ட அவன் யூரின் போயிட்டே என்னிடம் செல்லை வாங்கினான். செல் டார்ச் வெளிச்சத்தில் அவனின் பூல் பேண்டை விட்டு வெளியே முழுசாக தொங்கி கொண்டு யூரின் போனதை பார்த்து அசந்து போனேன். அவனின் உறுப்பு கொஞ்சம் மாநிறத்தில் நீண்டு தடித்து பூலு விரைப்பாக இருந்தது. அவன் பூலை உற்று பார்த்தேன். அவன் சங்கோஜபடவில்லை. நான் மனசுக்குள் அவன் பூலை நினைத்து அவன் ஆண்மையானவன் என்று நினைத்து கொண்டே மாதவியை கூட்டி கொண்டு பஸ்சுக்கு வந்துவிட்டேன்
பேருந்து நிலையத்தில் 12 மணிக்கு திருப்பூர் வந்து சேர்ந்தது. பஸ்ஸில் வரும் பொழுது அவனது தடித்த பூளை நினைத்துக்கொண்டே வந்தேன். பேருந்து நிலையத்தில் கூட்டம் இல்லை. நாங்கள் அனைவரும் பேருந்து விட்டு கீழே இறங்கி பிளாட்பார்ம்க்கு வந்தோம். லேசாக மழை தூறிக்கொண்டிருந்தது. பிளாட்பார்மில் ஒரு கடை முன்பாக ஒதுங்கி நின்றோம் எங்களுடன் வந்தவர்கள் ஆட்டோ பிடித்து சென்று விட்டார்கள். அப்பொழுதுதான் கவனித்தேன் மாதவி பின்னால் உட்கார்ந்து வந்தவனும் என் அருகில் நின்று கொண்டிருந்தான் அவன் என்னிடம் நீங்க எங்க தங்க போறீங்க என்று கேட்டான். அதற்கு காலையில் முதல் பஸ் இருக்கு ஊருக்கு போகணும் என்றேன். அதற்கு இன்னும் ஆறு மணி நேரம் காத்திருக்கணும் என்னோடு எனது ரூமுக்கு வாங்க தங்கிட்டு போங்க. நீங்க எங்க பெரியம்மாவுக்கு சொந்தக்காரங்க வேற ஆயிட்டீங்க என்றான். நான் யோசித்தேன் அவன் சொல்வதும் சரியாகத்தான் இருந்தது.